PIP ziet een en al vrolijkheid in 2015

Wat een vrolijke bende in en om de PIP Kazerne op Bink 36. Kunstminnend Den Haag wilde het nieuwjaarsfeest 2015 toch niet voorbij laten gaan. En ook al is het al 19 januari, de muziek, het dansen, de mist, de vuurpotten en de duizend versgeraapte wilde oesters maken dat deze nieuwjaarshappening alle voorgaande van dit jaar inhaalt.

2015/01/img_5428.jpg

van de paar overgebleven pallets een fraai welkomstbord gefabriceerd door PiP

2015/01/img_5440.jpgmist en vuurpotten maken het romantisch

2015/01/img_5439.jpgbuiten is het feest al begonnen
Ik loop bijvoorbeeld zomaar de winnaar van de Piket Kunstprijs 2014 Karel van Laere tegen het lijf. Hij komt zojuist als enige jongere uit het Kunstenplanoverleg lopen waar Joris Wijsmuller en de directeuren van Haagse kunstinstellingen vanmiddag ook waren. Misschien gelijk maar even als Todaysart idee voorstellen aan Olof van Winden. En zie ik daar ook niet de vertegenwoordiger van de gemeentelijke CVO? Die kan ik meteen een exemplaar van Ons Den Haag geven waarin het opfrissen van het plein 1813 monument door Paul (‘de vader van’) van Laere vermeld staat. Ook Bruno van den Elshout zie ik weer eens langs schieten richting podium, hem kennen wij natuurlijk van zijn zeewater project New Horizons dat uitmondde in een boekwerk waarmee onze Noordzee de wereld over gaat.

2015/01/img_5438.jpg

2015/01/img_5437.jpgmuziek en dans maken het nieuwjaarsfeestje compleet

En dit allemaal nog vóór Joris zijn korte toespraak houdt. De boodschap is dat kunstenaars altijd in de verdediging moeten. Dit jaar gaan ze het anders doen. PiP, de kunsten, gaat in de aanval. Het gaat goed met Den Haag volgens de PiP gastheer. Steven van Lummel ziet hier en daar wel een scheef gezicht, maar over het algemeen gaat het berengoed. De directeur KABK, Marieke Schoenmakers, praat ons bij over de ontwikkelingen op de Koninklijke Academie waar zo’n 56 verschillende nationaliteiten studeren verdeeld over 900 studenten met even zovele verhalen over vrijheid van kunst en meningsuiting.

2015/01/img_5436.jpgde vers geraapte wilde oesters waren een succes
Buiten is inmiddels het feest al begonnen. Koud en warm tegelijk rond de geïmproviseerde vuurpotten. De mensen van Maakhaven en Junk Food werken zich een slag in de rondte om de enorme hoeveelheid wilde oesters te ontsluiten en al dan niet gegarneerd met zeegroenten aan de gasten aan te bieden. Hier doe ik nog van Andries Micke het nieuws op dat hij niet alleen wilde oesters kan rapen en openen maar ook Maakhaven als een wilde oester voor veertig kunstenaars mag ontsluiten.
Maar als je liever niet leest, zoals ‘uw reporter interniek’ kan je ook even kijken naar de bewegende beelden die ik voor je vastlegde.

Bestuurder surveillanceauto ziet HTM-mast over het hoofd

Deze onhandig geparkeerde Politieauto trof ik onlangs aan in het centrum tegenover de ingang van het Binnenhof. Blijkbaar was de HTM-mast voor de bestuurder niet opgevallen toen hij linksaf wilde slaan.

IMG_5209.JPG

op dit punt is geen afslag naar links bekend

Op dit punt van de Hofweg is überhaupt geen afslag naar links bekend. Ik neem aan dat de ongetwijfeld energieke bestuurder – immers Politieagent – van plan was een snelle achtervolging in te zetten in tegenovergestelde richting. Het keerpunt was hierbij blijkbaar wat ongelukkig gekozen waarschijnlijk doordat de kleur grijs van het tegenwerkende object volledig wegvalt in zijn omgeving.

HTM-mastgroen, ooit een idee van de werkgroep Stadsbeeldvorming (thans Stadsbeeld en Groen) van de Vrienden van Den Haag, was bedacht om de tot dan toe grijze bovenleidingmasten en lantaarnpalen minder te doen opvallen in groen en stedelijk gebied.

Grijs voert op de Hofplaats de boventoon: dus grijs zal het zijn. Conclusie: missie geslaagd, maar praktijk onvoldoende. Misschien een idee om juist voor bestuurders van de Politie Haaglanden in stedelijk gebied waar grijs de boventoon voert de masten HTM-groen te kleuren?

‘De Gele Rijders’ en het Haagse wegennet …

Vijf motoragenten met zwaailichten zoeven op regelmatige afstanden langs en dan weet je dat er iets voornaams tussen hen in op de weg te begeleiden valt. Geen verkeerslicht of ander oponthoud blijkt de belangrijke persoon te mogen weerhouden. Waarschijnlijk weet de bestuurder van de bronskleurige Mercedes type 300 S … niet eens wat een verkeerslicht is.
De voorop rijdende agent is van het doortastende type, duldt geen tegenspraak en weet van aanpakken. Zijn schril gefluit doet zo agressief aan dat je je wel bedenkt, te vragen waarom hij zich zo opwindt. In zijn eentje weet hij de aandacht te trekken van het doorgaans traag verlopende kruispuntverkeer. De sportwagen Mercedes (ooit de ultieme wens van mijn ouders) komt op deze wijze sneller door het verkeer dan de fiets.

Zonder deze ‘gele rijders’ is de fiets echt het snelste vervoermiddel in het Den Haag van vandaag. Want zelfs wegen die toch redelijk kort geleden open lagen en waarvan je verwachten mag voorlopig als goed berijdbaar in je denkbeeldige routeplan hebt opgeslagen liggen sinds kort gewoon weer open. Daar kan geen TomTom, Google Streetview of Omroepwest Verkeersjournaal (..) tegenop. Sterker nog, ik denk dat ik in mijn hoofd dringend geheugenuitbreiding nodig heb om de waanzinnige aanslag op het Haagse wegennet met de fiets aan te kunnen.

Maar wie oh wie zat er nu in de bronskleurige sportwagen Mercedes begeleid door de Gele Rijders?