Martin Gillisse overleden

Trots dat ik ben dat ik Martin en zijn broers heb mogen interviewen aan de stamtafel van Nico’s Snackbar bij hun 60-jarig bestaan in 2015. Vandaag lees ik in het AD dat hij is overleden en in stilte is begraven. 

Het was echt een instituut toen Nico’s Snackbar nog in bedrijf was in het Bezuidenhout en ik er een kennismakingsbezoek aflegde. Dat zij eerder al een punt achter hun roemruchte bedrijf zette was mij thuis ontgaan. Gelukkig is er nog het gezellige interview dat ik met hen had waarin de familiaire sfeer ruimschoots aan bod komt. 

Ik wens de familie de komende tijd alle sterkte toe om het gemis te aanvaarden.

Boomboot?

Bij zo’n regenachtige dag als vandaag (woensdag 30 augustus 2017) met orkaan Harvey op de verre achtergrond kun je van alles verwachten als je buiten komt. Maar een boot in de bomen aan de Haagse Noordwal moet een hallucinatie zijn. 

Sowieso zijn de meeste deelnemers aan de Opûh Koffie op woensdagochtend normaal gesproken bij Café Van Beek te vinden maar ‘een trouwerij’ deed de koffieklanten uitwijken naar de Bieb. Géén waanbeeld dus maar wel heel tijdelijk en op het juiste moment gespot toen het even droog was deze dag en de OK zijn deelnemers los kon laten voor een droge thuisvaart.


Gelukkig konden deze bomen blijven staan ..

 

Dakterras terug

Het is omdat stadsfotograaf Roel Wijnants het tegen mij zei. Maar niemand kan  beweren het dakterras vandaag in het centrum van Den Haag, De Stad, te hebben bedacht. Hiervoor moet je toch echt teruggaan in de vorige eeuw toen De Bijenkorf hiermee furore maakte. 

Je bent pas echt een grote stad als je de lunch op verschillende locaties op een dakterras kunt gebruiken. Het ziet er naar uit dat De Stad van Den Haag haar best hiervoor doet en wij wensen haar hierbij alle succes toe. 


Op het pand Bleyenberg de voormalige Kwantum-vestiging op de hoek van Boekhorst- en Grote Marktstraat zie je de rooftopbar

 

Virtuele zebra?

Niets in het verkeer is erger dan twijfelen: doet hij het wel of doet hij het niet? En in dit geval: néém ik nu voorrang of héb ik het ook? Dat is de vraag bij het naderen van deze virtuele zebra. 

De al dan niet aanwezige oversteekplaats voor voetgangers. U kent ze waarschijnlijk wel. Als je ernaar kijkt en de loop volgt, zie je ter hoogte van het rode fietspad dat de witte balken ophouden om aan de andere kant weer door te gaan. 


Het kruispunt Fahrenheitstraat, Weimarstraat, Valkenboslaan met meer zulke virtuele zebrapaden …

Een vrouw met kinderwagen en kind wil mij (op de fiets) voorrang geven. Maar voorrang wil ik haar óók geven want dat hééft zij volgens mij ook. En zo minderen wij gezamenlijk vaart tot stilstand. Uiteindelijk steekt de moeder met kind en kinderwagen over terwijl zij vriendelijk naar mij glimlacht.

Kan dit ook duidelijker worden aangegeven wie er voorrang heeft? 

Le of La Provence?

Het zal je maar gebeuren als je in de Reinkenstraat een nieuwe lunchroom bent gestart en er komt iemand (ik dus) langs die vraagt of de naam op de winkelruit wel goed gespeld is. Ik kan ook echt mijn mond niet houden.

“Lunchroom Le Provence … moet dat niet La Provence zijn?”

Gelukkig zitten er alleen maar ‘Diddies’ op het terras. Dan komt (waarschijnlijk) de opperdiddie naar buiten die mij aanspreekt:

“Kan ik u ergens mee van dienst zijn?”

Dus ik herhaal de vraag:

“is het niet eigenlijk La Provence?”

“Nee hoor,” antwoordt zij vastberaden: “het is Lunchroom Lé Provence!”

“OK dan, succes toegewenst!”

Volgende week zaterdag zal blijken of mijn vraag effect heeft gehad.

Zie ook

Lunchroom Le Provence