Wiens Den Haag?

Dit is mijn Den Haag, de fraaie galerie van Haagse highlights en hotspots in het Atrium van het IJspaleis toont testimonials over onze mooie stad zonder de namen te noemen van de personen die ze uitspreken. Jammer. Wat zal de reden zijn?

Ik vraag het aan de verantwoordelijke organisatie Den Haag Marketing. Daar krijg ik het antwoord:

Er is bij het begin van de reeks ‘Dit is mijn Den Haag’ in 2015 om verschillende redenen bewust voor gekozen om die achterwege te laten. De meeste geportretteerden zijn redelijk bekende Hagenaars, dus ik neem aan dat jij die sowieso wel kent. 

Dat wil nog niet zeggen dat elke bezoeker in het atrium de namen kent. Of mensen die de folder onder ogen krijgen? 

Ook de naam van de Kerstman wordt niet vermeld …

Bij één van de personen – de Kerstman – kan ik mij nog voorstellen zijn naam niet te noemen om ‘gelovigen’ niet in de war te brengen met zijn minstens zo voorname geestesverwant Sint Nicolaas. 

Slechts één naam kon men niet vermijden – Omar Munie – omdat het ook de naam van het atelier aan het Noordeinde is. 

Waarom krijgen de medewerkers aan de campagne wèl alle lof toegezwaaid maar het hoofdonderwerp niet? 

In het vervolg geen namen meer van Den Haag en aanverwante medewerkers noemen want ja “die kennen we ondertussen wel”.

Zie ook

Dit is mijn Den Haag

Roel’s straatfotografie al jaren boeiend

Tips voor de feestdagen

Peace & Justice Festival

Het KJ-plein staat er vol mee. Veertig ontwerpers over de hele wereld is gevraagd een vlag te ontwerpen die de vrijheid symboliseeert. Het resultaat is te zien vóór Den Haag Centraal. 

Ze geven een impressie van wat vrede betekent voor allerlei individuen over de hele wereld en hoe het gesymboliseerd zou kunnen worden. De tentoonstelling vormt een visuele dialoog en is een groeiend project met als einddoel een vlag uit ieder land van de wereld te verzamelen.

Treinreizigers krijgen meteen bij het verlaten van Den Haag Centraal te zien dat er iets bijzonders aan de hand is, uitgelegd door de medewerkers van de Ambassade van Den Haag. Tot en met 25 september is Den Haag de stad van Peace and Justice waar festiviteiten worden gehouden als de Vredesloop (Vredespaleis), World Press Photo Exhibition (Atrium IJspaleis), Openluchtbioscoop film Timbuktu (tuin Vredespaleis) en meer.

Een programmaoverzicht zie je op justpeacethehague
De karakteristieke Zebraklok mocht hier al niet meer bij zijn. Die verhuist tot 2019 naar een gemeentelijke opslagplaats in de Binckhorst wegens bouwwerkzaamheden.

Ernstig lek in Joomla ontdekt

Soms heb je tijdens de OK of erna een belangwekkende ontmoeting waar je voordeel mee kunt opdoen. Zoals vanmiddag met Jasper Weijts van Onvio Internet Security. Ik zag hem al een tijdje zitten met zijn MacBook in een hoek van Café van Beek.

Bij het verlaten van onze vaste stek kon hij zich toch niet inhouden en sprak achterblijvers Marco en Niek aan. Hij moest toegeven dat hij onze gesprekken over internet had opgevangen (..) waarbij de woorden WordPress en Joomla vielen. Jasper is ethisch hacker voor niet nader te noemen opdrachtgevers en vond dat wij dit moesten weten! Afijn laat hij het verhaal zelf maar vertellen.

En ja jammer voor je Jasper maar dit is geen Hackerzine maar Hagazine.nl waar je tegen spreekt. Dus Joomla gebruikers, jullie zijn gewoon gewaarschuwd! Doe er wat aan.

