Voetbalgekte of een goed boek?

En, zenuwachtig voor vanavond?

Niet echt. Ik heb een goed boek.

Kijk je niet naar voetbal dan?

Nee.

Ook niet bij deze finales voor het WK?

Nee ik ben helemaal tegen. Als je ziet hoe de wereld ermee omgaat … Mensen verzuipen, de opstanden in Afrika en waar openen ze het nieuws mee? Nee hoor lekker rustig mijn boek lezen en als er gescoord wordt, hoor ik het wel om mij heen.

Waar loop je nu naartoe dan?

Naar het reisbureau, kijken of ze iets voor mij gevonden hebben. Mijn vrouw wil graag een weekje weg met het gezin, maar daar heb ik eigenlijk helemaal geen zin in. Dan word je helemaal uit je ritme gehaald …

Eigenlijk is het een beetje werken, toch?
En wat hoop je dan dat ze zeggen bij het reisbureau? Dat ze niks voor jullie hebben?

Nee, dat alles is volgeboekt!

De grijns op zijn gezicht spreekt ‘boekdelen‘!

Pittige kippenvleugeltjes met Pasen

Als je bij Victor Meijer op de Zuiderparklaan hoek Escamplaan je gekruide kippenvleugeltjes gaat kopen, weet je bij voorbaat dat je er met een verhaal vandaan komt.

Nu de vraag of hij nog leuke reacties heeft gekregen op zijn column in Ons Den Haag een paar maanden terug. Best leuk om hem te interviewen. Hij vindt dat ook leuk. Kijk zelf maar. 

Heeft hij het meteen over gratis Haagse Cultuurgids van partner Mayka: de Maykagenda was deze keer backstage met de Kraaien en liep tegen de jongens van Taymir op.

Emma’s Hof ontwaakt

Een dankbaar parkje waar wij met Lucas en Noortje naartoe kunnen op de dinsdag is Emma’s Hof in de Galileistraat. Het parkje is een oase van rust op de tijden dat wij het aandoen. Vandaag ben ik alleen met Lucas en Noortje op weg. En Lucas heeft zo zijn eigen methode om van een rustige benadering een wild avontuur te maken.

20140307-000042.jpg

de schildpad zou niet in deze temperatuur en tijd op deze plek kunnen zitten …

Allereerst de ingang van het park wil hij zelf uitkiezen. Ook al is er maar één! Koste wat het kost wil hij het poortje nemen dat naar het gebied náást de Emma’s Hof ligt waar wat kleine bedrijfjes zitten. Het is behoorlijk veilig aan dezelfde kant van de straat dus ik wens hem veel plezier toe. Dat plezier manifesteert zich in een enorm gekrijs waaruit ik uit de verte kan opmaken dat ook wíj zijn verkeerde poort dienen te nemen. Dat ik dat niet doe, is een vorm van levensles waar ik van houd. Kleine Noor wacht gelaten in haar buggy af wat komen gaat. In onze poort is dat het gekrijs van Lucas dat aanzwelt als hij de hoek om komt. Ik probeer hem nog tussen zijn ademhalen door eraan te herinneren hoe leuk het hier is, wat hij zelf ook wel weet. Maar er is iets veel ‘ergers’ aan de hand … Beer is er nog niet. En of ik Beer niet even bij de andere poort kan ophalen. “Dat moet jij doen, jij,” gebiedt hij zijn opa Niek. Ik pieker daar natuurlijk niet over. En dat galmt allemaal zo lekker in dat poortje … Ik dacht het niet Lucas, dan laten wij Beer maar daar … En als ik aanstalten maak het Emma’s Hof binnen te gaan, rent hij toch onder mijn wakende blik maar even terug naar zijn beste kameraad die met zijn berensnoet uitgeblust op straat ligt.

Dan is alles weer helemaal rustig, zij het dat Lucas zijn eigen weggetjes richting de vijver kiest met af en toe een kwaaie blik naar mij.
De zon schijnt alsof het al lente is en ik ruik het voorjaar gewoon. Heerlijk!
Beer mag naast Schaapje in het buggynetje en Lucas weet al niet meer waar hij zoveel stennis over maakte. Terwijl hij zijn klimprestaties verder opvoert, stromen uiterst traag meer ouderen langs met om zich heen zwermende bezoekertjes. Een andere opa gooit met zijn kleinzoon steentjes in het water. Foei opa want straks zwemmen hier weer vissen in de vijver … en schildpadden. Maar is dat niet al een schildpad op die steen? En is die er zelf opgeklommen? Volgens een bezorgde rugzakdame niet en aan haar bezorgde blik te zien, is dit foute boel. Een lichte paniek is aan het ontstaan. Dat beestje gaat dood als het hier blijft zitten. Daar moet wat aan gedaan worden. Dit kan echt niet! En ik maar steeds er tussendoor duidelijk proberen te maken. hoe komt ie anders daar? En volgens mij kan dat wel hoor!

