Tournooigarage in acryl

Anneloes Groot kom ik tegen op de uitkijkpost aan het Lange Voorhout van de Tournooigarage in aanbouw. Zij schilderde in 2004 al de afbraak van Duindorp

Telkens als ik in die tijd mijn loopje naar het Zuiderstrand doe, is Anneloes alweer aan een nieuw historisch werkje begonnen. Dat de beeldend kunstenaar ook het nieuwe niet schuwt, toont zij met het vastleggen van de ondergrondse garage tegen de historische gevelwand van het Tournooiveld.

Ook het nieuwe Den Haag ontloopt de registratie op doek van Anneloes Groot niet 

Het is nauwelijks voor te stellen dat hier enkele eeuwen geleden ridders te paard tegen elkaar streden door geharnast op elkaar in te rijden. Het is maar te hopen dat straks de bestuurders van de te parkeren automobielen minder agressief met elkaar om zullen gaan. 

Zie ook

Anneloes Groot‘s website

Anneloes in Duindorp aan het werk in Hagazine 

Koninklijke/Shell foyer kreunt en betrokkenen kreunen mee …

De afbraak van het Spuiplein met zijn Muziek- en Danstheater is in volle gang. Hongerige betonkrakers vreten de Koninklijke/Shell Foyer en de Dr. Anton Philipszaal stukje bij beetje uit de Haagse theaterwereld weg.

Nooit meer zal de gevelpartij van het Muziektheater waaraan menigeen zijn artistieke film- en foto-opnamen ontleent, het IJspaleis en de Nieuwe Kerk weerspiegelen.

img_1385menigeen ontleende zijn of haar kunstzinnige opnamen van het Muziektheater aan de spiegelgevel

img_1388hergebruik van de enorme glazen donkere spiegelwand lijkt zo te zien niet haalbaar …

Het gebogen spiegelglas is zo te zien niet zonder schade uit de gevel te halen voor hergebruik. Wat een kapitaalvernietiging laat onze gemeentelijke overheid hier weer zien.

img_1382-1
Aan de moeite die het de betonkrakers kost is niet te zien dat de bestaande bouw aan vernieuwing toe was. Maar daar hebben onze bestuurders met hun megalomane zienswijze lak aan. Scoren zullen zij, met de sterk op de verwoeste Twin Towers gelijkende Vuurkorf in het vooruitzicht.

Vormgeving deels gered
Kijkend naar de verwoestende werking van de betonkrakers hoor ik naast mij: “Triest hè?
Het is naar ik later hoor, filmmaker en ontwerper Gijs Leijdekkers. Hij heeft van de inboedel van de Dr. Anton Philipszaal een rijtje stoelen kunnen redden tijdens de laatste momenten van de veiling die gehouden is.

img_1401

de fraaie stoeltjes die Gijs bij de inboedelveiling van de Dr. Anton Philipszaal kon bemachtigen

Deze staan nu mooi te zijn in zijn studio. Hij vertelt er graag zelf over met de sloopgeluiden op de achtergrond.

Kijk ook naar de kunstzinnige film Ghosts of the Theater die Frans van Hilten over de laatste momenten van de Dr. Anton Philpszaal en Lucent Danstheater maakte.

Website van filmmaker en ontwerper Gijs Leijdekkers

Stadsgesprek 4 is Jo Coenen’s feestje …

Jo Coenen’s feestje, zo kan ik het Stadsgesprek Spuikwartier augustus 2015 rustig noemen. De vrolijkheid die de Limburgse architect uitstraalt en de manier waarop hij nonchalant met de meest gevoelige materie omgaat, verrassen mij behoorlijk.

Geen gemor maar zelfs voorzichtige applausjes maken het voor mij eerste Stadsgesprek over het Spuikwartier tot een ware belevenis. De meeste architectonische termen zijn voor mij onbekend en dat zal bij de doorsnee bezoeker hier in de lobby van het Spuitheater ook zo zijn. Tot het moment dat het publiek zich mag roeren (..), is het voor mij daarom gelaten aanhoren van de presentatie. Gespreksleider Ruben Maes doet het erg goed. Hier en daar een grap en een grol: “Ja, waarom is het gebouw eigenlijk niet blauw?” en iedereen uit laten praten voor zover er sprekers zijn.
IMG_2494-0
Geen gemor maar zelfs voorzichtige applausjes maken het voor mij eerste Stadsgesprek (nummer 4 alweer) over het Spuikwartier tot een ware belevenis

Maar al kijkend naar de vele plaatjes die voorbijkomen worden mij als tegenstander van de huidige afbraak toch ook enkele positieve punten duidelijk. De enorme spiegelwand van het Muziektheater heeft mij op het Spuiplein altijd aangekeken als een persoon met zonnebril die niet herkend wilde worden. Dat is straks met de nieuwe bebouwing verleden tijd. De Vuurkorf heeft namelijk zoveel ingangen dat wij niet eens van een hoofdingang kunnen spreken. Architecten en wethouder kijken elkaar zelfs vragend aan bij de vraag vanuit de zaal waar nu de voordeur zit. Zonder dat je er erg in hebt, loop je zo het nieuwe OCC gebouw binnen. Dus denkend aan een vuurkorf zal voor het grootste vuur ook genoeg trek moeten zijn: vuur in de betekenis van muziek, dans en andere schone kunsten. Dan zijn de vele openingen een must.