Meer informatie
Onvio Informatiebeveiliging onder meer hackertest
Joomla website laatste patches.

Spuihaven, kleinschalig is de trend

Loek Bos kan tevreden zijn over zijn oproep voor een laatste poging tegen het Spuiplan te ondernemen. De Mesdagzaal van Pulchri Studio zit stampvol gedreven aanhangers van het wateralternatief voor het Spuiplein. Geen schaduwwerpende hoogbouw maar open water met rondvaartboten en zelfs pleziervaartuigen.

De 10.000 m2 kantoorvleugel van het IJspaleis die al tien jaar leeg staat wordt met het conservatorium in de bouw betrokken van Richard Meier.

IMG_0485
grote belangstelling voor het plan Spuihaven in Pulchri Studio

Politiek zal ik nooit begrijpen. Want de de kleine honderdvijftig bezoekers en voorstanders hier aanwezig weten blijkbaar al dat het plan Spuihaven geen kans van slagen heeft omdat de bouwconsortia al druk met berekeningen bezig zijn en de spelers van vandaag niet meedoen. De Gemeenteraad bepaalt uiteindelijk wat er gebouwd gaat worden waarbij twee van de drie spelers die afvallen een halfmiljoen euro of daar omtrent ontvangen als tegemoetkoming in de gemaakte kosten.
Waarom niet alledrie afkopen en opnieuw beginnen“, oppert iemand uit de zaal.
“Laat het Conservatorium waar het is, de zalen zijn uitstekend en het is bijna afbetaald!”, weet een ander; een enorme besparing van kosten!
“Kan een bestuurder zijn macht niet aanwenden in de besluitvorming? Is alles al zo dichtgetimmerd dat het element water niet kan worden ingebracht?”

IMG_0483
geen schaduwwerpende hoogbouw maar open water met rondvaartboten en terrassen

In een notendop
Het Spuiplein wordt Spuihaven. De ‘Anton Phipszaal’ wordt afgebroken. De haven wordt teruggegeven zoals deze hier 350 jaar geleden ook al lag. Hierdoor komen Danszaal en Koffiebar aan het water te liggen. De tuin en het fraaie hekwerk van de Nieuwe Kerk blijven onaangetast. Zelfs de trappen van het Mercuur doen aan de zijkant mee evenals de terrassen van Van Kleef en de Ooievaar. Het wordt geen nephaven maar de pleisterplaats van rondvaartboten en pleziervaartuigen. Wijnhaven, Ammunitiehaven en Schedeldoekshaven worden opengegraven dat ook weer goed is voor de Haagse waterhuishouding.
“Wij willen overstappen van grootschalig naar kleinschalig: dat is de trend”, aldus stedenbouwkundige René Strijland. Daar heeft Wijsmuller en zijn Haagse Stadspartij zich hard voor gemaakt, waarop spontaan applaus.

IMG_0500

“Kan de Uitmarkt wel in de Spuihaven?”, probeert iemand. “Dat kan heel goed zolang wij in de Hofvijver een beachvolleybaltoernooi kunnen houden.”
Peter Drijver legt de muziekzaal uit. Voor akoestiek heeft deze het perfecte model van een schoenendoos. Als er even niets te doen is is er de opening naar het water. Onder het gebouw komt een tweelaags garage met een ‘drop off’ route voor de gasten.

“Waarom is voor de klassieke vormgeving gekozen omdat deze nergens op aansluit.” Hij krijgt er een ‘Madurodam gevoel’ bij. Maar daar zou een link zijn met de architectuur van de Nieuwe Kerk. Een ander uit de zaal vraagt wat het verschil is tussen dit plan en het Spuiforum!?! Geroezemoes uit het publiek doet de man weer snel zitten.
Sinds 2008 zijn er al plannen voor dit gebied. Geen leeg plein maar drukke kades, in Spuihaven.

