Veenkade revisited

Of het allemaal anders had kunnen lopen kun je slechts raden. Maar tijdens het afscheid van neef Fons Debets aan het strand van Zoetermeer komen meer gelijkenissen met mijn leven naar boven.

De prachtige bijdragen van oudste broer Jan, de zussen Wies en Marian aan elkaar gesproken door jongste broer Willem geven voor ons, volle neven Paul, Fon en ikzelf een inkijk in het leven aan de Veenkade toen Slagerij Debets nog bestond. En natuurlijk de perioden daarna.

De rouwkaart vertoont geen informatie over hoe Fons aan zijn einde kwam maar zijn hart en de suikertante hebben tot het uiterste hun best gedaan het leven tot zijn 73ste levensjaar vol te houden.

hier stond Slagerij Debets met erachter gelegen woonhuis

Iedereen weet hoe de karakteristieke gevelwand van de Haagse Veenkade tussen Hemsterhuisstraat en Da Costastraat door de gemeente, aangemoedigd door projectontwikkelaars, tot het huidige stadsbeeld is verpauperd. Het zeventien kamers tellende pand van Slagerij Debets had nieuwe daken nodig hetgeen na informatie bij de gemeente met moeite financieel door vader Jan met zijn grote gezin kon worden opgebracht. Daar had de gemeente geen boodschap aan: nog geen drie jaar later werd de boel platgegooid voor nieuwbouw.

Net als in die tijd aan de Loosduinsekade waarover landelijk paginagroot door de gemeente werd geadverteerd waarschuwing: koop hier geen huis! Wat nota bene betrekking had op de straten erachter! Lekker, als je net een nieuw huis hebt gekocht en op het punt staat je oude huis te verkopen. Het heeft een grote ingreep gehad op ons verdere leven.

dit stuk van de Veenkade (genomen vanaf de Noordwal) bleef op de bomen na wél overeind

Bewoners werden verplaatst naar Zoetermeer of ze nu wilden of niet. In tegenstelling tot het pand aan de Veenkade is Fons al die jaren wél overeind blijven staan als een huis!

Ik wens de familie alle sterkte en kracht toe om met dit verlies in de toekomst te leren leven.

Tramsporen Scheveningseweg

Tot vorige week zaterdag (23 augustus 2018) konden tramreizigers nog gebruik maken van de tramsporen van Lijn 1 richting Scheveningen. Speciaal voor die laatste momenten reden er historische tramstellen van de Haagse tramwegstichting

Bij het loswerken uit de grond vallen de tramsporen zowat uit elkaar …

Nu is het écht afgelopen met de groene oase waar je met de tram doorheen reed over de Scheveningseweg. Graaf- en sloopmachines worden ingezet voor het verwijderen van de oude trambaan. En deze is duidelijk aan vernieuwing toe. Maar waarom dat toch altijd imposante bomen moet kosten?

Troosteloze aanblik van wat eens een groene oase was …

De toekomstige situatie waarin nieuwe bomen geplant zullen worden zal nooit dat omvangrijke bladerdak kunnen ontwikkelen vanwege de betonnen ondergrond waar de wortels mee te maken zullen krijgen.

Paardenkastanje wordt zitje …

Regelmatig bezoek aan de Speelgoedhoek op de hoek van de Valkenboskade en de Loosduinseweg levert naast interessante sociale informatie van de aanwezigen dit keer een opname van een gemodificeerde paardenkastanje.

Droogte heeft de minstens 65 jaar oude kastanje volledig uitgeput waardoor een grote tak was afgebroken en in het perkje ernaast was beland. Je moet er niet aan denken dat de tak persoonlijk letsels had veroorzaakt. Dit hoor ik allemaal van Richard de Monsjou die de gelegenheid heeft aangepakt om van de overgebleven boomstam een zitje te maken.

Paardenkastanje wordt zitje

Nu hoopt Richard met de omwonenden dat de gemeente het nuttige met het aangename wil verenigen en het zitje ongemoeid laat. Zijn redenatie is dat het weghalen van het wortelstelsel dat wijd vertakt onder het wegdek ligt een hoop narigheid oplevert waar de buurt niet op zit te wachten. En wellicht dat het zitje waar twee personen ruggelings tegen elkaar aan kunnen zitten een leuke aansluiting heeft met de boomkunstwerken in de nabije omgeving, zoals die van De Mient.

We houden je op de hoogte.

Wendy waarschuwt

In de rubriek Stadsgroen in Denhaagcentraal waarschuwt Wendy Hendrikse voor het gevolg van het weghalen van de bomen langs de Scheveningseweg. Het is als het neerhalen van bomen in de eigen achtertuin waar bomen de coulissen vormen naar de woningen van achterburen. Omdat deze bomen in de tuin van de nieuwe achterburen stonden, had zij geen schijn van kans hiertegen te protesteren. Het zijn jonge mensen die blijkbaar bij het beslissen tot koop het groen in gedachten al weg hebben gezien maar het effect voor de omgeving, jong en onwetend, absoluut niet hebben meegenomen.

Wendy schrijft: “Aan mijn slaapkamergordijnen die nu voortdurend dicht moeten, aan het gordijn dat ik voor mijn keukenraam en deur moet kopen, aan hun felle keukenlicht dat na negenen de schemer uit mijn tuin jaagt, aan de gesprekken die ik tot voorin mijn eigen huis hoor. Moet je maar niet in de stad willen wonen, houd ik mezelf voor. En dan denk ik weer aan de coulissen op de Scheveningseweg. De prachtige bomen, inmiddels voorzien van verfstippen. Ze worden weggehaald. Zonder coulissen geen tuin. Zonder coulissen geen Scheveningseweg. Geloof me.”

Niet dat er nu nog in haar tuin iets aan te doen is, is het voor soortgelijke omstandigheden gebruikelijk en zelfs door de gemeente verordonneerd de omgeving van de voorgenomen bomenkap in kennis te stellen. Als je het mij vraagt, maken de nieuwe bewoners met deze actie geen goede indruk. Het is een kleine moeite om tevoren het effect van het weghalen van de natuurlijke coulissen voor de omgeving af te tasten.

Een soortgelijke situatie maakte ik ook mee toen achterburen onze bomen gingen snoeien, niet verder dan het over de schutting hangende groen, dat wel. Als deze bomen op hun kadastrale eigendom hadden gestaan, hadden wij hetzelfde meegemaakt. Toen kon ik met een bezoekje aan de achterburen meekijken hoever het snoeien zou gaan.

Boomboot?

Bij zo’n regenachtige dag als vandaag (woensdag 30 augustus 2017) met orkaan Harvey op de verre achtergrond kun je van alles verwachten als je buiten komt. Maar een boot in de bomen aan de Haagse Noordwal moet een hallucinatie zijn. 

Sowieso zijn de meeste deelnemers aan de Opûh Koffie op woensdagochtend normaal gesproken bij Café Van Beek te vinden maar ‘een trouwerij’ deed de koffieklanten uitwijken naar de Bieb. Géén waanbeeld dus maar wel heel tijdelijk en op het juiste moment gespot toen het even droog was deze dag en de OK zijn deelnemers los kon laten voor een droge thuisvaart.


Gelukkig konden deze bomen blijven staan ..