Autoberging, laagje vergeten? 

Als ik Onderwater Werken aan het werk zie, gaat bij mij een belletje rinkelen. De Volautomatische Autoberging aan de Veenkade/Noordwal was toch al klaar en in gebruik? 

Toch liggen er werkschepen in de doorvaart grote hoeveelheden water te verwerken. Een van de werkers grapt dat er een extra parkeerlaag onder water wordt aangebracht. Maar wat er werkelijk gedaan wordt is een betonlaag van een halve meter dikte aanbrengen ter versteviging van de fundering van de Toussaintbrug. Daarvoor moet eerst het stortsteen onder de brug van slibvuil worden gezuiverd. 

Clogs met sokken op strand 

Op het Zuiderstrand ter hoogte van Strandslag 9 en strekdam 35 – in de zomer Strandpaviljoen De Kwartel en het begin van het Zuider Naaktstrand – zijn een paar roze Clogs en zwart-wit gestreepte sokken aangetroffen. De melding komt bij de Politie binnen en meteen begint de reddingsmolen te draaien. 

de KNRM zoekt systematisch de weerbarstige branding af

Brandweer, Politie Haaglanden, duikers van de Haagse Brandweer gaan te water en de reddingsboot van de KNRM zoekt systematisch de weerbarstige branding af.

De roze strandschoenen en sokjes wachten op hun eigenaresse 

Binnen no time staat het zwart van de reddingswerkers met in hun midden in het zand de achtergelaten strandschoenen. Commotie alom. Wat is hier gebeurd? Iemand die voor het laatst de ruige branding opzocht om niet meer terug te keren? Dan trek je je schoenen en sokken niet uit, lijkt mij. De roze instapschoenen stonden netjes naast elkaar met de sokken er los op gelegd.

Nu zag ik vorige week nog een stoere vrouw die rond deze tijd de zee inging. Op mijn terugtocht vertelde zij dagelijks nog het zilte nat in te gaan. Zou zij de eigenaresse van de raadselachtige vondst zijn? 

De strandschoenen zijn wat hogerop gezet tegen het wassende zeewater 

Het waait hard op dit moment. Als je nat het water uitkomt, wil je zo snel mogelijk weer droog worden. Zou zij het water uitgekomen zijn en naar haar droge kleren zijn gespurt en haar schoenen even bij de branding hebben achtergelaten? Of is zij tijdens de duik in het zilte nat in moeilijkheden geraakt? De KNRM zoekt voort en terwijl ik het strand verlaat meldt zich in de verte een helikopter. En nu maar hopen op een goede afloop. 

De hulpdiensten bijeen op het Zuiderstrand ter hoogte van Strandslag 9

Melding KNRM

Brandweer Haaglanden 
 

Je hersens weten gewoon meer …

Alles wat je doet, heb je normaal gesproken tevoren of al eerder beredeneerd of afgewogen. Althans bij mij is dat zo. Zal ik níet of zal ik wél; nú of net iets later … Je zou er moe van worden. Het is alleen zo moeilijk te herkennen wanneer je iets doet dat je niet eerder hebt afgewogen. 

Ik denk dat ik enkele momenten inmiddels al heb leren herkennen. Bijvoorbeeld het nemen van een glas melk. De hoeveelheid melk die ik neem, laat ik afhangen van het formaat drinkglas dat voor het grijpen staat. Voelt dat goed dan calculeren mijn hersenen voor mij in dat ik de juiste hoeveelheid melk ga drinken die goed voor mij is.

Op het moment dat je dingen gaat afwegen of beredeneren dan slaat de twijfel toe. Dat heb je vaak bij multiple choice vragen. De antwoorden waartussen je kunt kiezen hebben zoveel aspecten in zich dat je niet meer weet waar je het zoeken moet.

Ik heb dan nog een extra manko dat ik de vraag op een unieke manier interpreteer. Niemand die mijn uitleg van de vraag in de verste verte óók had. Maar daarover een andere keer meer.

Vóórdat je gaat nadenken heb je ongemerkt de juiste keuze al bepaald. Dat doen je ogen, als enige uitwendige organen van de hersenen. Die zijn er tezamen al uit. Nu kun je de boel alleen nog maar verstoren door te gaan nadenken.

Dat overkomt menigeen tijdens het afleggen van een examen. (De trukendoos van het CBR rijexamen niet meegerekend!)

