Wendy waarschuwt

In de rubriek Stadsgroen in Denhaagcentraal waarschuwt Wendy Hendrikse voor het gevolg van het weghalen van de bomen langs de Scheveningseweg. Het is als het neerhalen van bomen in de eigen achtertuin waar bomen de coulissen vormen naar de woningen van achterburen. Omdat deze bomen in de tuin van de nieuwe achterburen stonden, had zij geen schijn van kans hiertegen te protesteren. Het zijn jonge mensen die blijkbaar bij het beslissen tot koop het groen in gedachten al weg hebben gezien maar het effect voor de omgeving, jong en onwetend, absoluut niet hebben meegenomen.

Wendy schrijft: “Aan mijn slaapkamergordijnen die nu voortdurend dicht moeten, aan het gordijn dat ik voor mijn keukenraam en deur moet kopen, aan hun felle keukenlicht dat na negenen de schemer uit mijn tuin jaagt, aan de gesprekken die ik tot voorin mijn eigen huis hoor. Moet je maar niet in de stad willen wonen, houd ik mezelf voor. En dan denk ik weer aan de coulissen op de Scheveningseweg. De prachtige bomen, inmiddels voorzien van verfstippen. Ze worden weggehaald. Zonder coulissen geen tuin. Zonder coulissen geen Scheveningseweg. Geloof me.”

Niet dat er nu nog in haar tuin iets aan te doen is, is het voor soortgelijke omstandigheden gebruikelijk en zelfs door de gemeente verordonneerd de omgeving van de voorgenomen bomenkap in kennis te stellen. Als je het mij vraagt, maken de nieuwe bewoners met deze actie geen goede indruk. Het is een kleine moeite om tevoren het effect van het weghalen van de natuurlijke coulissen voor de omgeving af te tasten.

Een soortgelijke situatie maakte ik ook mee toen achterburen onze bomen gingen snoeien, niet verder dan het over de schutting hangende groen, dat wel. Als deze bomen op hun kadastrale eigendom hadden gestaan, hadden wij hetzelfde meegemaakt. Toen kon ik met een bezoekje aan de achterburen meekijken hoever het snoeien zou gaan.

Praatje Pies

Vaak heb ik kritiek op openbare toiletten in de Nederlandse steden en natuurlijk vooral in Den Haag. Omdat ze er gewoon niet zijn! Op vakantie in het buitenland zijn deze overal te vinden. Zelfs in de parken kom je het universele logo van een mannetje, vrouwtje en rolstoel tegen. Maar ben je er daarmee al?

Nee! Op vakantie is het wel erg openbaar, dat plassen. Soms hangen de pisbakken nog geen halve meter uit elkaar zonder schotten ertussen. Als je dan met kleinzoon Lucas aan het plassen bent, weet je weer hoe makkelijk het vroeger ging. Hij is al klaar en staat geïnteresseerd te kijken naar opa zijn leuter waar nog niks uitkomt. “Ga maar alvast”, is dan de oplossing. Maar dat is nog niet alles. 

Als je door de hoeveelheid bezoekers je toiletgang achter een deur kiest, is het maar de vraag of je beter uit bent. Ga je zitten, nadat je de bril met toiletpapier al dan niet met aanwezige ontsmetvloeistof hebt gereinigd dan krijg je onder de zijwanden door, zicht op het schoeisel van de buurman. Is dat prettig dan? Daarom kies ik vaak voor het ruimere invalidetoilet met de handvatten en de wasbak met vloeibare zeepdispenser. Alles is dan verhoudingsgewijs ruimer en op afstand.

Zittend plassen is vaak een must omdat je staand constant de infrarood detectie van het doorspoelen activeert. De kracht waarmee het spoelwater de potten in wordt gejaagd herinnert je eraan in het land van de waterparken te zijn. 

Het is fijn weer thuis te zijn. De stilte en de rust te ervaren van die ‘drukke Laan van Meerdervoort’.

Boeken 2017

Zie ik dat nu goed? In Ik Vertrek verscheurt een deelnemer tientallen boeken om te verbranden. Ik krijg hier een beetje een Tweede Wereldoorlog gevoel bij. De reden is omdat ze geen vuilcontainer (?!) vindt. Het lijkt wel een trend te worden, boeken weggooien, nu ik deze stapel hier voor de glasbak zie staan!? Maar er zijn toch alternatieven ? 

Of is hier iets anders aan de hand? 

De dulle gever van de in goede staat verkerende stapel mist wellicht óók een papiercontainer … Die blijkt echter een stukje verder om de hoek te staan volgens een mede-lege-flessen-brenger. 

Als je even niet oplet

Vandaag rijd ik met mijn dochter langs het Nilmij-gebouw op de hoek Conradkade en de President Kennedylaan. Wij weten niet beter dan dat deze troosteloze aanblik van een flatgebouw op de nominatie staat te worden afgebroken. 

En toch verbaast het ons dat de situatie zo snel kan wijzigen. Kijk nog maar even goed naar de hoogte van de huidige bebouwing want de nieuwbouw is straks sinds oud-wethouder Norder de lat wat hoger heeft gelegd geen 35 meter meer maar liefst 50 meter! Bezonningsplannen moeten omwonenden overtuigen dat zij geen zonnestraaltje te kort komen.