Huftergedrag

Het is weer zover. Deze damesfiets heeft een lekke voorband en staat gelukkig geketend aan de leuning van de Laan van Meerdervoortbrug. Helaas moesten onverlaten weer proberen de fiets in het water te gooien. (Er liggen er al twee zichtbaar onder de waterspiegel).

Wat is de lol hiervan? 

Jammer voor de hufter is de fiets aan de brug vastgemaakt en kwam deze niet verder dan een moeilijk standje. Hopelijk komt de eigenaresse snel haar eigendom weghalen voordat ‘het karwei’ alsnog kan worden afgemaakt.

De ontsiering van de brug met het fraaie moeder met kinderen beeld van Van der Krogt verloedert de omgeving. 

Attente bouwers

Nieuwe riolering, kabelaanleg en herindeling van straten brengen in woonwijken nogal wat zand- en puinhopen teweeg. Grote kans dat niet alles netjes achter de bouwbroek wordt opgeruimd. Rond de Archimedesstraat is zo’n megaklus al een tijdje gaande. 



Nog even en het hekje rond het perk wordt door het bouwhekwerk geplet …

Pas zag ik een situatie rond het pleintje waar de bouwkeet staat die weleens fataal kon worden voor het nog niet zo lang geleden geplaatste hekwerk. En de man die het hekwerk toen plaatste had er al niet zo’n vertrouwen in. Letterlijk zei hij toen:“Het duurt niet lang of het hekje bezwijkt onder de eraan vastgemaakte fietsen!”

Hoe waar waren zijn woorden over het voorspelde voorval. Maar niet de rijwielen doen de omheining bezwijken, maar de druk van verzamelde bakstenen deden de dreiging ontstaan. Als hier niet ingegrepen zou worden, lag het hekje binnen no time plat.


Een simpele mail met foto’s van de situatie naar Verhoef Infra en het euvel werd even later verholpen. Keurig netjes staan de blauwe scheidingswanden op gepaste afstand van het nog steeds recht overeind staande perkhekwerk. Zelfs de witte damesfiets kan weer even opgelucht ademhalen.

Blauw op straat

Net als ik naar binnen wil stappen, komen drie politiemannen relaxed over de Laan van Meerdervoort aanlopen. Een mooi moment om het raadsel damesfiets aan te kaarten. Twee jonge agentjes met (volgens mij) de oud hoofdbrigadier tussen hen in. Zij zien er piekfijn uit: keurig uniform met fraaie pet erboven, wapens bengelen losjes aan de heupriem naast moderne communicatiemiddelen (wel met antenne) afgemaakt met schoudermicrofoon. Kortom een vrolijk stel want wie kan hen wat maken, toch?
Natuurlijk mag ik een vraag stellen zegt de oudste van het stel. En ervaren kijkt hij meteen naar ons huisnummer; voor het geval dat. Zij hebben geen haast dus ik kan een kort verhaal lang maken.

Over de grijze damesfiets die vóór de jaarwisseling al door ons aan de overkant is gezet en er nog staat. Ook alle opties van diefstal, molest en loverboys passeren mijn revue. De vertegenwoordigers van de wet kijken en luisteren geamuseerd toe.

20130131-153005.jpg

contact met het bureau via de schoudermicrofoon

“Wij kunnen nog wel meer mogelijkheden bedenken”, reageert de oudbrigadier, nu met pretoogjes. “Maar wat kan ik nu het beste doen? Een foto van de fiets naar de Politie zenden of naar de gemeente?”
“U hoeft helemaal niets meer te doen. Wij wassen dit varkentje wel even en geven het door aan de gemeente als de fiets niet gestolen is. Die laten wij de fiets wel ophalen.”

Ik bedank hen hartelijk waarna zij vastberaden op hetzelfde relaxte tempo op de inmiddels veel besproken raadselachtige damesfiets afstappen.

20130131-153123.jpg

grondig kijken de agenten de fiets op kenmerken na

De één keert haar om, de ander spreekt wat op zijn schoudermicrofoon in en de derde probeert de hondenpoep waar hij waarschijnlijk tijdens het oversteken instapte onder zijn schoen in een regenplas af te weken.

De volgende ochtend is de fiets en daarmee ons raadsel verdwenen, waarvoor hartelijk dank; nu die containers nog.

Iemand een damesfiets kwijt?

Opeens staat zij daar pal voor mijn deur en midden op de stoep zodat voorbijgangers er omheen moeten lopen. De chique damesfiets op een beugelstandaard, grijs, een beetje robuust met een bagagerek voorop en met een zwart omwikkeld kettingslot om het achterwiel. Een koperen hangslot kleedt het geheel af. Dan denk ik dus meteen aan een feestje. Bij de buren meestal. Dan kan ik er nog inkomen dat de vrouwelijke feestganger bij nader inzien zo aangeschoten moet zijn dat zij toch maar haar rijwiel heeft laten staan. Maar de buurvrouw die komt aanlopen, weet van niets.
20121224-160649.jpg

de grijze dame nu tegen de gevel geplaatst

Nu wordt het interessant. Wie zet haar fiets in de nacht van zaterdag op zondag vóór Kerstmis nu zó onhandig voor een deur neer die zij niet is binnengegaan? Niet alleen wij, de bewoners maar ook voorbijgangers moeten er omheen lopen. Let wel, zij is dus niet op het betreffende adres op bezoek geweest. Is dat een poging tot aandacht? Is de rijwielbezitster voor onze deur door een (on)bekende opgehaald en weet zij niet meer waar zij haar fiets heeft gelaten? Zijn hier loverboys aan het werk? Is het een lokfiets van de politie? Werd de berijdster onderweg onwel en is zij per ambulance afgevoerd? Saillant detail is nog dat de rijrichting waarop de fiets is neergezet tegen het verkeer in is.

Zodra ik de fiets op een wat vriendelijker manier voor voetgangers ga neerzetten, bijvoorbeeld tegen onze gevel, geeft dat de indruk dat de eigenaar van de fiets bij ons op bezoek is. En dat is niet het geval. Ik laat haar dus nog even zo staan. Totdat ik ’s avonds thuiskom en de fiets nog steeds onaangeroerd zo staat, plaats ik hem toch maar tegen de muur.
En vanochtend toen ik wakker werd en de grijze dame nog steeds zo zie staan, moet ik dit toch even kwijt.

Ps Ik had echt bij de Politie moeten gaan …