Conradkade revisited

Als ik even niet oplet, verdwijnen er gigantische bomen op plekken waar je het niet verwacht. Zoals hier op de Conradkade tussen President Kennedy- en Groothertoginnelaan. Geen houtsplinter te vinden van dit toch recente werkje bomenkap! Is dit onderdeel van de aangekondigde 2.200 onveilige bomenkap?

Even dacht ik een verkeerde afslag te hebben genomen …

Fietsend van Houtrustbrug naar Groothertoginnelaan zie ik dat alle reuzebomen links van het fietspad tot op het ‘laagste’ punt zijn verwijderd! Diameters van één tot anderhalve meter (..) per boomstam zijn geen uitzondering! Dit kan niet tot de anderhalvemeter maatschappij behoren.

Boom geveld …

En het is niet de laatste boom die geveld wordt. Een twitteraar vraagt zich af wat er aan de hand is met het grote aantal bomenkap dit moment. Ik las dat dit seizoen maar liefst 2200 populieren aan de beurt zijn

het was maar één boom van het Emma’s Hof

De boom leverde teveel gevaar op voor de wandelaars in het binnenpark Emma’s Hof en moest daarom worden geveld. Er kwam een hoogwerker aan te pas die de houtpartij uit het parkje over de daken tilde en in de Galileïstraat bracht.

Tramsporen Scheveningseweg

Tot vorige week zaterdag (23 augustus 2018) konden tramreizigers nog gebruik maken van de tramsporen van Lijn 1 richting Scheveningen. Speciaal voor die laatste momenten reden er historische tramstellen van de Haagse tramwegstichting

Bij het loswerken uit de grond vallen de tramsporen zowat uit elkaar …

Nu is het écht afgelopen met de groene oase waar je met de tram doorheen reed over de Scheveningseweg. Graaf- en sloopmachines worden ingezet voor het verwijderen van de oude trambaan. En deze is duidelijk aan vernieuwing toe. Maar waarom dat toch altijd imposante bomen moet kosten?

Troosteloze aanblik van wat eens een groene oase was …

De toekomstige situatie waarin nieuwe bomen geplant zullen worden zal nooit dat omvangrijke bladerdak kunnen ontwikkelen vanwege de betonnen ondergrond waar de wortels mee te maken zullen krijgen.

Paardenkastanje wordt zitje …

Regelmatig bezoek aan de Speelgoedhoek op de hoek van de Valkenboskade en de Loosduinseweg levert naast interessante sociale informatie van de aanwezigen dit keer een opname van een gemodificeerde paardenkastanje.

Droogte heeft de minstens 65 jaar oude kastanje volledig uitgeput waardoor een grote tak was afgebroken en in het perkje ernaast was beland. Je moet er niet aan denken dat de tak persoonlijk letsels had veroorzaakt. Dit hoor ik allemaal van Richard de Monsjou die de gelegenheid heeft aangepakt om van de overgebleven boomstam een zitje te maken.

Paardenkastanje wordt zitje

Nu hoopt Richard met de omwonenden dat de gemeente het nuttige met het aangename wil verenigen en het zitje ongemoeid laat. Zijn redenatie is dat het weghalen van het wortelstelsel dat wijd vertakt onder het wegdek ligt een hoop narigheid oplevert waar de buurt niet op zit te wachten. En wellicht dat het zitje waar twee personen ruggelings tegen elkaar aan kunnen zitten een leuke aansluiting heeft met de boomkunstwerken in de nabije omgeving, zoals die van De Mient.

We houden je op de hoogte.

Wendy waarschuwt

In de rubriek Stadsgroen in Denhaagcentraal waarschuwt Wendy Hendrikse voor het gevolg van het weghalen van de bomen langs de Scheveningseweg. Het is als het neerhalen van bomen in de eigen achtertuin waar bomen de coulissen vormen naar de woningen van achterburen. Omdat deze bomen in de tuin van de nieuwe achterburen stonden, had zij geen schijn van kans hiertegen te protesteren. Het zijn jonge mensen die blijkbaar bij het beslissen tot koop het groen in gedachten al weg hebben gezien maar het effect voor de omgeving, jong en onwetend, absoluut niet hebben meegenomen.

Wendy schrijft: “Aan mijn slaapkamergordijnen die nu voortdurend dicht moeten, aan het gordijn dat ik voor mijn keukenraam en deur moet kopen, aan hun felle keukenlicht dat na negenen de schemer uit mijn tuin jaagt, aan de gesprekken die ik tot voorin mijn eigen huis hoor. Moet je maar niet in de stad willen wonen, houd ik mezelf voor. En dan denk ik weer aan de coulissen op de Scheveningseweg. De prachtige bomen, inmiddels voorzien van verfstippen. Ze worden weggehaald. Zonder coulissen geen tuin. Zonder coulissen geen Scheveningseweg. Geloof me.”

Niet dat er nu nog in haar tuin iets aan te doen is, is het voor soortgelijke omstandigheden gebruikelijk en zelfs door de gemeente verordonneerd de omgeving van de voorgenomen bomenkap in kennis te stellen. Als je het mij vraagt, maken de nieuwe bewoners met deze actie geen goede indruk. Het is een kleine moeite om tevoren het effect van het weghalen van de natuurlijke coulissen voor de omgeving af te tasten.

Een soortgelijke situatie maakte ik ook mee toen achterburen onze bomen gingen snoeien, niet verder dan het over de schutting hangende groen, dat wel. Als deze bomen op hun kadastrale eigendom hadden gestaan, hadden wij hetzelfde meegemaakt. Toen kon ik met een bezoekje aan de achterburen meekijken hoever het snoeien zou gaan.