Door in het dagelijks leven op deze manier te kijken, blijken dingen om je heen steeds meer in elkaars verlengde te liggen of in elkaar over te vloeien.

(wordt vervolgd)

Naschrift: dit stukje wilde ik nog helemaal niet publiceren, maar ik klikte (per ongeluk?) ‘publiceer’ aan. Dus dan moest het blijkbaar zo zijn …

Zie ook

Virtuele songteksten

 

 

Zeldzaam plantje geruimd

Op de Veenkade verbaas ik mij over de permanente afrastering op de plaats waar al maandenlang bouwhekken stonden. Keurig zwart gelakt hekwerk dat de intentie heeft er permanent te blijven staan. Kaarsrecht en volledig in lijn neergezet met een keurige gele streep erlangs waarbinnen fietsen mogen staan. 

Het doel ontgaat mij maar ik ben blij dat de bomen nu wat minder bang hoeven zijn omgezaagd te worden.

Ik ben niet de enige die zich verbaast, want de mannen die aan komen lopen, hoor ik nog net het woordje ‘hekken’ gebruiken. Het verbaast ze eigenlijk niet als ik naar hun mening vraag, vertelt Ruud Eestermans en zijn zoon van Eestermans Bouw.

Laatst nog aan de Soestdijksekade in hun woonboot maakte Ruud ook zoiets onbegrijpelijks mee. Hij komt thuis en ziet een man gehurkt op de loopbrug zitten.

“Wat doet u op mijn bruggetje?

Ik ga toch ook niet ongevraagd in uw voortuin zitten?”

De man in kwestie verontschuldigt zich, stapt de kant op en meldt dat hij voor de gemeente Den Haag onderzoek verricht naar een zeldzaam plantje: de ‘zwartsteelvaren’. Zij doen nu met een hele groep onderzoek naar de door de flora- en faunawet beschermde varensoorten waaronder de ‘tong- en zwartsteelvaren’.

Ruud is trots op de gevarieerde plantengroei rond zijn boot zowel op de kade als in het water met nu bloeiende waterlelies. Hij ziet de botanicus de rest van zijn onderzoek urenlang die middag op de kant verrichten en besteedt er verder geen aandacht aan …
Twee dagen later gebeurt het onbegrijpelijke. Medewerkers van de veeg- en ruimploeg maaien de complete plantengroei op de kade kaal, inclusief de door de flora- en faunawet beschermde ‘zwartsteelvaren’!

Ach, laat Ruud het zelf maar vertellen.

Op de achtergrond het nieuwe fraaie hekwerk op de Veenkade waar de verbazing over de Soestdijksekade toeslaat.

 

Virtuele songteksten …

Onbewust vertalen, je hebt het zelf niet door. 

Vroeger luisterde ik nooit naar songteksten. Ik vond en vind veel muziek gewoon gaaf en kan daar heel enthousiast voor worden. En vooral instrumentaal dus. Die teksten hoeven voor mij niet zo. 

Neem nu Faithless. Ook hier is tekst alleen maar storend vinden Lida en ik. Wij gaan voor de heftige beat en het kippenvel. 

Als ik nu naar hits uit de jaren zeventig en tachtig luister kom ik erachter dat ik ook enthousiast kan worden voor de songteksten. Dan worden die ‘gâhwe âhwûh’ voor mij opnieuw een hit. En het verklaart wellicht ons enthousiasme ervoor.

‘ She’s not there’ van The Zombies, bijvoorbeeld, gezongen door Colin Blunstone.

Dit was voor ons zo’n lekker dansnummer met vooral de solo op het orgeltje er tussendoor en aan het eind. Wat heb ik er dan ook een hekel aan als radio-dj’s daar doorheen kletsen. Maar dat is een ander verhaal.

‘The more I see you’ van Chris Montez. 

Man man wat een nummer is dat. Maar vooral door het instrumentale dus. Al bij de eerste vibrafoonklanken, schakel ik over in de romantiekstand. Dat heb ik dus niet zelf in de hand. Dat gebeurt onbewust; virtueel zeggen we tegenwoordig. 

En ondertussen vertalen de hersens ook nog even onbewust de songtekst voor het complete gevoel. 

“The more I see you the more I love you … as years go by. I know the only one for me can only be you …”

Je begrijpt het al de vinyl singles zijn in ons bezit. 

Zie ook

She is not therevan The Zombies, zang Colin Blunstone

The more I see youvan Chris Montez

‘Mashupvan Faithless.