Verrassend eenvoudige reparatie Lumix camera

Stadsfotograaf en software ontwikkelaar Oenkenstein, van The Daily Photo meldt een wel heel simpele oplossing van een cameraprobleem. Op een zeker moment houdt zijn Panasonic Lumix compactcamera zich voor dood als hij de aan-/uitknop activeert. Ed is niet te beroerd om de minuscule schroefjes los te draaien en te zien of hij het euvel zelf kan verhelpen. Hij krijgt het geheel weer in elkaar, houdt geen schroefje over met als resultaat: zo dood als een pier. Hij schat in dat het komt door een korreltje zand of iets dergelijks.

Maar voordat hij de camera naar een volgend leven helpt, belandt hij via Google op een forum waar hij de volgende eenvoudige tip leest:

leg de camera met de lens naar beneden op tafel en schakel de camera dan in.

En zie, het wonder geschiedt (filmpje), de lens kruipt uit zijn schulp en er is geen vuiltje meer aan de lucht.
Nader onderzoek leert dat de oorzaak waarschijnlijk ligt in de mogelijkheid de ‘laatste zoomstand’ in het geheugen vast te leggen. Die optie heeft de fotograaf van spannende zwart-witfotografie maar uitgezet.

Hartverwarmend ReVa streelt oren, maag en ziel …

Het zijn niet allen koks die rode Resto VanHarteschorten dragen, maar de driegangenmaaltijd tijdens Hartverwarmend ReVa is meer dan smakelijk te noemen. Nog voordat ik mijn vroegere zwembad ‘van om de hoek’ binnentreed, zie ik Opûh Koffie gast en markant kunstfotograaf Oenkenstein, in de Weimarstraat op de grond liggen. Eerst denk ik dat hij gevallen is, maar ik bedenk meteen dat hij veelal vanaf onverwachte hoek fotografeert. Zo ook hier en nu legt hij een ‘Vindhek’ fotografisch vast. Een Vindhek? Maar dat kan helemaal niet omdat de besprekingen voor de invoer ervan in Den Haag nog met de wethouder moeten plaatsvinden. Ook ‘Oenk’ gaat naar Theater De Nieuwe Regentes. We spreken af, samen te gaan.

Geen hysterisch geschreeuw als wij over de rode loper naar boven lopen. De première Hartverwarmend ReVa is dan ook geen wereldhit maar de film daalt af in de diepste gedachten van de ReVaianen. Vrijwilligers die er hun lijf en ziel voor over hebben voor anderen actief te zijn. Voordat wij de zaal ingaan, krijg ik een rode wijn, zeer schappelijke prijs, van ‘de Oenk’ aangeboden en wij raken al snel aan de babbel over Haagse weetjes en watjes. Zelfs zo geboeid dat wij van ons tafeltje losgepraat moeten worden als de voorstelling gaat beginnen.

20130603-095751.jpg

Het Diepe omgetoverd tot première zaal

Fraaie vleugelklanken leiden ons naar de grote zaal, zeg maar Het Diepe. Deze is omgetoverd tot een ware première hal met grote ronde fraai wit gedekte tafels waaraan iedereen vrij aan kan schuiven. Het wit van de tafels het zwart van de wanden en de gekleurde hartenballonnen op de donkere vloer, maken er een feestelijk geheel van. Het enorme filmdoek en de uitstekende geluidsinstallatie zorgen voor een duidelijke filmpresentatie waarin mensen uit de wijk hun verhaal doen. Burenhulp, Emma’s Hof, Buurtpreventie, Klep & Co, Uitvinderswijk, Dialooghuis, IBS en meer komen hierin aan bod. Herkenbare locaties zijn voor velen een reden om te reageren. Naast de pianiste staat het kinderkoor Klep & Co op het programma, aangestuurd door meneer “Klep” zelf. Een dynamische cowboyfiguur met hoed die geheel intuïtief het jonge koor aanstuurt. Emotioneel wist hij aan het eind de tranen uit zijn ogen; samen hebben zij het toch maar geklaard. “En nu opzouten!”, dirigeert hij het jonge spul de voormalige badhokjes op de eerste etage weer in.

20130603-100027.jpg

zelf de verrassing uit het wandelend kunstwerk plukken

Kunstzinnig geklede en uitgedoste figuren schreiden traag langs de tafels voor het inzamelen van ideeën en/of activiteiten voor onder meer de burenhulpcentrale voor als je buren wilt helpen als het jou uitkomt.

20130603-100438.jpg

Mister Klep himself bijna één met zijn ‘Klepjes’ …

Tussen de zangeresjes in spé ontdekken mijn tafelgenoten al enig talent. En niet zo maar tafelgenoten maar van de wijkcommissie met de bijna betoverende naam MaFuGaNoVa, afgeleid van de twee eerste letters van de (straat)namen Marconi, Fulton, Galilei, Noorderbeek en Valkenbos. Het blijken ook nog oud-Hagazinezen te zijn. Dus je begrijpt dat wij, zoals de charmante presentatrice wel vroeg, halverwege de avond niet van tafel zijn verwisseld. Wel van plaats(..).

Complimenten voor de organisatie, Theater de Nieuwe Regentes, Resto VanHarte en alle Klepjes en co.

20130603-102252.jpg