Loden Leeuw 2016 beperkt opnieuw

Opnieuw kan en wil ik ook niet meedoen aan het kiezen van de winnaar van de Loden Leeuw, de meest irritante tv-reclame van het jaar 2016. Ten eerste omdat ik mij daarvoor op Facebook moet aanmelden, waar ik niets voor voel. Ten tweede omdat de keuze tussen de meest irritante commercials alweer is voorgeprogrammeerd. 

Ik ben de laatste jaren echt wel een televisiekijker geworden. Wel een die met behulp van de beschikbare digitale middelen mij hoofdzakelijk op het programma, documentaire of film concentreer. Dus commercials slaan wij over. Maar soms halen wij het programma in en zijn we genoodzaakt de tv-reclame te bekijken. En er zitten verrekt goeie tussen! Maar ook ongelooflijk irritante! 

Ik had zo graag die van Yarden met Adelheid Roosen uitgekozen waarin zij de kijker ervan doordringt dat jij en ik gaan sterven. Alsof we dat niet weten! Verschrikkelijk! Hoe verzin je zoiets? In 2015 verloor zij nipt van Tui met het monster. Ook zo’n draak van een reclame die tijdens het seizoen allengs door het bureau werd aangepast. Als je eenmaal zo’n fout communicatiemiddel hebt geproduceerd dan lig je er als bureau toch uit? 

Maar waar halen we dán ons nieuws vandaan?

Interessante blogpost op ThatsSoCharlie is dit. Vorig jaar,of was het pas dit jaar, heeft het AD een crossmediaal communicatie onderzoek gehouden onder haar lezers waarbij je als deelnemer van minuut tot minuut je nieuwsopnamen bij moest houden.

Het doel was voor de uitgever inzicht te krijgen hoe zij nieuws in de toekomst zou kunnen voorzien. Maar dat was de vraag niet, haha.
De vraag was:

Is het iets goeds, dat we zoveel verschillende informatie verstrekkende kanalen tot onze beschikking hebben, of niet?

Als ik naast mij op de bank kijk, liggen daar vier niet door mij gelezen ADHC’s. Reden is dat ik mijn blog/vlog(s) wil voorzien met informatie uit de (Haagse) media waar ik het niet mee eens ben. En dat is nogal wat. Antwoord op de vraag is dus:

Ja het is iets goeds dat ik zoveel verschillende kanalen tot mijn beschikking heb!

Procentueel is het denk ik 5% dat ik uit de krant haal, de rest van buiten op straat, de tv, radio, de wekelijkse Opûh Koffie ’s woensdags bij Café Van Beek en Telegram en Twitter. Ik denk ook in die volgorde.

Zie ook Hogeschool Rotterdam

Jongeren mailen niet meer …

De NTR-academie had een interessante bijdrage van Justine Pardoen, hoofdredacteur van Ouders Online en schrijfster van het boek Focus. Zij waarschuwt jongeren voor de komende examens eens goed na te denken of zij nog wel langere tijd zonder smartphone kunnen. Antwoorden als: “Ik kan niet zonder mijn iPhone, want als ik hem een kwartiertje weg leg, denk ik steeds dat ik een aantal berichten mis. Zo kan ik mij ook niet concentreren.” Op de vraag of iemand nog mailde, werd schamper gelachen. Mailen en websites zijn out of date. Facebook, Twitter, Instagram, What’sapp; het zijn de multimedia thema’s die ons aller aandacht opeisen.

20130720-111045.jpg

papier is tegenwoordig een kunstvorm (Jasonfile KABK) …

Pardoen hield een examenklas VWO voor wat zij kunnen verwachten bij de komende examens in relatie tot het continu online zijn. Een examen duurt twee tot drie uur en de leerlingen zouden niet weten hoe zij die ‘lange tijd’ zonder hun mobieltje kunnen doorbrengen. Toch lopen zij daar straks tegenaan. En wat dan te doen? Men had er geen antwoord op. Maar men realiseert zich wel dat informatieverslaving een reëel gevaar is deze tijd. Iedereen, niet alleen jong maar ook oud, is uren in de weer op internet via de sociale media. Men denkt dat men niet meer zonder kan. Oefenen of zelfs cursussen volgen om op gezette tijden te kúnnen pauzeren lijkt een voorlopige oplossing.

Het onderwijs moet nu toch eens digitaal gaan denken. Thuis zitten we op de meest moderne media en op school worden wij geacht ons in gedateerd papier te verdiepen!