Shell scoort met zout

Het Shell Generation Discover Festival is op het Haagse Malieveld neergestreken. De marketing via sociale media en de tv werken uitstekend. Raceautootjes op zout water laten rijden is ook niet niks. 

Woensdagmiddag is een bezoek aan het gratis festival over energie en de toekomst een uitstekend moment om (klein)kinderen op een speelse wijze aan de toekomst te laten wennen. 


De dansvloer van de Stille Disco wekt energie op door de bewegingen van de dansers 

De meeste wachtenden staan wel bij de Virtual Reality stand en de zelf te besturen drones. Maar echt lang hoeven de bezoekertjes niet te wachten. 

Als ik het festivalterrein op een afstandje bekijk, straalt het wel toekomst en wetenschap uit. De meeste moeite had ik nog om het reuzenrad uit beeld te houden. Maar de pionier, lijkend op Thomas Alpha Edison in zijn indrukwekkende voertuig die rustig een pijpje rookt, hoort er weer wel helemaal bij. De Salt Water Car boeit mij nog het meest. 

Lucas zocht zelf zijn glaasje uit voor de zoutwaterbatterij …

Ik ga de mijne met kleinzoon Lucas thuis in elkaar zetten. Hij mag het zoutwater mengen. En dan begint de pret pas echt. De zoutwaterauto racet als een waanzinnige over de gladde vloer. En telkens als hij ergens tegenaan rijdt verandert zijn koers met de kinderen er achteraan. Wat een lol hebben zij. Zelfs als ie onder de bank verdwijnt en onverstoord door blijft racen. 
Terwijl ik nog met een pook en het licht van de iPhone de locatie van de Salt Water Car onder de bank tracht te achterhalen, lachen de kinderen, inclusief moeder en dochter mij uit. Blijkbaar weet het karretje ook in de donkere omgeving zijn koers te wijzigen want even snel als het onder de bank verdwijnt, komt het er ook weer onder vandaan. En ik heb het niet door.

Snel dat ie is! En lang dat hij het blijft doen! De moeders begrijpen er niets van, zonder batterij en met een beetje zout water?!? Straks op de verjaardag van Noortje ga ik het wonder van de zoutwaterkar herhalen. Succes verzekerd!

Zie ook

Shell Generation Discover Festival

Verloedert de taal door techniek? 

Hoe makkelijk is tegenwoordig de dicteerfunctie op pc, Mac, smartphone en tablet. Het maakt nagenoeg geen spelfouten meer en zet het toetsenbord buiten spel. 

De techniek loopt altijd vooruit op de sociale ontwikkelingen van de mens. Straks gebruiken we helemaal geen toetsenbord meer om met elkaar van gedachten te wisselen. Alles gaat dan via spraak en beeld. 

Minder positief, lijkt het vervagen van de kwaliteit die je hebt opgebouwd als schrijver van duidelijke Nederlandse taal. Maar niets is minder waar. De taalfouten in de geschreven media worden gemaakt door het onjuist intikken van letters op het toetsenbord. Onjuiste vervoegingen ergeren mij daarbij het meest. 

Weet je niet of een werkwoord nu met een ‘t’ of een ‘d’moet eindigen? Probeer dan de microfoon op je toetsenbord eens uit en laat de dicteerfunctie haar gang gaan; zij vervoegt als de beste!

Apple tip

Wat wil ik later worden?

img_3242-1

Op zijn blog stelt Marco de vraag: Wat wil je later worden? . Die vraag is een van mijn belangrijkste bezigheden geweest in mijn werkzame bestaan.

Ik weet nog steeds niet wat ik wil worden maar heb mij er maar bij neergelegd. In mijn vele jobs die achter mij liggen realiseerde ik mij steeds dat het werk wat ik deed mij volledig onbekend was dat het bestond. Ik reflecteerde altijd op jobs die nieuw waren, die dus nog volledig moesten worden ingevuld.

Een idee dat hierdoor bij mij ontstond was een bedrijfje te starten dat complete beelden verzorgt van een bepaald beroep. Meedraaien van vroeg tot laat in dat bepaalde werk en daar dan een videopresentatie van maken. Ook en juist vooral de vervelende dingen daarin laten zien.

Filmaborant
Bij een Haags filmlaboratorium mocht ik bijvoorbeeld komen werken. De toenmalige directeur stelde mij toen de vraag hoe ik het zou vinden als zij van mij een allround cineast zouden maken …
Ik weet nog goed dat die uitspraak een soort vuurwerkfestival in mijn hoofd teweeg bracht. Sterren en vuurballen schoten door mij heen: ik een allround cineast! Ik ben toen dansend naar huis gesprongen om het te vertellen.