20140307-000401.jpg

stadstuin Emma’s Hof beschikt over een eigen wagenpark

Ik blijk toch niet de overtuiging uit te stralen dat ik weet waarover ik het heb en zij neemt het niets vermoedende beestje mee naar haar terrarium thuis. Dan kan hij even bijkomen een paar dagen. De dienstdoende tuinman vindt het ook goed en de enige levende oeverbewoner van het Emma’s Hof op dat moment verlaat onder bezorgde begeleiding het toneel.

Weg met 2013! Welkom 2014

Al jaren koop ik geen vuurwerk meer. Mijn aangetrouwde familie in Scheveningen kan dat veel beter. Beheerst Vietnam of tegenwoordig Iran afsteken met de laatste keer zelfs een veiligheidsbril op. Zelf ben ik meer van het Thaise wensballonnenwerk. Geluidloos, statig en bij gunstige weer, uiterst lang zichtbaar met zelfs de optie er de kwade geesten mee af te voeren. 

Wie had dat gedacht, dat je bij vreugdevuren geen hoogtevrees moet kennen? Duindorp is met 14.000 (!) pallets de hoogste brandstapel ooit aan het opbouwen tot een verwachte hoogte van zeventien meter! Het hoogste vuur ooit met de fraaie benaming de Pyramide van Duindorp. Daar is eigenlijk het mooist al van vertoond: de opbouw zelf, die bijna militaristisch verloopt. Busjes, SUV’s met of zonder aanhangwagens, rijden af en aan al dan niet gevolgd door Politie. 

Wij houden het met kinderen en kleinkinderen rustig dit jaar. Bij gebrek aan Schevenings mortierwerk moet het Haagse Harry vuurwerkpakket een alternatief bieden. Opa gaat niet cruisen denkt hij nu, maar straks weet hij het nog niet. Wanneer de explosies het afgelopen jaar opblazen. Het jaar dat de geschiedenis in gaat als het jaar met het meest onbetrouwbare kabinet ooit. Dat ons permanent heeft doen geloven dat het slecht gaat met de economie. Over het gemeentebestuur maar te zwijgen dat alles – op het vrij parkeren vandaag na – doordrukt wat door burgers ongewenst is. Weg ermee! 

Welkom nieuwe jaar!

Opnieuw Lampenlol

En ik maar denken dat er een plastic zak of zoiets aan de inmiddels beroemde HTM-mast 103 hangt te bungelen. Het hangt er al een paar dagen vóór de storm, ditmaal aan de lamp aan zeezijde zoals dat in vaktermen heet, weet ik inmiddels. Het lijkt een uit de koers geraakte Thaise heteluchtballon. Wel gedoofd natuurlijk. Totdat de Brandweer, afdeling kraanwagen zich zonder sirene meldt en het totaal iets anders blijkt te zijn …

20131228-144001.jpg

het wachten op de Politie is met dit weer niet echt vervelend

Zal iemand gebeld hebben? Maar nee, hier komt zelfs de brandweer niet voor. En zoals dat nu eenmaal gaat op een drukke doorgaande laan, is het wachten op de Politie die het verkeer om moet leiden voordat de kraanwagen zijn hydraulische poten op het wegdek kan plaatsen. Het is mooi weer en twee brandweerlieden trekken alvast hun fluorescerende veiligheidsoverall aan en zetten zich in het vroege winterzonnetje neer op de vensterbank van het fraaie Jugendstil pand. Tja het is nu eenmaal mijn uitzicht vanuit de woonkamer dus een plezierige onderbreking tijdens deze ‘Beslotûh Koffie’.
De Politie Haaglanden arriveert en de dienstdoende politieman zet zijn witte, roodblauw gestreepte busje dwars over de weg en stelt de zwaailichten in werking. Het werk kan beginnen.

Als een enorm monster spreidt het rode insect zijn indrukwekkende poten uit op de tevoren neergelegde multiplex platen, ter bescherming van het wegdek. Het richt zich op waarbij het onderlichaam vrij komt van de grond. Altijd fraai om te zien. De mannen stappen in de bek van het nog gebogen insect. En als de nek zich strekt, realiseer Ik mij dat er op zijn minst om geloot moest worden wie dit soort klussen mag uitvoeren. Het op hoogte brengen van de bedieningskorf is tenslotte puur attractie. Hier is wel enige voorzichtigheid geboden vanwege het hoge voltage op de nu onder hen hangende bovenleiding van RandstadRail 3.

20131228-212327.jpg

geen plastic zak, geen wensballon maar de bovenkap van het lichtarmatuur, zeezijde

Als de mannen hun doel binnen handbereik hebben, blijkt het alles behalve een Thaise lichtballon te zijn, namelijk veel dichter bij huis: de kap van het lichtmastarmatuur, inderdaad, ‘zeezijde’.

En weer kan een openbare dienst worden toegevoegd aan de lampenlol van HTM mast 103.