Wiens Den Haag?

Dit is mijn Den Haag, de fraaie galerie van Haagse highlights en hotspots in het Atrium van het IJspaleis toont testimonials over onze mooie stad zonder de namen te noemen van de personen die ze uitspreken. Jammer. Wat zal de reden zijn?

Ik vraag het aan de verantwoordelijke organisatie Den Haag Marketing. Daar krijg ik het antwoord:

Er is bij het begin van de reeks ‘Dit is mijn Den Haag’ in 2015 om verschillende redenen bewust voor gekozen om die achterwege te laten. De meeste geportretteerden zijn redelijk bekende Hagenaars, dus ik neem aan dat jij die sowieso wel kent. 

Dat wil nog niet zeggen dat elke bezoeker in het atrium de namen kent. Of mensen die de folder onder ogen krijgen? 

Ook de naam van de Kerstman wordt niet vermeld …

Bij één van de personen – de Kerstman – kan ik mij nog voorstellen zijn naam niet te noemen om ‘gelovigen’ niet in de war te brengen met zijn minstens zo voorname geestesverwant Sint Nicolaas. 

Slechts één naam kon men niet vermijden – Omar Munie – omdat het ook de naam van het atelier aan het Noordeinde is. 

Waarom krijgen de medewerkers aan de campagne wèl alle lof toegezwaaid maar het hoofdonderwerp niet? 

In het vervolg geen namen meer van Den Haag en aanverwante medewerkers noemen want ja “die kennen we ondertussen wel”.

Zie ook

Dit is mijn Den Haag

Roel’s straatfotografie al jaren boeiend

Tips voor de feestdagen

Peace & Justice Festival

Het KJ-plein staat er vol mee. Veertig ontwerpers over de hele wereld is gevraagd een vlag te ontwerpen die de vrijheid symboliseeert. Het resultaat is te zien vóór Den Haag Centraal. 

Ze geven een impressie van wat vrede betekent voor allerlei individuen over de hele wereld en hoe het gesymboliseerd zou kunnen worden. De tentoonstelling vormt een visuele dialoog en is een groeiend project met als einddoel een vlag uit ieder land van de wereld te verzamelen.

Treinreizigers krijgen meteen bij het verlaten van Den Haag Centraal te zien dat er iets bijzonders aan de hand is, uitgelegd door de medewerkers van de Ambassade van Den Haag. Tot en met 25 september is Den Haag de stad van Peace and Justice waar festiviteiten worden gehouden als de Vredesloop (Vredespaleis), World Press Photo Exhibition (Atrium IJspaleis), Openluchtbioscoop film Timbuktu (tuin Vredespaleis) en meer.

Een programmaoverzicht zie je op justpeacethehague
De karakteristieke Zebraklok mocht hier al niet meer bij zijn. Die verhuist tot 2019 naar een gemeentelijke opslagplaats in de Binckhorst wegens bouwwerkzaamheden.

Alle sokkels verzamelen …

Op weg naar de beeldengalerij van Peter Struycken kruis ik een snel voort zwoegende directeur van Stroom – één kind duwend en het andere achterop – fietsend naar het IJspaleis. De beelden van het sokkelplan staan tot 3 oktober in miniatuur in het gelid in het Atrium.
Elk kunstwerk keurig omschreven met hun maker en zijn of haar gedachte erachter. Vandaag dus veertig in getal!

Ik zie de kunstwerken tot dan toe in een soort strugle for life. Er was zelfs een moment dat een overijverige wethouder het hele project in de loop der jaren wilde afblazen. Maar dan ken je de volhardendheid van Peter Struycken niet.

Juist in een tijd dat de Grote Marktstraat op de schop gaat naar een chique balzaal (!) met kroonluchters en marmeren plaveisels (hoe kom je erop?) doen om de zoveel tijd kunstenaars hun best met hun creaties de aandacht van het winkelend publiek af te leiden van de totale chaos van bouwwerken er omheen.

Sinds bijna een kwart eeuw zie ik de werken van het sokkelproject nu zoals Struycken het bedoeld heeft voor het eerst netjes op een rij staan. Helaas in miniatuur maar dan krijg je ook een goed overzicht van het plan zoals het bedoeld is:

Een strak en ritmisch lint van sculpturen dat een schakel vormt tussen architectuur, stedenbouw en beeldende kunst

Daar is de stichting Atrium (City Hall) ook voor bedoeld met de regelmatige tentoonstellingen in het IJspaleis. De directeur van het Haags Historisch (Museum) Marco van Baalen krijgt er niet genoeg van, zijn visie op kunst in openbare ruimte (“open lucht” zelfs) uit te leggen. Ik krijg er bijna een workshop gevoel bij maar dat is persoonlijk natuurlijk.

IMG_4424
Vriendinnen van Tony van der Vorst is sokkelbeeld nummer 40 dat door Marco van Baalen samen met Peter Struycken en de maker wordt onthuld

 

Geduldig wachten miniatuurtjes nummer 39 en 40 op hun miniatuuronthulling die buiten plaats heeft
Geduldig wachten miniatuurtjes nummer 39 en 40 op hun miniatuuronthulling die buiten plaats heeft

Voor de echte onthulling lopen wij naar buiten waar kunstwerken 39 en 40 in spierwit doek omhuld staan. Binnen wachten de miniatuurtjes geduldig op een miniatuur herhaling.

Atrium City Hall
Stroom
Christien Rijnsdorp