Was ik ooit geïnformeerd over het bestaan van zo’n functie tijdens mijn opleidingen? Natuurlijk niet. Werd het ook het beloofde festijn voor mij? Ook dat niet. Sterker nog: het allround cineasme kende fases die in tijd niet overeen kwamen met mijn verwachtingspatroon.

In mijn gedachte zag ik mij al achter de knoppen van de geluidsstudio zitten, om het geluid van een film te regisseren. Of met een cameraploeg op pad opnames maken …
Maar in werkelijkheid stond ik naast de ontwikkelmachine met een laboratoriumjas aan de niveaupennen van de ontwikkelbaden in de gaten te houden. Hoe lang zou ik dat nog moeten doen? In het pikkedonker 16mm-films uit cassettes halen, aan de volgende vastnieten zodat deze weer in de machine konden worden aangeboden!
Als een pen omhoog ging, gaf dat aan dat er iets vastliep. Dan moest je supersnel handelen dat het volgende bad ook niet vastliep. Het was immers origineel materiaal van de klant.
Hoe lang deed een collega laborant dit werk al, vroeg ik eens. En wat was hem beloofd? Drie jaar en nog steeds niet in een volgend stadium van de allround cineast beland. Daar ging mijn beloofde land. Mijn reactie werd door die collega aan de directie verteld en het liep op ontslag uit.
Dat dacht diezelfde directie maar het toenmalige gemeentelijk Arbeidsbureau dacht daar anders over. Het leverde mij een pittige column op.

Ik bedoel maar, de filmwereld was het even niet waar ik mijn toekomst zag liggen.
Wat ik later wil worden, speelt nog steeds in mijn gedachten.
Ook nu het ‘later’ is …

Blijft de vraag:

Waarom iets willen worden als je al iets bent?

Zie ook

Blog van Marco Raaphorst

Met WiFi ’n harinkie happûh

Echt leuk om een cameraploeg aan het werk te zien en daar weer opnamen van te kunnen maken. Dat maken wij weer mee als ik met Mariëtte en haar kinderen een visje gaan halen bij mijn favoriete viskraam van de gebroeders Rog aan het Valkenbosplein.

Nou moet ik zeggen (van wie? Dit is weer zo’n dooddoener) dat de opnameleider wel erg meewerkend is. Net alsof hij weet dat hij zich moet gedragen om op Hagazine te komen. Joachim van Houweninge, daar heb ik het hier over. De allervriendelijkste filmregisseur is bezig met de opnamen voor een internet lespakket met een serie do’s and dont’s over sociale media voor laag geletterden. Deze shot is dus bedoeld voor het gebruik van draadloos internet (WiFi).

img_1525
de geluidsman controleert of het stemgeluid van Aad Rog sterk genoeg overkomt …

Rog heeft WiFi en dat is mooi te gebruiken als voorbeeld voor de internetles. Je eet een visje en ondertussen kun je gratis van de WiFi (draadloos internet) gebruik maken.
Het wordt een gezellig gebeuren met twee acteurs en een geluidsman die nog even een kabeltje is gaan halen. Wel makkelijk als je bureau Idee Aan Zee op de Thomsonlaan zit net om de hoek waar de filmopnamen plaats hebben op het Valkenbosplein in Den Haag.

Beleef het mee op HagazineTV of wel, moet je beslist ff zien.
Bureau Idee Aan Zee

El Capitan, at your service!

Zomaar met een schrijver aan de OK-tafel zitten is eigenlijk niets bijzonders meer. De variëteit aan deelnemers aan de woensdagochtend koffie bij Café Van Beek is namelijk zo groot dat je er soms geen erg in hebt dat er een bekende schrijver tussen zit.

Maar deze keer komt publicist Bob Timroff ook met een kersvers boek over OS X El Capitan het nieuwe besturingssysteem van Apple. En omdat ik het systeem al direct installeerde kom ik ook in het bezit van dit boek. 200 pagina’s dik met veel plaatjes en voor gewone mensen in zeer begrijpbare taal geschreven. Bob schrijft al zijn leven lang over internet in vakbladen, doceert erover en geeft lezingen als fervent Mac-bezitter.

IMG_1251

Een mooi moment als publicist Bob Timroff mij ‘Ontdek El Capitan’ overhandigt, vastgelegd door Edwin IJsman

Misschien een aardig geschenk voor de feestdagen voor iemand die toch alles al heeft?

Meer informatie op vanduurenmedia.nl
Bob Timroff persoonlijk op Zebtv.nl