Pakketbezorging uit en thuis

Soms wil je weten waar een bepaalde bestelling via internet zich op een zeker moment bevindt. Track & Trace geeft je de mogelijkheid dat ook in real time te bekijken. Zo krijgt de klant te zien waar de betreffende bestelwagen is en hoe lang het nog duurt dat deze voorrijdt.

Deze morgen zien we de auto van de pakketdienst niet ver van ons vandaan, zeg maar een paar straten verder. Maar we zien ook dat deze nog 110 stops deze dag heeft te doen. Dat betekent voor de bezorger ditzelfde aantal keren stoppen, (dubbel)parkeren, uitstappen, pakketje zoeken, adres benaderen, aanbellen, wachten tot iemand opendoet, overhandigen en (vaak) voor ontvangst laten tekenen, weer in de auto stappen en naar het volgende bezorgadres rijden!

Nog 56 stops vóór zeven uur ’s avonds meldt Track & Trace op het moment dat de bel gaat tegen zessen! Wat hebben wij ontzettend te doen met de bezorger die wij nu in een totaal ander daglicht zien!

Wordt het niet de hoogste tijd voor een mensvriendelijke oplossing?

Tramsporen Scheveningseweg

Tot vorige week zaterdag (23 augustus 2018) konden tramreizigers nog gebruik maken van de tramsporen van Lijn 1 richting Scheveningen. Speciaal voor die laatste momenten reden er historische tramstellen van de Haagse tramwegstichting

Bij het loswerken uit de grond vallen de tramsporen zowat uit elkaar …

Nu is het écht afgelopen met de groene oase waar je met de tram doorheen reed over de Scheveningseweg. Graaf- en sloopmachines worden ingezet voor het verwijderen van de oude trambaan. En deze is duidelijk aan vernieuwing toe. Maar waarom dat toch altijd imposante bomen moet kosten?

Troosteloze aanblik van wat eens een groene oase was …

De toekomstige situatie waarin nieuwe bomen geplant zullen worden zal nooit dat omvangrijke bladerdak kunnen ontwikkelen vanwege de betonnen ondergrond waar de wortels mee te maken zullen krijgen.

Wendy waarschuwt

In de rubriek Stadsgroen in Denhaagcentraal waarschuwt Wendy Hendrikse voor het gevolg van het weghalen van de bomen langs de Scheveningseweg. Het is als het neerhalen van bomen in de eigen achtertuin waar bomen de coulissen vormen naar de woningen van achterburen. Omdat deze bomen in de tuin van de nieuwe achterburen stonden, had zij geen schijn van kans hiertegen te protesteren. Het zijn jonge mensen die blijkbaar bij het beslissen tot koop het groen in gedachten al weg hebben gezien maar het effect voor de omgeving, jong en onwetend, absoluut niet hebben meegenomen.

Wendy schrijft: “Aan mijn slaapkamergordijnen die nu voortdurend dicht moeten, aan het gordijn dat ik voor mijn keukenraam en deur moet kopen, aan hun felle keukenlicht dat na negenen de schemer uit mijn tuin jaagt, aan de gesprekken die ik tot voorin mijn eigen huis hoor. Moet je maar niet in de stad willen wonen, houd ik mezelf voor. En dan denk ik weer aan de coulissen op de Scheveningseweg. De prachtige bomen, inmiddels voorzien van verfstippen. Ze worden weggehaald. Zonder coulissen geen tuin. Zonder coulissen geen Scheveningseweg. Geloof me.”

Niet dat er nu nog in haar tuin iets aan te doen is, is het voor soortgelijke omstandigheden gebruikelijk en zelfs door de gemeente verordonneerd de omgeving van de voorgenomen bomenkap in kennis te stellen. Als je het mij vraagt, maken de nieuwe bewoners met deze actie geen goede indruk. Het is een kleine moeite om tevoren het effect van het weghalen van de natuurlijke coulissen voor de omgeving af te tasten.

Een soortgelijke situatie maakte ik ook mee toen achterburen onze bomen gingen snoeien, niet verder dan het over de schutting hangende groen, dat wel. Als deze bomen op hun kadastrale eigendom hadden gestaan, hadden wij hetzelfde meegemaakt. Toen kon ik met een bezoekje aan de achterburen meekijken hoever het snoeien zou gaan.

Praatje Pies

Vaak heb ik kritiek op openbare toiletten in de Nederlandse steden en natuurlijk vooral in Den Haag. Omdat ze er gewoon niet zijn! Op vakantie in het buitenland zijn deze overal te vinden. Zelfs in de parken kom je het universele logo van een mannetje, vrouwtje en rolstoel tegen. Maar ben je er daarmee al?

Nee! Op vakantie is het wel erg openbaar, dat plassen. Soms hangen de pisbakken nog geen halve meter uit elkaar zonder schotten ertussen. Als je dan met kleinzoon Lucas aan het plassen bent, weet je weer hoe makkelijk het vroeger ging. Hij is al klaar en staat geïnteresseerd te kijken naar opa zijn leuter waar nog niks uitkomt. “Ga maar alvast”, is dan de oplossing. Maar dat is nog niet alles. 

Als je door de hoeveelheid bezoekers je toiletgang achter een deur kiest, is het maar de vraag of je beter uit bent. Ga je zitten, nadat je de bril met toiletpapier al dan niet met aanwezige ontsmetvloeistof hebt gereinigd dan krijg je onder de zijwanden door, zicht op het schoeisel van de buurman. Is dat prettig dan? Daarom kies ik vaak voor het ruimere invalidetoilet met de handvatten en de wasbak met vloeibare zeepdispenser. Alles is dan verhoudingsgewijs ruimer en op afstand.

Zittend plassen is vaak een must omdat je staand constant de infrarood detectie van het doorspoelen activeert. De kracht waarmee het spoelwater de potten in wordt gejaagd herinnert je eraan in het land van de waterparken te zijn. 

Het is fijn weer thuis te zijn. De stilte en de rust te ervaren van die ‘drukke Laan van Meerdervoort’.