Ergernis met een vlaggetje

Hondenpoep op straat is nog steeds ergernis nummer 1. Toch ziet dit er minder triest uit. Ik vraag mij wel af op welke manier de Hollandse driekleur in deze hondendrol terecht is gekomen. 

Had de eigenaar van de hond geen poepzakje bij zich maar wél vlaggetjes? Vraagt hij met dit vlaggetje aandacht voor de drollen zodat je er als passant niet instapt? Die optie is niet waarschijnlijk omdat met het prikkertje de drollen moeiteloos over het hek gewerkt konden worden.

Er zijn natuurlijk nog talloze opties mogelijk. Laten wij het er maar op houden dat een grappenmaker aan de ergerlijke hondenpoep een vrolijk tintje wilde geven.

Hondenpoep en sociale media

Labradors vind ik een van de liefste hondenrassen die ik ken. De blonde labrador die ik vandaag in de Van Bylandtstraat zie, kijkt ook zo lief uit zijn ogen. Maar zit hij nu voor de deur van het huis waar ik geboren ben of … Jawel hoor, deze lieve hond draait mij daar toch een drol vlak voor de deur van nummer 136. En meteen verplaats ik mij in de bewoner die straks zijn deur uitkomt en met zijn eerste stap naar een prachtige dag, vol in de stront zal staan.
Ik fiets verder en zie een bebaarde wandelaar verdiept in zijn mobieltje en spreek hem aan.
“Is die hond van u?” “Ja, dat klopt”, antwoordt hij. “Hij heeft net een enorme drol gedraaid vóór nummer 136, vlak voor de deur!” “Oh, dan ruim ik het even op”, en hij keert op zijn schreden terug. Als ik het niet gezegd had was de ergernis nummer één nogmaals verstevigd op de ranglijst.

Ook met deze hondeneigenaar heb ik trouwens te doen, want zo’n gigantisch lang gerekte drol ruim je niet ‘even’ op maar moet je echt met twee handen aanpakken in een groot formaat poepzak, een ‘doggy bag‘ zal ik maar zeggen …

Zal dat niet veel vaker het geval zijn dat hondeneigenaren met hun mobieltje in de sociale media verdiept zijn en niet eens door hebben dat hun lieve viervoeter achter hen fraaie kunstwerken draait voor niets vermoedende voetgangers die daar hun ergernis nummer één van maken?

Poep Lokaal

20121025-153034.jpg

In ons jachtige bestaan hebben wij blijkbaar geen geduld meer om deze straatvervuiling op te merken. Hoe kun je als hondeneigenaar zo’n productie laten liggen? Hoe kun je als ondernemer of klant van Kooklokaal hieraan voorbij gaan? Toch kwam ik deze antireclame tegen op de stoep van de Beeklaan voor de deur en met de vlaggen van Kooklokaal in top! Poep Lokaal dus als het ware.

Activiteitenprogramma Segbroek, gaat dat wel goed?

Geen enkele buurman of -vrouw kom ik tegen in het dienstencentrum Copernicus (..) in de Daguerrestraat (..) op 18 oktober 2012. Sterker nog, het lijkt met uitzondering van nog twee jonge bezoeksters waar ik in de pauze mee praat, dat wij hier de enige niet-ambtenaren zijn. Ook de man die naast mij zit is ambtenaar geweest. En om ons heen in de goed gevulde zaal lopen of hangen allemaal personen die op de een of andere manier uitstralen – de wijkpolitie daar gelaten – bij de organisatie van deze bijeenkomst te horen.

Voor de zekerheid kijk ik nog even op de uitnodiging die toch echt gericht is aan de bewoners van dit pand. Dat moet dus deur aan deur verspreid zijn. Of gaat deze redenering niet op voor de gestickerde ja/nee-brievenbussen ? Gaat de verspreider van zo’n belangrijke gemeentelijke uitnodiging om mee te praten over het activiteitenplan 2013 de ja/nee-brievenbussen voorbij? Dan is het logisch dat er geen buren te spotten zijn. Trouwens de gastvrouw stadsdeeldirecteur Hanneke Schippers die volgens de uitnodiging ‘graag met ons terugblikt op 2012‘ en als laatste groet heeft: ‘Tot 18 oktober!‘ is ook niet aanwezig!?!

