De Laan Á la Leen

Nooit gedacht dat een stadsschilder die je op straat aan het werk ziet met het tekenen of schilderen van een gebouw, bezig is met het wereldwijd promoten van je eigen stad? Ik val met de deur UIT huis als ik rechts op de stoep Leen van der Heijdt – grafisch ontwerpster – het vroegere Politiebureau annex Huishoudschool op een schetsblok uiterst kleurrijk neer penseelt.

Zij blijkt mee te doen aan het wereldwijde The Sketchbook Project met het thema City Street van de Brooklyn Art Library in New York. Ze vertelt:

De Brooklyn Art Library geeft schetsboeken uit in thema’s waaraan je mee kunt doen. Omdat ik tekeningen maak van Den Haag en ik dat leuk vind, denk ik dat het voor mij een goede stimulans is een boek te vullen met de Laan van Meerdervoort.”

Ik moedig haar daarbij zeker aan. Zo trekt zij van plek naar plek over onze laan en realiseert zich ook nog de Chinese Muur te moeten doen.

Wie een indruk wil krijgen van haar werk kan hiervoor terecht op Instagramleen-van-der-Heijdt

Luis in de Pels

Best wel blij dat ik, Hagazine, jullie, Haagspraak en Hofstijl uitnodigde voor het Luis in de Pels symposium in het IJspaleis. Het lijkt wel alsof wij aan onze kant van de Raadszaal de enige zinnige opmerkingen maken van deze bijeenkomst met aan de overkant Omroep en TVWest, inclusief directeur! En dat klopt ook wel omdat de discussieleider Paul Waayers, Marco (v/m Hofstijl) achteraf zelfs bedankt voor het al dan niet welslagen van het symposium.

Logisch toch dat de kleine media (wat is klein?) elkaar niet opzoeken om beleid van de gemeente te beïnvloeden? Dat deden wij ‘in den beginne’ van Denhaag.org toen de gemeente nog een bod deed op het zo populaire maar o zo moeilijk te traceren domein! En wat H3 te melden heeft, wordt misschien wel gelezen maar alleen maar of het geen oproer teweeg gaat brengen. Maar beschaafd als wij zijn, is dat zelden het geval.

Terug naar nu: Kunnen kleine media of wel burgerjournalisten ook een beroep doen op ondersteuning van Luis in de Pels? Natuurlijk kan dat, is het antwoord; omdat het geen beroepsmatige journalistiek betreft, komen zij voor opleiding in aanmerking!?! Maar heeft de NVJ dan niet door dat tijden veranderen en hoor en wederhoor vaak teveel tijd vergen? Burgers maken het nieuws zonder ophef via Twitter en/of Facebook waar de journalist vaak achteraan hobbelt.

Dan denk ik aan mijzelf wanneer ik voor accreditatie bij een groot evenement toch echt een NVJ-perskaart moet hebben, óf een werkgever die mij de opdracht geeft!?! Dan mag ik, binnen de hekken tussen ‘echte‘ persfotografen staan.

Hoe kan een NVJ-stichting als Luis in de Pels subsidie verlenen aan de ‘nieuwe’ sociale media die kritisch staan tegenover gemeentepolitiek? Zit ik eigenlijk vanmiddag niet in het hol van de leeuw? De regionale media hebben immers al moeite met kritiek omdat zij met advertentie-inkomsten rekening moeten houden? Dat hoor ik toch écht zeggen!

Politiek daar houd ik gewoon niet van. Maar hoe maak je zonder politiek duidelijk dat je bepaalde gebouwen niet of anders wenst? Of helemaal niet wenst dat ze worden afgebroken?

Precies!

Escher architectuur …

Het fraaie rijksmonument, voormalige Amerikaanse Ambassade van architect Marcel Breuer, is eindelijk uit haar foeilelijke veiligheidscorset gestapt.

Beschenen door een flauw najaarszonnetje kun je eindelijk zien dat het bouwwerk zich door haar unieke vormgeving bij uitstek leent voor de huisvesting van het Escher Museum.

Sterker nog; ik heb altijd al gedacht dat het een Escher-gebouw wás.

Herkenbaar beton op Spuiplein

Terwijl de lokale media doen geloven dat de bouw van het OCC (Onderwijs en Cultuur Centrum) met veel vooral financiële tegenslagen verloopt, steekt toch geheel onverwachts het eerste herkenbare stukje beton zijn kop boven de bouwschutting uit.

Zal de eerste gevelkolom komende uit de takels blijven staan? Zo vragen wij ons aan de Opûh Koffietafel af. En meteen worden de fotocamera’s getrokken waarmee de gasten hun eigen beeldend verslag vastleggen.

De schuin geplaatste stempels tegen de gevelkolom houden deze voorlopig overeind in afwachting van de tientallen betonelementen die nog zullen volgen: twaalf meter hoog, vijftig in getal en 24 ton in gewicht. Soortgelijke gevelkolommen rondom de nieuwbouw vormen de basis van de hoger liggende etages en gaan het gezicht bepalen van het nieuwe cultuurcomplex.