Dáár wil ik werken!

Al heel lang maken gebouwen uit of ik er wil wonen of werken. Dat begon al bij mijn eerste baantje. Nadat ik voor mijn eindexamen was gezakt en met avondstudie verder wilde gaan vond mijn vader dat ik overdag maar moest gaan werken. We leven dan in 1964.

Het was in een tijd dat ik absoluut niet wist wat ik later wilde worden. Het was ondenkbaar dat ik een bepaald beroep wilde uitoefenen. Dus eerst maar eens rondkijken wáár ik wilde gaan werken.

Op de fiets naar het Sweelinckplein en daar rond kijken om te zien of een gebouw van dit prachtige plein mij aan trok. En op de een of andere manier lonkte de gevel van het pand nummer 33 naar mij. De stichting N.O.F. Dat stond voor Nederlandse Onderwijs Film. Een organisatie die schoolfilms uitleende door heel Nederland. Maar ook films produceerde!

En het was dáár waar ik mijn werkzame leven begon en gevoel kreeg voor architectuur en film 🎥 en nog vééél meer … (wordt vervolgd)

Hart voor Den Haag

Stadsflitsen werken ook buiten Hagazine zo blijkt uit beantwoorde vragen tijdens de Raadsvergaderingen.

Soms wordt een stadsflits opgepikt door een raadslid om daarna zelfs op de website te worden uitgemolken.

Zo was de verkrotting van het pand Zeestraat 65 (Ons Den Haag 2019-06) niet bij de Gemeente Pandbrigade bekend.

je zou bijna denken dat het één geheel is met Ons Den Haag …

Het college laat het pand nu wél bouwkundig opnemen en treedt, indien nodig (..), handhavend op. Op de vraag of er een lijst van soortgelijke verkrottende panden in Den Haag bestaat, was het antwoord negatief. Onderbezetting van personeel zo luidt het antwoord. Gezien telbare verkrottingen in de stad, vragen de Vrienden zich af of de aandacht dan verlegd zou kunnen worden voordat het sloopvirus toeslaat.

Verrommeling

Zolang dit bankje voor de snackbar op de brug Laan van Meerdervoort/Conradkade niet wordt opgeknapt maar steeds verder aftakelt zal dat de directe omgeving ook mee omlaag trekken.

dit bankje trekt de hele omgeving naar beneden …

‘Zien eten, doet eten’, zeggen ze weleens. Maar dat geldt even goed voor ‘zien slopen, doet slopen’!

vermelding bij de Gemeente Den Haag leverde dit fraaie resultaat

eNEEco!

Onbegrijpelijk dat gejubel over de verkoop van ons belangrijkste nutsbedrijf Eneco aan Japan. Ons ‘geacht’ college en het kabinet zien blijkbaar opeens de gevaren niet meer van een stagnerend energiebedrijf!?! Ons is al die jaren voorgehouden dat je NOOIT je nutsbedrijven moet verkopen aan een commercieel bedrijf. Omdat daarmee de toelevering van elektriciteit waarvan wij straks na het gasallemaal afhankelijk zijn, in buitenlandse handen komt.

bestuursvoorzitter Ruud Sondag van Eneco (m) en Hiroshi Sakuma van Mitsubishi (r) zijn maar wat vrolijk tijdens de deal(bron AD)

Is dit soms de oplossing van het kabinet voor de malafide verkooppraktijken van Eneco? Laten we de boel maar verkopen dan zijn we van het gezeur af?

Ja, maar eh …

De verontschuldigingen blijven maar aanzwellen in de media als het op bouwprojecten in Den Haag aankomt. Het is ook wel opvallend dat nét díe projecten waar ik het in Hagazine over heb toevallig van dezelfde bouwer zijn en door dezelfde ambtenaren en/of wethouders worden behandeld.

Jamare ingeklemd tussen ongewenste hoogbouw

Ik begin steeds meer enthousiast te worden voor de benaming Amare die het nieuwe onderwijs en cultuurcentrum heeft gekregen op één enkele letter na: de J van Ja, maar eh …