Verkiezingsborden saai

Hoe denken onze bestuurders dat verkiezingsborden worden bekeken? Dat men onderweg stopt en men stuk voor stuk alle twintig poster(tje)s zal gaan lezen? Het enige spannende aan verkiezingen voor zover er nog

image
verkiezingenbord

spanning bestaat, is de strijd tussen de partijen waarmee al meteen duidelijk wordt hoe het karakter van de partij is. En dat begint al bij het plakken van de verkiezingsposters. Wie plakt het eerste op demaagdelijk witte borden? Hoe is de uiting naar de kiezer? Is de aanp(l)ak origineel? Hoe verhouden de afmetingen zich ten opzichte van de andere posters? Op al deze vragen komt geen antwoord meer nu de gemeente ervoor gekozen heeft voor de twintig partijen één grote poster te maken die dus alle twintig partijen tegelijk toont. Hoe kom je op het idee? Dan oogt het wat netter, is de verklaring. Maar zijn juist de verkiezingsaanplakborden niet bedacht voor het creatief (blijkbaar rommelig?) aanplakken van de partijposters? En te voorkomen dat elders op ongewenste locaties posters worden geplakt?

Meer informatie