Misschien word ik toch te oud voor dit soort bijeenkomsten. Helemaal wanneer ik een van de dames vraag wat voor schoenen zij aan heeft (ballerina’s !?) en ik laat merken dat ik daar nog nooit van gehoord heb. Terwijl mijn dochter ze ook heeft, hoor ik later. De grootste ergernis die ook bij deze terugblik op het activiteitenplan van het stadsdeel Segbroek is namelijk hondenpoep op de stoep. En dat dit met mijn schoenen met enig reliëf in de zool een ware ramp is om schoon te maken.

Ieder ander die ik aanspreek lijkt wel ergens bij te horen. Ook aan de zes tafels waaraan de deelnemers na de pauze worden uitgenodigd aan de hand van gekleurde stickers (grijs is wit waarop geschreven staat grijs behalve mijn witte sticker waaraan mij door de dame van ontvangst wordt toevertrouwd dat het grijs is?!?) blijkt dat meer dan de helft elkaar kent. Ook aan de over de tafel toe geworpen blikken lijkt men te willen weten wie ik ben en waar ik bij hoor. Tja dan moeten zij toch echt even wachten tot de laatste persoon (..) die zijn plan of ergernis aan tafel mag toelichten. Hoe het toch kan dat stoepen zo ongelooflijk slecht begaanbaar zijn ook in de beste gedeeltes van de stad. Maar daar had een van de ‘grijze’ tafelgenoten het ook al over gehad.

Of de studentenkamers en hun huiseigenaren die blijkbaar geen wetten kennen en zich met geld alles kunnen veroorloven, leveren veel ergernis op in de naaste omgeving. Meer bewoners meer fietsen en vooral zwerffietsen op. Maar als je boven woont wordt jouw fiets al snel een zwerffiets als je deze buiten moet laten staan. Ook de duurdere fiets kan tegen dit klimaat niet op, oppert mijn buurvrouw.

En dan de creatieve oplossingen om ‘vieze hoekjes‘ al bij voorbaat een nieuwe functie of aanzien te geven zodat het niet meer uitnodigt om te gaan urineren. Briljante oplossing van een deelnemer om er al bij voorbaat planten neer te zetten of er een muurschildering aan te brengen. Kan je rustig voorstellen bij de gemeente, zegt de gespreksleider. Maar daar krijg je te horen dat het idee in beraad is, terwijl zo’n antwoord er gerust drie maanden over doet. Zelf had je al lang dat idee kunnen uitvoeren, aldus de inbrenger van het idee.

Voor de zekerheid toch maar even de indrukwekkende lijst van het Activiteitenprogramma 2012 meegenomen met het vooruitzicht deze in 2013 te kunnen vergelijken.

Geen hoop …

20111017-112402.jpg

De man die voor de deur staat, lijkt wel uit een vorig tijdperk te komen. Gewapend met verschillende pasjes om zijn nek en een ervan omhoog houdend meldt hij zich met de vraag: ‘Heeft u een hond?’ waarop hij waarschijnlijk aan mijn blik zelf de vraag beantwoordt met de gedenkwaardige woorden: ‘U heeft géén hond! Goedemorgen’.

Het was een ambtenaar van de gemeentelijke hondenbelasting zag ik snel aan het logo met de nog vliegende ooievaar en ik was te verbouwereerd om hem het antwoord te geven: ‘Ik heb geen hond, maar wel hondenpoep, op de stoep!’ Want nog geen half uur daarvóór kon ik wat dunne uitwerpselen ontwijken die nauwelijks de naam hondendrol mochten dragen. En dan krijgt zo’n illegale afbeelding op de verkeerslichtpaal op de hoek ‘geen hoop’ opeens een andere betekenis …

20111017-111448.jpg