Veenkade revisited

Of het allemaal anders had kunnen lopen kun je slechts raden. Maar tijdens het afscheid van neef Fons Debets aan het strand van Zoetermeer komen meer gelijkenissen met mijn leven naar boven.

De prachtige bijdragen van oudste broer Jan, de zussen Wies en Marian aan elkaar gesproken door jongste broer Willem geven voor ons, volle neven Paul, Fon en ikzelf een inkijk in het leven aan de Veenkade toen Slagerij Debets nog bestond. En natuurlijk de perioden daarna.

De rouwkaart vertoont geen informatie over hoe Fons aan zijn einde kwam maar zijn hart en de suikertante hebben tot het uiterste hun best gedaan het leven tot zijn 73ste levensjaar vol te houden.

hier stond Slagerij Debets met erachter gelegen woonhuis

Iedereen weet hoe de karakteristieke gevelwand van de Haagse Veenkade tussen Hemsterhuisstraat en Da Costastraat door de gemeente, aangemoedigd door projectontwikkelaars, tot het huidige stadsbeeld is verpauperd. Het zeventien kamers tellende pand van Slagerij Debets had nieuwe daken nodig hetgeen na informatie bij de gemeente met moeite financieel door vader Jan met zijn grote gezin kon worden opgebracht. Daar had de gemeente geen boodschap aan: nog geen drie jaar later werd de boel platgegooid voor nieuwbouw.

Net als in die tijd aan de Loosduinsekade waarover landelijk paginagroot door de gemeente werd geadverteerd waarschuwing: koop hier geen huis! Wat nota bene betrekking had op de straten erachter! Lekker, als je net een nieuw huis hebt gekocht en op het punt staat je oude huis te verkopen. Het heeft een grote ingreep gehad op ons verdere leven.

dit stuk van de Veenkade (genomen vanaf de Noordwal) bleef op de bomen na wél overeind

Bewoners werden verplaatst naar Zoetermeer of ze nu wilden of niet. In tegenstelling tot het pand aan de Veenkade is Fons al die jaren wél overeind blijven staan als een huis!

Ik wens de familie alle sterkte en kracht toe om met dit verlies in de toekomst te leren leven.

Op tijd voor de bloesem

Menigmaal was ik de afgelopen jaren te laat om de bloesem op het Sweelinckplein in haar volle glorie te zien. Om de een of andere reden ben ik er vandaag op tijd bij.

Moeders met kinderen maken dankbaar gebruik van de gazons om hun kroost met de natuur kennis te laten maken. De lente is begonnen de zomer komt eraan …

De fraaie wit-rose bloemetjes lijken het dit jaar duidelijk van de omliggende begroeiing te hebben gewonnen. De herfstige kleuren van de struiken er omheen laten nog eens extra de effecten van de zachte winter zien.

Pakketbezorging uit en thuis

Soms wil je weten waar een bepaalde bestelling via internet zich op een zeker moment bevindt. Track & Trace geeft je de mogelijkheid dat ook in real time te bekijken. Zo krijgt de klant te zien waar de betreffende bestelwagen is en hoe lang het nog duurt dat deze voorrijdt.

Deze morgen zien we de auto van de pakketdienst niet ver van ons vandaan, zeg maar een paar straten verder. Maar we zien ook dat deze nog 110 stops deze dag heeft te doen. Dat betekent voor de bezorger ditzelfde aantal keren stoppen, (dubbel)parkeren, uitstappen, pakketje zoeken, adres benaderen, aanbellen, wachten tot iemand opendoet, overhandigen en (vaak) voor ontvangst laten tekenen, weer in de auto stappen en naar het volgende bezorgadres rijden!

Nog 56 stops vóór zeven uur ’s avonds meldt Track & Trace op het moment dat de bel gaat tegen zessen! Wat hebben wij ontzettend te doen met de bezorger die wij nu in een totaal ander daglicht zien!

Wordt het niet de hoogste tijd voor een mensvriendelijke oplossing?

Als je even niet oplet

Vandaag rijd ik met mijn dochter langs het Nilmij-gebouw op de hoek Conradkade en de President Kennedylaan. Wij weten niet beter dan dat deze troosteloze aanblik van een flatgebouw op de nominatie staat te worden afgebroken. 

En toch verbaast het ons dat de situatie zo snel kan wijzigen. Kijk nog maar even goed naar de hoogte van de huidige bebouwing want de nieuwbouw is straks sinds oud-wethouder Norder de lat wat hoger heeft gelegd geen 35 meter meer maar liefst 50 meter! Bezonningsplannen moeten omwonenden overtuigen dat zij geen zonnestraaltje te kort komen.