Ouder worden

Vandaag wordt zoon Robin 37 jaar en hij heeft vrij genomen om met zijn gezinnetje naar Zeeland te gaan. Zeeland? Ja, Zeeland waar ook Zeeuws-Vlaanderen toe behoort en het plaatsje Graauw, waar opa De Gijzel is geboren. Misschien dat het de roots van zijn voorvaderen zijn die hem deze richting uit doen trekken.

Alles wijst deze dagen naar de betrokkenheid van het verleden. Fon die zijn schoenleest kwijt wil, maar ook weer niet omdat deze tot het De Gijzel erfgoed behoort. En Paul die opeens het nut van de leest inziet om deze ‘op de tuin’ als een soort aambeeld te gaan gebruiken. Hennie die blij is dat het zware kleinood toch in de familie blijft. En zo appen wij wat af deze dagen met als toenemend en afzwakkend centrale oog in al die turbulentie: Alphons.

De kunst van het ouder worden …

Hunt for the Little Red Car

Je zal toch maar met je auto aan de stoeprand gekluisterd staan en hierdoor niet meer weg kunnen komen. Dit overkwam, liever gezegd overkomt regelmatig, een oudere dame bij mijn dochter in de straat. De vrouw stond hulpeloos te kijken of iemand zo vriendelijk wilde zijn haar wat stevig geparkeerde rode autootje los te krijgen van de stoeprand. Zelfs het stuur was niet te bewegen volgens Mark die het niet kon aanzien en haar te hulp schoot.

Je begrijpt het al, dit gaat niet over een normale auto maar de Canta, het een-meter-tien brede brommobiel van fabrikant Waaijenberg Mobiliteit. Het is de enige fabrikant van brommobielen in ons land, de Canta. Hoe erg moet het niet zijn voor afhankelijke oudere gebruikers te horen dat de productie van de rijbewijs-vrije Canta oktober vorig jaar (2017) is gestopt? Maar hoe fijn is het te vernemen dat er een nieuwe, elektrische ook rijbewijs-vrije mobiel, in de maak is.

Zie ook op Flickr.com

Virtuele zebra?

Niets in het verkeer is erger dan twijfelen: doet hij het wel of doet hij het niet? En in dit geval: néém ik nu voorrang of héb ik het ook? Dat is de vraag bij het naderen van deze virtuele zebra. 

De al dan niet aanwezige oversteekplaats voor voetgangers. U kent ze waarschijnlijk wel. Als je ernaar kijkt en de loop volgt, zie je ter hoogte van het rode fietspad dat de witte balken ophouden om aan de andere kant weer door te gaan. 


Het kruispunt Fahrenheitstraat, Weimarstraat, Valkenboslaan met meer zulke virtuele zebrapaden …

Een vrouw met kinderwagen en kind wil mij (op de fiets) voorrang geven. Maar voorrang wil ik haar óók geven want dat hééft zij volgens mij ook. En zo minderen wij gezamenlijk vaart tot stilstand. Uiteindelijk steekt de moeder met kind en kinderwagen over terwijl zij vriendelijk naar mij glimlacht.

Kan dit ook duidelijker worden aangegeven wie er voorrang heeft? 

Praatje Pies

Vaak heb ik kritiek op openbare toiletten in de Nederlandse steden en natuurlijk vooral in Den Haag. Omdat ze er gewoon niet zijn! Op vakantie in het buitenland zijn deze overal te vinden. Zelfs in de parken kom je het universele logo van een mannetje, vrouwtje en rolstoel tegen. Maar ben je er daarmee al?

Nee! Op vakantie is het wel erg openbaar, dat plassen. Soms hangen de pisbakken nog geen halve meter uit elkaar zonder schotten ertussen. Als je dan met kleinzoon Lucas aan het plassen bent, weet je weer hoe makkelijk het vroeger ging. Hij is al klaar en staat geïnteresseerd te kijken naar opa zijn leuter waar nog niks uitkomt. “Ga maar alvast”, is dan de oplossing. Maar dat is nog niet alles. 

Als je door de hoeveelheid bezoekers je toiletgang achter een deur kiest, is het maar de vraag of je beter uit bent. Ga je zitten, nadat je de bril met toiletpapier al dan niet met aanwezige ontsmetvloeistof hebt gereinigd dan krijg je onder de zijwanden door, zicht op het schoeisel van de buurman. Is dat prettig dan? Daarom kies ik vaak voor het ruimere invalidetoilet met de handvatten en de wasbak met vloeibare zeepdispenser. Alles is dan verhoudingsgewijs ruimer en op afstand.

Zittend plassen is vaak een must omdat je staand constant de infrarood detectie van het doorspoelen activeert. De kracht waarmee het spoelwater de potten in wordt gejaagd herinnert je eraan in het land van de waterparken te zijn. 

Het is fijn weer thuis te zijn. De stilte en de rust te ervaren van die ‘drukke Laan van Meerdervoort’.

Haat Den Haag soms haar kleinste inwoners?

Hoe kom je op het onzalige idee om daadkrachtig (..) te besluiten binnen drie jaar, opnieuw tegen het Haagse gevoel in, de traditionele Zwarte Piet op de basisscholen te laten verdwijnen? Wie doe je daar een plezier mee?

Denk daar eerst eens over na als je weer eens een maatregel neemt! Of moeten wij het onmetelijke brein van onze wethouder Ingrid van Nergenshoven trachten te doorgronden wanneer zij zegt: “Tradities moeten meebewegen met de tijd?!?”

Het woordenboek, mevrouw Van Nergenshoven, zegt over het begrip tradities:
‘Hetgeen wordt overgeleverd, een van oudsher bestaand gebruik’. .
Of gaat de wethouder ook het begrip traditie aan de kaak stellen?

Een traditie is een gebruik of gewoonte die van de ene generatie op de andere wordt doorgegeven. De functie hiervan is het in stand houden van de maatschappelijke stabiliteit. …