WetHOUDER of -BREKER?

Kan één wethouder met een pennenstreek bepalen hoe lang ergens geparkeerd kan worden? De maatregel in de binnenstad van Den Haag niet langer dan twee uur te mogen parkeren doet dit geloven. Bewoners, parkeerders, restauranthouders; iedereen valt over wethouder Verkeer De Bruin.

De verordeningen die er nu liggen zijn toch ook niet van de ene op de andere dag ingegaan? Hoe kan dit nu opeens wel?

Huiselijk geweld

Ook in de vogelwereld lijkt huiselijk geweld voor te komen. Zo liep ik langs het Verversingskanaal ter hoogte van Paviljoen Withuis bij de Houtrustbrug en zag deze meewarige toestand in de struiken. 



 

Hoe komt dit vogelhuisje op deze plek in de struiken terecht?

 

Natuurlijk is dit niet het gevolg van een echtelijke vogelruzie. Het is niet eens vogelhuisje dat te grabbel hangt maar een voederhuisje. Hoe is het daar terecht gekomen en wat gaat men eraan doen? Dit is geen plek om regelmatig van vogelvoer te voorzien.

Ik denk dat bij de eerste snoeipoging de gemeentelijke plantsoenendienst het huisje wel zal ruimen.

Perfectie … of toch niet?

Toen het tegelzetwerk net klaar was vond ik het echt perfect; een presentatie op het internet waard. Het is te vinden op ons toilet. Als ik die online promotie aan de tegelzetter voorstel, kijkt hij mij verwonderd aan. Hij denkt er blijkbaar anders over. 





Symmetrisch perfect … of toch niet?

Hoe vaker ik het tegeltableau bekijk – en ik kom hier nog al eens zul je begrijpen – hoe meer minuscule verschillen ik ontdek. Maar hoe komt het dat ik in het begin absoluut geen ongelijkheden zie?

Ik denk dat het aan het werken van mijn hersens ligt. Vergelijk het met het binnenkomen op een receptie. Één grote groep mensen die je voor het eerst ziet zonder een aparte persoon te ontdekken. Pas wanneer je een poosje tussen de mensen staat ga je personen ontdekken. 

De een doet er langer over dan de ander. Hoe meer eenheid er is zoals bij het tegeltableau hierboven, hoe langer het duurt dat de verschillen zich aandienen. 

De tegelzetter wist waarom hij het online aanbod afsloeg.

De Mol mij Te Dol 

Mijn dochter kan zó enthousiast over iets vertellen dat ik daar blindelings in mee ga, zelfs als de naam De Mol erin voorkomt. Ik vind namelijk dat onze nationale tv net zo goed in De Mol tv kan worden omgedoopt gezien de overruime deelname van de gelijknamige familie in ons medialandschap. Maar zelfs dát weet haar enthousiasme te doorbreken. 

Zo kijk ik naar een verzameling rieken op een strand waarmee de deelnemers hun namen moeten zien te visualiseren. Alles wat op het strand gevonden kan worden mag worden gebruikt om de namen uit te beelden. Ondertussen zet de duisternis in, vergezeld van spectaculaire wolkenpartijen.

Ik zie een deelnemer met zijn riek door het zand een cirkel trekken en even later een droneopname van fraaie tekeningen in het zand. Door wie en hoe deze tot stand zijn gekomen wordt mij niet duidelijk. Indrukwekkende vuurpijlen belichten de set en de laatste hand aan de creaties. Als de spelleider de werken beoordeelt, blijken de meeste creaties voor de beoogde $500,- in aanmerking te komen. Iedereen blij.

Elkaars puzzelritaanwijzingen kenbaar maken en laten uitvoeren in het verkeer

Ik zie ook vier auto’s met puzzelritaanwijzingen op zij- en achterkant aangebracht waarvan de bestuurder en passagier niet de raampjes mogen openen en ook niet mogen stoppen, afgezien van het stoppen voor verkeerslichten. Met walkietalkies moeten de deelnemers op elkaars auto de puzzelritaanwijzingen kenbaar maken en deze ook als opdracht uitvoeren. Uiteindelijk komt de rijdende route niet tot resultaat. Iedereen teleurgesteld.

Vind ik Wie is de Mol nu leuk? 

Dat spel in het pikkedonker op het strand?! Vond ik heel moeilijk in mee te denken. Het spel moet veel meer aan deelname van de kijker werken. Het zou zelfs interactief kunnen tegenwoordig.

En dan de rijdende route. Ik kan mij niet losmaken van de gedachte dat hier vier auto’s in het drukke verkeer een spel aan het uitvoeren zijn. Ik ben de complete tijd bang dat zij een aanrijding maken. Eigenlijk zat ik steeds te wachten op een aanrijding gisteren. Daar word ik niet vrolijk van.

Al met al zou ik de makers van De Mol adviseren mee te denken met de kijker, te beginnen met de opdrachten visueel (virtueel denkbaar) ook uitvoerbaar te maken voor de kijker. Denk even aan het dure beeldscherm in opbouw in de papierfabriek. 

De opnamen en camerastandpunten zijn trouwens de moeite waard om ook de volgende afleveringen te volgen. 

Zie ook 

De locaties

 

Autoberging, laagje vergeten? 

Als ik Onderwater Werken aan het werk zie, gaat bij mij een belletje rinkelen. De Volautomatische Autoberging aan de Veenkade/Noordwal was toch al klaar en in gebruik? 

Toch liggen er werkschepen in de doorvaart grote hoeveelheden water te verwerken. Een van de werkers grapt dat er een extra parkeerlaag onder water wordt aangebracht. Maar wat er werkelijk gedaan wordt is een betonlaag van een halve meter dikte aanbrengen ter versteviging van de fundering van de Toussaintbrug. Daarvoor moet eerst het stortsteen onder de brug van slibvuil worden gezuiverd.