Ontmoetingen in de Reinkenstraat

Het is omdat ik zaterdagochtend brood haal bij bakker Segaar anders was de Antiek-, Brocante- en Curiosamarkt mij compleet ontgaan. Nergens was ook maar één aankondiging te vinden, alleen in ’t Lopend Vuurtje en DHC.

IMG_0889
een complete kraam eenmalig verzameld met spullen om te zien wat het doet op deze Curiosamarkt

“Éénmalig” staan Gerri en haar man Eugene voor de complete uitstalling van potjes, sieraden, lijstjes, snuisterijen allemaal overgebleven uit de inboedel van haar overleden schoonmoeder. Geen tijdelijke verplaatsing van een winkelvoorraad maar alles wat zij gewoon eenmalig kwijt willen. Een bijzondere vrouw moet het geweest zijn.

Waar zie je nog een complete Meccanodoos of een fietslamp op olie? Een elektrische stofzuiger uit de fifties met draagband en aluminium hulpstukken. Ook de uitleg hoe deze gebruikt werden is voor Fons een plezier. Kijk zelf maar.

IMG_2585allemaal zelf bij elkaar gevlogen deze eindeloze rij KLM-huisjes
Als ik terugloop zie ik een kraampje met een eindeloze rij KLM-huisjes, allemaal “zelf bij elkaar gevlogen” verzekert Roger mij. Hij drinkt zelf niet maar vloog voor zijn werk vele keren de wereld rond met als aanzienlijk resultaat de eindeloze rij delftsblauwe huisjes, gevuld met alcohol. Proost!

IMG_2586

Hoog bezoek op Plein 1813

Tot plotseling“, zeggen wij tegen elkaar als ik weer eens een onverwacht bezoek heb afgelegd bij steenbeeldhouwer en restaurateur Paul van Laere. Dat zeiden wij ook nadat ik zijn tijdelijke werkplek op Plein 1813 onlangs verliet. Een dag later zou de indrukwekkende steigerbouw door storm op komst worden afgebroken.

Het uitzicht vanaf de top is spectaculair te noemen maar vooral uniek dat ik dit kan vastleggen. Nietig klein kronkelt tram 17 om de voet van het monument op weg naar het Statenkwartier.

Onder het oog van de Politie in de portacabin aan de overkant aan de Sophialaan mag ik binnentreden in het werkgebied van de restaurateur. Paul staat met zijn bijna karakteristieke emmertje met kwasten en vulsel mij op te wachten. Maar niet na een fotootje terwijl ik enigszins wankel de steigerladder beklim.

2015/01/img_5365.jpg

2015/01/img_5366.jpg

een stukje vakwerk dat tijdens het jubileumjaar 2013 al door Van Laere werd verricht maakte hem ook voor het grote werk geschikt

Voor het fotomoment anderhalf jaar geleden had Van Laere de onderkant van dit gedenkteken gerestaureerd en omdat dit goed uitpakte is er voor gekozen ook de bovenkant door hem te laten doen. De opdracht was om het sombere zwarte vervuilde zandsteen boven in het monument in te wassen met een minerale lazuur verf.

Of hij met een hoogwerker of vanaf een steiger wilde werken, werd hem gevraagd. Op die hoogte toch liever een stevige steiger. Want stevig is deze tijdelijke werkplek. Zelfs ík krijg een solide indruk van de ladder die ik met één hand beklim. Ik kom meteen bijna oog in oog te staan met een van de drie reusachtige figuren in brons. De staande bronzen beelden zijn opnieuw vastgezet. Ook het hoofd en de sabel van de op een lagere etage geconstateerde linksdragende admiraal, is opnieuw vastgezet. Wij grappen er om dat de maker van het beeld toch duidelijk die details heeft moeten verwerken. Ook de enorme hand is bijgewerkt. Bijzonder is dat de maker van de beelden bij de vader van Van Laere op de kunstacademie in Arnhem heeft gezeten.

2015/01/img_5368.jpg

steun uit onverwachte hoek …

Maar het grote werk betrof de grote zandstenen platen. Door weersinvloeden met de zoute zeewind en de oxide vloeistoffen die met regen van de beelden sijpelen helemaal zwart waren geworden. Dat is nu weer op een schappelijk niveau teruggebracht. Die kleur en de samenstelling van de minerale lazuurverf zijn weer bij de vertrouwde Duitse leverancier vastgesteld.

De gemeente Den Haag, afdeling Centrale Vastgoed Organisatie (CVO) is tevreden over het werk van deze bescheiden restaurateur. Bescheiden, want waarom niet op dit in het oog vallend punt zijn naam op het steigerdoek gezet dat hij hier twee weken aan het werk is?

