Toute La Haye

fraai perspectief, alsof ik mijn fiets hierin kwijt kan …

Zo rustig als dit plaatje oogt van de fraaie perspectivische graffiti kunst van Hé & Jille (van der Veen) zo dynamisch is de officiële onthulling een dag later aan de noordkant van het Sweelinckplein. Kunstminnend Duinoord laat zich dit feestje niet ontglippen.

vrolijk gebabbel in de schaduw van de platanen
de truc met de vlaggetjes lijkt eindeloos te duren …

Toute La Haye is aanwezig op het Sweelinckplein bij het presenteren van het fraaie perspectief van Jille van der Veen op het energiehuisje ter hoogte van de Banstraat. Champagnekurken knallen en de vrije kunstwereld uit zich in vrolijk gebabbel in de schaduw van het omliggend groen. Beeldhouwers, kunstschilders, galeriehouders, buurtbewoners, graffiteurs, noem maar op en toch die beslotenheid van het op zichzelf staande kunstproject dat lijkt te behoren tot de meer in de publiciteit staande zusjes. Hier is sprake van Kunst met een grote K!

Op tijd voor de bloesem

Menigmaal was ik de afgelopen jaren te laat om de bloesem op het Sweelinckplein in haar volle glorie te zien. Om de een of andere reden ben ik er vandaag op tijd bij.

Moeders met kinderen maken dankbaar gebruik van de gazons om hun kroost met de natuur kennis te laten maken. De lente is begonnen de zomer komt eraan …

De fraaie wit-rose bloemetjes lijken het dit jaar duidelijk van de omliggende begroeiing te hebben gewonnen. De herfstige kleuren van de struiken er omheen laten nog eens extra de effecten van de zachte winter zien.

Veganistisch of Halloween?

Marks & Spencers was toch opnieuw vertrokken uit het centrum van Den Haag, of lijd ik aan zinsbegoocheling? De vrolijke etalagekleuren mintgroen, zilver en wit en bovendien de blingbling entreeverlichting in de Grote Marktstraat doen vermoeden dat hier iets anders aan de hand is.

In de media zie ik de behoefte ontstaan aan compleet nieuwe aandachtsgebieden waarvan veganistisch en VR mij het meest positief overkomen. Maar ook de meer tijdelijke thema’s vragen mijn aandacht. Wat te denken van het komende Halloween? Dat gaan we toch irl (in real life) beleven? Wij duiken tijdens de herfstvakantie toch tijdens de schemering de meest aantrekkelijke winkelstraat in begeleid door onze voor die belevenis uitgedoste kinderen?

Hele kastelen worden volgens de griezelperiode ingericht en we kunnen er tijdens de herfstvakantie zelfs naar op uit trekken in Kasteel Duivenvoorde bijvoorbeeld.

Pauline bezoekt Sunny Court

Voorafgegaan door begeleiders van burgemeester Pauline Krikke wandel ik op vrijdagochtend de werkplaats van Paul van Laere binnen. Daar staat de man steen te houwen in zijn gewone kleding. Alsof hij belangrijk bezoek verwacht. Jawel de man dacht zelfs dat ik dat bezoek al was. Maar niets is minder waar.

Het is inderdaad de ochtend dat Pauline Krikke in het kader van haar kennismaking met de stad op onverwachte momenten een informeel bezoek aflegt dit keer in Duinoord’s parkje Sunny Court. Daar is de steen- en beeldhouwer over getipt en zoals ik van hem gewend ben niet zonder gevolgen. Meteen heeft Paul met het buurtcomité Duinoord en de redactie van Lopend Vuurtje enige voorbereidingen getroffen in zijn atelier. Hoe spannend kan het zijn als de tekenen zich werkelijk aandienen van dit ‘onverwachte’ bezoek.

Het publicatiebord bij de poort verwijst ook naar minder recente nieuwtjes.

Ook Paul moet eraan geloven dat de nieuwe media soms dichterbij zijn dan verwacht.

Al wandelend in het Sunny Court wordt Pauline bijgepraat over de geschiedenis van het voormalige tennispark dat in het verleden ruimte bood aan de eerste spoorlijn naar Scheveningen.

Het bezoek van onze nieuwe burgemeester aan Sunny Court en de werkplaats van de steenbeeldhouwer is hier niet geregistreerd maar dat bevestigt maar weer eens het informele karakter van dit bericht.

Wellicht later zullen beelden hiervan nog worden toegevoegd.

Le of La Provence?

Het zal je maar gebeuren als je in de Reinkenstraat een nieuwe lunchroom bent gestart en er komt iemand (ik dus) langs die vraagt of de naam op de winkelruit wel goed gespeld is. Ik kan ook echt mijn mond niet houden.

“Lunchroom Le Provence … moet dat niet La Provence zijn?”

Gelukkig zitten er alleen maar ‘Diddies’ op het terras. Dan komt (waarschijnlijk) de opperdiddie naar buiten die mij aanspreekt:

“Kan ik u ergens mee van dienst zijn?”

Dus ik herhaal de vraag:

“is het niet eigenlijk La Provence?”

“Nee hoor,” antwoordt zij vastberaden: “het is Lunchroom Lé Provence!”

“OK dan, succes toegewenst!”

Volgende week zaterdag zal blijken of mijn vraag effect heeft gehad.

Zie ook

Lunchroom Le Provence