Boomboot?

Bij zo’n regenachtige dag als vandaag (woensdag 30 augustus 2017) met orkaan Harvey op de verre achtergrond kun je van alles verwachten als je buiten komt. Maar een boot in de bomen aan de Haagse Noordwal moet een hallucinatie zijn. 

Sowieso zijn de meeste deelnemers aan de Opûh Koffie op woensdagochtend normaal gesproken bij Café Van Beek te vinden maar ‘een trouwerij’ deed de koffieklanten uitwijken naar de Bieb. Géén waanbeeld dus maar wel heel tijdelijk en op het juiste moment gespot toen het even droog was deze dag en de OK zijn deelnemers los kon laten voor een droge thuisvaart.


Gelukkig konden deze bomen blijven staan ..

 

Waar is mijn Becel?

Na onze turbulente vakantie is in de lokale AH de gebruikelijke keuze in soorten Becel niet meer te maken. Ze staat ook niet meer op de oude plek maar is nu in het schap bij de Brie en Camembert beland. Voorheen kon ik uit verschillende soorten kiezen en dus ook die met Omega 3 en 6 voor het hart en dieet. 

Ruimtegebrek zal ertoe geleid hebben dat er nog maar één type Becel in onze buurtsuper te verkrijgen is. Op de website staat wel dat Unilever de vormgeving van de verpakking heeft vernieuwd. Maar de verschillende soorten zijn er nog steeds. Omega 3, 6 en 9 kan ik mij herinneren op de verpakking die een blauwe steunkleur heeft (of inmiddels had?) 

Iemand anders ook opgevallen?

Virtuele zebra?

Niets in het verkeer is erger dan twijfelen: doet hij het wel of doet hij het niet? En in dit geval: néém ik nu voorrang of héb ik het ook? Dat is de vraag bij het naderen van deze virtuele zebra. 

De al dan niet aanwezige oversteekplaats voor voetgangers. U kent ze waarschijnlijk wel. Als je ernaar kijkt en de loop volgt, zie je ter hoogte van het rode fietspad dat de witte balken ophouden om aan de andere kant weer door te gaan. 


Het kruispunt Fahrenheitstraat, Weimarstraat, Valkenboslaan met meer zulke virtuele zebrapaden …

Een vrouw met kinderwagen en kind wil mij (op de fiets) voorrang geven. Maar voorrang wil ik haar óók geven want dat hééft zij volgens mij ook. En zo minderen wij gezamenlijk vaart tot stilstand. Uiteindelijk steekt de moeder met kind en kinderwagen over terwijl zij vriendelijk naar mij glimlacht.

Kan dit ook duidelijker worden aangegeven wie er voorrang heeft? 

Le of La Provence?

Het zal je maar gebeuren als je in de Reinkenstraat een nieuwe lunchroom bent gestart en er komt iemand (ik dus) langs die vraagt of de naam op de winkelruit wel goed gespeld is. Ik kan ook echt mijn mond niet houden.

“Lunchroom Le Provence … moet dat niet La Provence zijn?”

Gelukkig zitten er alleen maar ‘Diddies’ op het terras. Dan komt (waarschijnlijk) de opperdiddie naar buiten die mij aanspreekt:

“Kan ik u ergens mee van dienst zijn?”

Dus ik herhaal de vraag:

“is het niet eigenlijk La Provence?”

“Nee hoor,” antwoordt zij vastberaden: “het is Lunchroom Lé Provence!”

“OK dan, succes toegewenst!”

Volgende week zaterdag zal blijken of mijn vraag effect heeft gehad.

Zie ook

Lunchroom Le Provence

 Claudia’s vlog

In Frans’ paradijs tijdens de open garden party maakten wij al kennis met de vrolijke kunst van dochter Claudia. Soms denk je dan dat het een bevlieging is en dat aan die kunst langzaam een einde komt. Maar daar ga ik vanaf vandaag toch anders over denken nu ik haar eerste nieuwsbrief ontvang met daarin de aankondiging van een wekelijkse vlog.

Vloggen is in en bijna als vliegen rond de brij krijg je de meest onbenullige monologen in vlogs toegezonden. Maar niet bij Claudia Schmit. Zij heeft echt wat in haar mars en is op Rodos haar eerste aflevering gestart over de daar door haar gecreëerde kunst. 

Purple Haze is haar eerste onderwerp van haar vlog

 Zie voor jezelf of je wekelijks haar nieuws wilt ontvangen. 

En oh ja, ter introductie is op al haar werk tijdelijk een prettig percentage korting van kracht. Ik wens Claudia veel inspiratie toe de komende tijd.