Escher architectuur …

Het fraaie rijksmonument, voormalige Amerikaanse Ambassade van architect Marcel Breuer, is eindelijk uit haar foeilelijke veiligheidscorset gestapt.

Beschenen door een flauw najaarszonnetje kun je eindelijk zien dat het bouwwerk zich door haar unieke vormgeving bij uitstek leent voor de huisvesting van het Escher Museum.

Sterker nog; ik heb altijd al gedacht dat het een Escher-gebouw wás.

Herkenbaar beton op Spuiplein

Terwijl de lokale media doen geloven dat de bouw van het OCC (Onderwijs en Cultuur Centrum) met veel vooral financiële tegenslagen verloopt, steekt toch geheel onverwachts het eerste herkenbare stukje beton zijn kop boven de bouwschutting uit.

Zal de eerste gevelkolom komende uit de takels blijven staan? Zo vragen wij ons aan de Opûh Koffietafel af. En meteen worden de fotocamera’s getrokken waarmee de gasten hun eigen beeldend verslag vastleggen.

De schuin geplaatste stempels tegen de gevelkolom houden deze voorlopig overeind in afwachting van de tientallen betonelementen die nog zullen volgen: twaalf meter hoog, vijftig in getal en 24 ton in gewicht. Soortgelijke gevelkolommen rondom de nieuwbouw vormen de basis van de hoger liggende etages en gaan het gezicht bepalen van het nieuwe cultuurcomplex.

Dakterras terug

Het is omdat stadsfotograaf Roel Wijnants het tegen mij zei. Maar niemand kan  beweren het dakterras vandaag in het centrum van Den Haag, De Stad, te hebben bedacht. Hiervoor moet je toch echt teruggaan in de vorige eeuw toen De Bijenkorf hiermee furore maakte. 

Je bent pas echt een grote stad als je de lunch op verschillende locaties op een dakterras kunt gebruiken. Het ziet er naar uit dat De Stad van Den Haag haar best hiervoor doet en wij wensen haar hierbij alle succes toe.


Op het pand Bleyenberg de voormalige Kwantum-vestiging op de hoek van Boekhorst- en Grote Marktstraat zie je de rooftopbar