Virtuele zebra?

Niets in het verkeer is erger dan twijfelen: doet hij het wel of doet hij het niet? En in dit geval: néém ik nu voorrang of héb ik het ook? Dat is de vraag bij het naderen van deze virtuele zebra. 

De al dan niet aanwezige oversteekplaats voor voetgangers. U kent ze waarschijnlijk wel. Als je ernaar kijkt en de loop volgt, zie je ter hoogte van het rode fietspad dat de witte balken ophouden om aan de andere kant weer door te gaan. 


Het kruispunt Fahrenheitstraat, Weimarstraat, Valkenboslaan met meer zulke virtuele zebrapaden …

Een vrouw met kinderwagen en kind wil mij (op de fiets) voorrang geven. Maar voorrang wil ik haar óók geven want dat hééft zij volgens mij ook. En zo minderen wij gezamenlijk vaart tot stilstand. Uiteindelijk steekt de moeder met kind en kinderwagen over terwijl zij vriendelijk naar mij glimlacht.

Kan dit ook duidelijker worden aangegeven wie er voorrang heeft? 

Bijna werelds ..

Terug van een onverwacht turbulente vakantie valt het op hoe stil het in mijn geboortestad Den Haag is. Niets duidt op enig werelds bestaan. De aan de brug geketende blauwe damesfiets heb ik vóór de vakantie wekelijks in omvang zien afnemen, zelfs met de wegsleepwaarschuwing van de Dienst Stadsbeheer


Nu kan ik het geen fiets meer noemen. Zelfs een weesfiets is het niet meer. Maar het bonnentje met de wegsleepwaarschuwing hangt er nog steeds aan. Weerbestendig waarschijnlijk.

Deze jongeman was het allemaal niet opgevallen toen ik hem erop wees. Zittend tegen het beeld van Dirk Wolbers uit 1938 waant hij zich in een wereldstad die snelverkeer steeds verder terugdringt op éénbaans rijwegen waar auto’s te gast zijn op sterfietspaden en de elektrische laadpalen niet aan te slepen zijn. In 1938 was het verkeer en veiligheid al onderwerp van gesprek als je de fraaie auto in steen aan de moeder met kinderen voorbij ziet razen.

Spookrijders

Op de Verkeerscentrale in Nieuwegein is het controlecentrum in staat spookrijders te signaleren. Ik kan mij herinneren dat tussen het almaar groeiende wegverkeer in een spookrijder werd gesignaleerd als een rode streep, tegen de verkeersstroom in. Toen ik in mijn argeloosheid aan een van de bedieningsmensen vroeg waarom hier niets mee gedaan werd, was het antwoord: omdat er geen vraag naar is!!

Simpele denkers als ik menen dat deze optie, het signaleren van spookrijders via de detectielussen in het wegdek, een geweldige aanvulling van informatie kan zijn op de DRIPS (Dynamic Route Information Panel) van het ministerie van Infrastructuur en Milieu. 

WetHOUDER of -BREKER?

Kan één wethouder met een pennenstreek bepalen hoe lang ergens geparkeerd kan worden? De maatregel in de binnenstad van Den Haag niet langer dan twee uur te mogen parkeren doet dit geloven. Bewoners, parkeerders, restauranthouders; iedereen valt over wethouder Verkeer De Bruin.

De verordeningen die er nu liggen zijn toch ook niet van de ene op de andere dag ingegaan? Hoe kan dit nu opeens wel?

Sterfietspad vordert gestaag

De Conradkade richting zee blijft na de herinrichting vanaf de Laan van Meerdervoort ‘doodlopend’. Voor fietsers en brommers is dit het Sterfietspad naar de Scheveningse haven. Ik realiseer het mij als ik door zwaar motorgeluid achter mij in de richting zee word ingehaald. Verboden dus, of toch niet? 

Is het bordje doodlopende weg wel een verbodsbord? Dat niet, maar wat de motorrijder tenslotte deed was niet toegestaan. Het laatste deel is namelijk verboden in te rijden zoals je op de foto kunt zien. En zo ontwikkelt zich een toch wel wat onverwachte opeenvolging van stukken Sterfietspad