De nieuwe piraten

“Net zat er nog een mobiele telefoon aan”, vertelt het knaapje enthousiast op de Suezkadebrug. Een touw met een sterke magneet eraan is voldoende om ijzerhoudende spullen naar boven te halen. De kracht waarmee je de buit binnenhaalt bepaalt of het de kant haalt.


Het touw en enkele (giet)ijzeren schatten uit het verleden … Zal het mobieltje zich nog laten zien?

De zwarte ijzeren voorwerpen lijken op het eerste gezicht op hondenpoep maar bij nadere bestudering kan het weleens gietijzer uit vervlogen tijden zijn. De oudere met de hond vindt mij maar een bemoeial en daar heeft hij gelijk in. 


Spookrijders

Op de Verkeerscentrale in Nieuwegein is het controlecentrum in staat spookrijders te signaleren. Ik kan mij herinneren dat tussen het almaar groeiende wegverkeer in een spookrijder werd gesignaleerd als een rode streep, tegen de verkeersstroom in. Toen ik in mijn argeloosheid aan een van de bedieningsmensen vroeg waarom hier niets mee gedaan werd, was het antwoord: omdat er geen vraag naar is!!

Simpele denkers als ik menen dat deze optie, het signaleren van spookrijders via de detectielussen in het wegdek, een geweldige aanvulling van informatie kan zijn op de DRIPS (Dynamic Route Information Panel) van het ministerie van Infrastructuur en Milieu. 

Waarschuwende takjes

De politie waarschuwt bewoners voor dieven die steeds slimmer worden en takjes tegen voordeuren plaatsen ter controle of iemand binnen is. 

Als bewoner van het beoogde huis zal het je niet opvallen als je een paar dagen weg bent. De buren kunnen des te beter je voordeur in de gaten houden. Persoonlijk duw ik de post en kranten van buren die weg zijn al verder de brievenbus in.

De politie in Huizen gaat nog ietsje verder. Zij plaatst de volgende waarschuwing in de lokale media:

Gaat u een paar dagen van huis? Informeer uw buren en vraag ze dagelijks uw voordeur te controleren. Ziet u een takje of blaadje bij een voordeur zitten? Laat die dan vooral zitten en bel ons direct.

In Den Haag zal dat niet lukken met de grote hoeveelheden straatvegers voorzien van bladblazers en grijpstokken. Tot aan de voordeur aan toe worden deze blad- en takvrij gehouden. Of zullen ze deze laten staan ..?

Zie ook

Politie in Huizen anti-inbraak actie

RADAR aandacht voor slimme inbrekers

Liften die praten? 

Echt waar! KONE liftmachines vertellen zelf wat ze gaan doen of al hebben gedaan. Het klinkt zo grappig. Dat ze bijvoorbeeld wachten op passagiers als de deuren wat langer openstaan. 

Live gaan liftdeuren open en dicht. Je weet dan niet of er iemand in of uit is gestapt. Het gesprek tussen de lift en de KONE cloud klinkt heel menselijk. De cloud is in alle landen een vriendelijke vrouwenstem terwijl de liften door een stevige mannenstem worden vertegenwoordigd. Luister maar.  

Op deze manier kom je er pas achter wat er technisch allemaal om je heen gebeurt als je een lift instapt. Hoe lang deuren openstaan en hoe vaak achter elkaar, of het optrekken en afremmen naar behoren verloopt, hoe de temperaturen zich hierbij gedragen; de lift krijgt zelfs een complimentje van de cloud als hij perfect gelijkvloers is gestopt. Je krijgt het allemaal te horen in de gesprekken tussen lift en cloud.

Je kunt luisteren naar gesprekken in Finland, Frankrijk, Californië, Zweden en nog meer. Direct geluid krijg je op de verzamelde hilights, rechtsonder. Niet vergeten het speakertje aan te zetten. 

Zie ook

KONE machineconversaties

KONEcorporation always connected

De Mol mij Te Dol 

Mijn dochter kan zó enthousiast over iets vertellen dat ik daar blindelings in mee ga, zelfs als de naam De Mol erin voorkomt. Ik vind namelijk dat onze nationale tv net zo goed in De Mol tv kan worden omgedoopt gezien de overruime deelname van de gelijknamige familie in ons medialandschap. Maar zelfs dát weet haar enthousiasme te doorbreken. 

Zo kijk ik naar een verzameling rieken op een strand waarmee de deelnemers hun namen moeten zien te visualiseren. Alles wat op het strand gevonden kan worden mag worden gebruikt om de namen uit te beelden. Ondertussen zet de duisternis in, vergezeld van spectaculaire wolkenpartijen.

Ik zie een deelnemer met zijn riek door het zand een cirkel trekken en even later een droneopname van fraaie tekeningen in het zand. Door wie en hoe deze tot stand zijn gekomen wordt mij niet duidelijk. Indrukwekkende vuurpijlen belichten de set en de laatste hand aan de creaties. Als de spelleider de werken beoordeelt, blijken de meeste creaties voor de beoogde $500,- in aanmerking te komen. Iedereen blij.

Elkaars puzzelritaanwijzingen kenbaar maken en laten uitvoeren in het verkeer

Ik zie ook vier auto’s met puzzelritaanwijzingen op zij- en achterkant aangebracht waarvan de bestuurder en passagier niet de raampjes mogen openen en ook niet mogen stoppen, afgezien van het stoppen voor verkeerslichten. Met walkietalkies moeten de deelnemers op elkaars auto de puzzelritaanwijzingen kenbaar maken en deze ook als opdracht uitvoeren. Uiteindelijk komt de rijdende route niet tot resultaat. Iedereen teleurgesteld.

Vind ik Wie is de Mol nu leuk? 

Dat spel in het pikkedonker op het strand?! Vond ik heel moeilijk in mee te denken. Het spel moet veel meer aan deelname van de kijker werken. Het zou zelfs interactief kunnen tegenwoordig.

En dan de rijdende route. Ik kan mij niet losmaken van de gedachte dat hier vier auto’s in het drukke verkeer een spel aan het uitvoeren zijn. Ik ben de complete tijd bang dat zij een aanrijding maken. Eigenlijk zat ik steeds te wachten op een aanrijding gisteren. Daar word ik niet vrolijk van.

Al met al zou ik de makers van De Mol adviseren mee te denken met de kijker, te beginnen met de opdrachten visueel (virtueel denkbaar) ook uitvoerbaar te maken voor de kijker. Denk even aan het dure beeldscherm in opbouw in de papierfabriek. 

De opnamen en camerastandpunten zijn trouwens de moeite waard om ook de volgende afleveringen te volgen. 

Zie ook 

De locaties