Berlage zitbanken op Buitenhof verdwenen!

Terwijl ik aangenaam verrast ben over de voortvarendheid waarmee de Berlage banken op de hoeken van de Hofvijver worden vernieuwd, bedenk ik mij opeens de kleur van het architectonisch erfgoed van Berlage.

IMG_5164.JPG

mooi afgewerkt hoor, maar is hier wel volgens het Berlage concept gewerkt?

Was dat niet standgroen in plaats van goudbruin? Een vraaggesprek met Jeroen die overigens uitmuntend werk levert, geeft geen helderheid.

IMG_5165.JPG

de kleuren groen, wit en oranje zijn nog enigszins in het oude materiaal te herkennen

Hagazine van bijna tien jaar terug geeft een heel ander beeld te zien.

IMG_5159.JPG

De banken bij de Berlage Kiosk tonen duidelijk andere kleuren maar zijn hier verdwenen

De kiosk was in combinatie met de rood-witte banken (design Piet Zwart) en prullenbakken (hier niet zichtbaar) op het Buitenhof een belangrijke toeristische trekpleister voor kenners op het gebied van de architectuur. Wat gaat de gemeente hieraan doen?

Kado om de hoek een bezoekje waard

Onze stad Den Haag heeft vele karakteristieke winkeltjes met even zovele karakteristieke eigenaren. Soms springt daar  een wel heel bijzonder winkeltje uit. Zoals Kadoomdehoek op de Hogewal. Omdat deze uitgebreide cadeauwinkel ook op de stad gerichte ideeën heeft, loop ik hier op advies van Els (redactie collega) een zomerse dag binnen.

Bij binnenkomst blijkt al meteen de bijzondere klantvriendelijkheid. Want al is men druk met het weghelpen van een klant toch word ik hartelijk welkom geheten en zelfs uitgenodigd om toch vooral overal aan te zitten. Waar hoor je dat tegenwoordig nog? Er ontstaat zo al meteen een prettige sfeer. Het is, zo blijkt, eigenaar Jos van der Snoek waarmee ik een gesprek aanknoop. Stadtlicht een waxinelichtje met het silhouet van de stad Den Haag. Hoe kom je erop.

IMG_4833.JPG

De skyline van Den Haag in een lichtje …

Vroegste herinneringen aan Marnix Rueb

De zachtaardige krullenbol met de grote ogen. Zo herinner ik mij Marnix. Mijn eerste herinnering aan hem was zijn bezoek aan Siemens Nederland aan de Wilhelmina van Pruisenweg in Den Haag in de jaren tachtig van de vorige eeuw waar ik toen werkte. Daar presenteerde hij (meer dan dertig jaar geleden dus!) Siebe Siemensga als motivatiestrip in het personeelsblad Siemens Schakels waar ik voor schreef, over een wat klungelige collega van mij die zich constant in de nesten werkte. Thematische onderwerpen deden Siebe de medewerkers aandacht vragen voor actuele bedrijfsonderwerpen. In die tijd was René Bom (!) ook werkzaam bij Siemens Nederland.
Toen de strip in het blad moest stoppen (beslissing van hogerhand), wilde Marnix zelf het einde van Siebe Siemensga in de strip vormgeven. Dat werd een somber kijkende Siebe op een avond buiten het Siemens hoofdkantoor op een bankje onder een lantaarnpaal terwijl feestgedruis en lallende Siemens medewerkers in een verlicht raam op de tweede etage zijn vertrek vierden. Groots!
de gebroeders Rueb geamuseerd achter de tafel in de Aula van de Haagse Hogeschool

de gebroeders Rueb geamuseerd achter de tafel in de Aula van de Haagse Hogeschool

voah elke kauper un tekeningutjûh …
In 2001 werd in de Aula van de Haagse Hogeschool het Haags Tale Instituut gestart. Sjaak Bral kondigde uit het werk wat uitspraken aan als:

‘Is dat je gezicht of heb je een kraslot gekocht?’

“Het Rijswijkseplein is inmiddels uitgeroepen tot de echte Haagse Bermadudriehoek; als je er met je auto belandt is het maar de vraag of ze je ooit terugvinden.”

De voetregel uit de Groen-Geile Scheurkalender op de pagina van vandaag driejetwintag oktaubâh jaah 2014 luidt:

Wogtâh ègelijk welles gejaag op de eiwige jachveldûh? En hep dat wel zin dan?

Den Haag gaat Marnix Rueb missen!

Zie ook:
Harry’s Haum Peits
Haagspraak rouwt