De vraag dat een bestuurder toch zijn macht kan uitoefenen en het karakter water inbrengen, doet Joris Wijsmuller opstaan. “De consortia hebben een ‘mood’boek meegekregen waarin ook het element water is meegenomen. Mocht er geld zijn en een visie voor water dan kan dat worden doorgevoerd.”

Iemand met een staartje achter mij helpt ons nu al een keuze maken waarbij architect Rem Koolhaas afvalt. “China en Rem Koolhaas kunnen het goed vinden met elkaar. Maar als wij denken aan de mensenrechten onder meer voor de beoefenaars van Falun Gong kunnen wij als stad van Vrede en recht niet met Koolhaas in zee.”

IMG_0480
Loek Bos: “Twee verliezers kosten ons een miljoen euro; dan kosten drie verliezers ons anderhalf miljoen euro … ”

Een ander uit de zaal vindt dat aanbestedingen ook kunnen worden afgekocht. “Geef ze alledrie een paar miljoen en begin opnieuw!”
Peter Duivesteijn directeur van de Ooievaart ziet Spuihaven helemaal zitten. Hij schildert ons voor hoe een dagje Spuihaven er uit kan komen te zien. Dit stukje onvervalste reclame voor de Haagse rondvaart ondersteunt ook het idee van het opengraven van de te lang gedempte Haagse grachten.

Zie ook het artikel op Haagspraak van Casper de Weerd.
Plan Spuihaven

Alle sokkels verzamelen …

Op weg naar de beeldengalerij van Peter Struycken kruis ik een snel voort zwoegende directeur van Stroom – één kind duwend en het andere achterop – fietsend naar het IJspaleis. De beelden van het sokkelplan staan tot 3 oktober in miniatuur in het gelid in het Atrium.
Elk kunstwerk keurig omschreven met hun maker en zijn of haar gedachte erachter. Vandaag dus veertig in getal!

Ik zie de kunstwerken tot dan toe in een soort strugle for life. Er was zelfs een moment dat een overijverige wethouder het hele project in de loop der jaren wilde afblazen. Maar dan ken je de volhardendheid van Peter Struycken niet.

Juist in een tijd dat de Grote Marktstraat op de schop gaat naar een chique balzaal (!) met kroonluchters en marmeren plaveisels (hoe kom je erop?) doen om de zoveel tijd kunstenaars hun best met hun creaties de aandacht van het winkelend publiek af te leiden van de totale chaos van bouwwerken er omheen.

Sinds bijna een kwart eeuw zie ik de werken van het sokkelproject nu zoals Struycken het bedoeld heeft voor het eerst netjes op een rij staan. Helaas in miniatuur maar dan krijg je ook een goed overzicht van het plan zoals het bedoeld is:

Een strak en ritmisch lint van sculpturen dat een schakel vormt tussen architectuur, stedenbouw en beeldende kunst

Daar is de stichting Atrium (City Hall) ook voor bedoeld met de regelmatige tentoonstellingen in het IJspaleis. De directeur van het Haags Historisch (Museum) Marco van Baalen krijgt er niet genoeg van, zijn visie op kunst in openbare ruimte (“open lucht” zelfs) uit te leggen. Ik krijg er bijna een workshop gevoel bij maar dat is persoonlijk natuurlijk.

IMG_4424
Vriendinnen van Tony van der Vorst is sokkelbeeld nummer 40 dat door Marco van Baalen samen met Peter Struycken en de maker wordt onthuld

 

Geduldig wachten miniatuurtjes nummer 39 en 40 op hun miniatuuronthulling die buiten plaats heeft
Geduldig wachten miniatuurtjes nummer 39 en 40 op hun miniatuuronthulling die buiten plaats heeft

Voor de echte onthulling lopen wij naar buiten waar kunstwerken 39 en 40 in spierwit doek omhuld staan. Binnen wachten de miniatuurtjes geduldig op een miniatuur herhaling.

Atrium City Hall
Stroom
Christien Rijnsdorp