En het Spuiplein zelf, hoe staat het daarmee? Dat is toch echt kleiner volgens iemand in de zaal. Na uitleg blijkt dat het nieuwe Spuiplein straks groter is maar kleiner lijkt door de bomen die er komen te staan.
Kunnen die bomen niet verrijdbaar worden zodat de ruimte van een open plein beschikbaar blijft? Bomen op wieltjes, grapt Wijsmuller? Wie zal het zeggen, het moet allemaal nog worden ingevuld.

De hoogbouw en sloop er omheen blijven niet alleen voor mij een raadsel. Immers een hotel, een torenflat, nieuwbouw die pas kan beginnen als het theater staat. Iemand wil zelfs het Merkuur weg hebben vanwege, dat het niet staat!?!? Ook Coenen is meer van de ‘slopen die handel’, over het unieke Danstheater en ‘die trappen’. Maar ook de rechtse van de Justitie- en Biza-twin legt het loodje.

Over de grote leegte van het Spuiplein is de Limburger absoluut niet te spreken. Hij beseft blijkbaar niet dat juist die leegte in het centrum van onze stad haar bewoners zo aan het hart gaat. Waar puurheid van kunst kon worden uitgedragen aan elke inwoner en bezoeker van de stad. Kunst die niet altijd betaald hoeft te worden maar ter promotie van het vuur binnenin regelmatig op het plein buiten getoond moet kunnen worden. Daarvoor is ruimte nodig!

IMG_0730Niemand maar dan ook niemand weet waar het uiteindelijke ontwerp op uitkomt!?!

De gelijkenis met de afgebrande Twintowers zint een buurtbewoonster niet. Zij woont boven de lobby waar dit stadsgesprek plaats heeft en zij kijkt op het Spuiplein uit. Zij kan zich niet voorstellen dat als de Vuurkorf er straks staat zij niet aan 9/11 moet terugdenken. “Hoe komt het dat de gevel als twee druppels water op het afgebrande WTC lijkt? Heeft niemand in uw omgeving daarvan iets meegekregen?”
De verklaring van Coenen biedt mij een diepgaande blik in de spelonken van deze Limburgse architect. Niemand maar dan ook niemand weet waar het uiteindelijke ontwerp op uitkomt!?! Het is nu eenmaal zo! Dan volgt er iets met een gebouw in Eindhoven waar een Wybertje in voor komt, dat mijn verstand te boven gaat. Afijn laat het hem zelf maar even uitleggen.

En wat Ruben Maes nog even te berde brengt is zeker niet van ondergeschikt belang.
“Dat OCC is toch geen naam hè? Daar moet toch iets flitsends voor komen?”

Al met al is er sinds het Spuiforum mijns inziens niet veel veranderd, op het ontwerp van het nieuwe muziek- en danstheater na dan. Want alle ellende er omheen wordt in het Wijsmaker-tijdperk volledig afgeschermd met de Vuurkorf als brandend middelpunt.

De Tango van De Sloop regeert

Wat vandaag niet kan worden verhuurd wordt maar gesloopt.

IMG_5779

zoals hier op de Binckhorstlaan tegenover de McDonalds

Twaalf jaar geleden reden wij hier onder begeleiding van Maarten Schmitt, toenmalig stadstedenbouwer van de Dienst Stedelijke Ontwikkeling Den Haag langs zijn favoriete plekken (Schmitt’s Favourites). Over de Binckhorstlaan vertelde Schmitt dat deze een boulevard moet worden voor stedelijk wonen en werken. En over het Prins Clausplein droomde Schmitt een gebied als La Défense bij Parijs.

Hier regeert De Tango van De Sloop

Ik ken deze hoek niet anders dan van de witte leegstaande gebouwen waarop jarenlang de makelaarsborden schreeuwden om verhuurd te worden. Vandaag geen verbouw tot appartementen, geen asielzoekers woonruimte maar ordinaire afbraak. Paneel voor paneel verdwijnt in de containers: De Tango van De Sloop regeert.

De Rivierenbuurt leeft op

Hoe het met de Haagse Rivierenbuurt is gelopen sinds de sloop en de wederopbouw daar wil deze bewoner uit de Maasstraat wel tijd voor vrijmaken. En gezien zijn vrolijke manier van praten en zijn populariteit bij de voorbijgangers belooft dat een opzienbarend gesprek te worden.
Kijk bijvoorbeeld hoe Jan Alblas mij vakantie wenst …

Binnenkort horen wij meer van Jan en zijn buurtgenoten … En Jan, ik heb mijn haar laten groeien tijdens de vakantie maar heb het er toch maar weer af laten halen …