Gesnoei

Maar ik heb het met de buren links en rechts overlegd“, zegt de ietwat beteuterd kijkende achterbuurman als ik met hem zijn huis doorloop naar de tuin achter ons.
Dan moet u niet bij mij zijn, ik vind het ook geen pretje, iedereen heeft er last van, die is nog nooit gesnoeid, maar hij groeit weer aan hoor, op nummer 11 moet u zijn, hij is thuis … en de boomsnoeier – ik dacht dat het de achterbuurman was – ratelt maar door. Die heeft al vaker met dit bijltje gehakt zo te horen. Teveel woorden voor dit tijdstip van de dag. Gelukkig is zijn zaag niet gemotoriseerd …

Nu ik bij de achterbuurman in de tuin sta, kan ik de aanslag op onze evergreens pas goed overzien. Een mega hoeveelheid afgezaagde witte uiteinden blikken mij als tranen tegemoet. En de snoeier ratelt maar door: “Als hij regelmatig gesnoeid was dan had hij nooit zo hoog geworden, die is toch veel te hoog voor een binnentuin” en hij laat zien dat een afgezaagd stuk ernaast weer uitgelopen is, “in een jaar tijd”, dat hij niet over de erfafscheiding is gekomen, bla bla bla …

Ondertussen vraagt zijn hulp of hij erlangs mag met alweer een enorme tak van het type atlas-ceder. De man denkt dat hij het over een boompje uit het tuincentrum heeft, maar zit daar finaal naast. Vier jaar geleden hebben wij een boomspecialist van Staatsbosbeheer naar onze bomen laten kijken na een eerdere onfortuinlijke snoeipartij van een goedkoop adres. Onze buren namen het ons kwalijk dat wij toen ‘wat’ lieten wegsnoeien voor meer zonlicht op ons terras. Of dat nog goed kon komen. Hij zag daar geen probleem in omdat de bomen waarschijnlijk al sinds de bouw van het huis in onze tuin staan en zeer gezond ogen. Meer dan honderd jaar, dus monumentaal!

Nu vier jaar later is daar nog steeds maar een deel van aangegroeid. Dus de snoeier kletst maar wat met zijn uitleg dat het er ‘zo weer aan zit’. 33 jaar inmiddels wonen wij nu naar alle tevredenheid mede door de groene achterwand waardoor de huizen achter ons aan het zicht waren onttrokken. Ik schrijf ‘waren’ omdat de snoei als je dat zo mag noemen, niets aan de kant van de buren heeft overgelaten. Gewoon alles vanaf de brakke schutting recht omhoog afgezaagd! Dit tranendal aan witte uiteinden zal de komenden tijd het lot van de achterburen zijn.

Het zijn diezelfde buren die wij hebben ingelicht dat wij de achterschutting waarvan nog slechts het houten geraamte door de begroeiing overend stond. Waren zij nu niet onverwachts op een zaterdagavond bij ons komen aanbellen om urenlang op ons in te praten dat zij het groen op de gezamenlijke achterschutting zo koesterden?

En of wij alsjeblieft niet de achterschutting wilden vernieuwen?!?

Niek