Arrow Classic Rock?

Juist vanwege de geweldige vaak volledig gedraaide nummers van klassiekers als Santana, Crosby, Stills, Nash and Young, Fleetwood Mack, Pink Floyd, David Gilmour, etcetera etcetera, dalen wij via de kabel ‘s avonds tussen elf en twaalf af naar de commerciële radiozender Arrow Classic Rock. De laatste maanden echter worden hier nepnummers van de beroemde artiesten gedraaid. Jammer, zonde en voor mij onbegrijpelijk. Wij haken af!

Ik geloof ook niet dat ze van vinyl draaien maar het zijn ook de artiesten zelf niet. Het wordt gewoon nagezongen en/of gespeeld door een coverband maar geen woord daarover op de zender zelf. Noem de zender dan Arrow Classic Cover Rock.

WetHOUDER of -BREKER?

Kan één wethouder met een pennenstreek bepalen hoe lang ergens geparkeerd kan worden? De maatregel in de binnenstad van Den Haag niet langer dan twee uur te mogen parkeren doet dit geloven. Bewoners, parkeerders, restauranthouders; iedereen valt over wethouder Verkeer De Bruin.

De verordeningen die er nu liggen zijn toch ook niet van de ene op de andere dag ingegaan? Hoe kan dit nu opeens wel?

Huiselijk geweld

Ook in de vogelwereld lijkt huiselijk geweld voor te komen. Zo liep ik langs het Verversingskanaal ter hoogte van Paviljoen Withuis bij de Houtrustbrug en zag deze meewarige toestand in de struiken. 



 

Hoe komt dit vogelhuisje op deze plek in de struiken terecht?

 

Natuurlijk is dit niet het gevolg van een echtelijke vogelruzie. Het is niet eens vogelhuisje dat te grabbel hangt maar een voederhuisje. Hoe is het daar terecht gekomen en wat gaat men eraan doen? Dit is geen plek om regelmatig van vogelvoer te voorzien.

Ik denk dat bij de eerste snoeipoging de gemeentelijke plantsoenendienst het huisje wel zal ruimen.

Perfectie … of toch niet?

Toen het tegelzetwerk net klaar was vond ik het echt perfect; een presentatie op het internet waard. Het is te vinden op ons toilet. Als ik die online promotie aan de tegelzetter voorstel, kijkt hij mij verwonderd aan. Hij denkt er blijkbaar anders over. 





Symmetrisch perfect … of toch niet?

Hoe vaker ik het tegeltableau bekijk – en ik kom hier nog al eens zul je begrijpen – hoe meer minuscule verschillen ik ontdek. Maar hoe komt het dat ik in het begin absoluut geen ongelijkheden zie?

Ik denk dat het aan het werken van mijn hersens ligt. Vergelijk het met het binnenkomen op een receptie. Één grote groep mensen die je voor het eerst ziet zonder een aparte persoon te ontdekken. Pas wanneer je een poosje tussen de mensen staat ga je personen ontdekken. 

De een doet er langer over dan de ander. Hoe meer eenheid er is zoals bij het tegeltableau hierboven, hoe langer het duurt dat de verschillen zich aandienen. 

De tegelzetter wist waarom hij het online aanbod afsloeg.