Geen U maar een L …

Als ik lees “geen U maar een L” moet ik steeds aan de grap van Karel Kanits denken. Zijn directeur vroeg eens aan hem: “Zeg Karel, wij kennen elkaar al tweeëneenhalf jaar. Waarom spreek jij mij nog altijd aan met U?” Waarop Karel zegt : “Omdat ik de L niet kan uitspreken …”

Ik moet er weer aan denken als ik vanochtend de column van Sjaak Bral lees over het KJ-plein, de uitgang van Den Haag Centraal en het entree van onze stad Den Haag. Wat de gemeenteraad allemaal aan het bekokstoven is, blijft voor de Hagenaar en Hagenees vaag. Want zelden of nooit heb ik een besluit van de Gemeenteraad gelezen waar de bewoners het mee eens zijn. De gemeenteraadsleden zitten daar toch namens de bewoners om de besluiten van de wethouders in de gaten te houden en daar iets aan te doen?

Niets van dit al merk ik al zolang ik Hagenaar ben. Goed, mijn website en nu ook blog en zelfs vlog (videoblog) Hagazine.nl ontlenen hun bestaansrecht hieraan, maar beter was dat dit niet nodig zou zijn. Daar heb ik mij, overigens met veel genoegen, bij neergelegd.

Nu weer het Koningin Julianaplein, het bijna constant open liggende gebied waar de bezoeker van Den Haag zijn eerste stappen op residentieel terrein zet. Want het grondgebied van de treinstations zelf behoort aan de Nederlandse Spoorwegen toe. Zodra de treinreiziger een stap op Haags grondgebied zet ziet hij rechts van hem een kakofonie – als dat in beeldtaal bestaat – van ijzer. Fietsenrekken kunstzinnig in een driehoek neergezet met op de hoeken een poging van plantenbakken met er omheen een bankje en scooters die namelijk niet in de rekken passen.

Voor de gehaaste treinreiziger die over het KJ-plein komt aanlopen is ook nog het bezwaar dat de perrons nog vele tientallen meters ver weg liggen en dat hij deze te voet moet afleggen. Hij zou het liefst het geheel, inclusief het stationsemplacement naar zich toe trekken vanaf het moment dat hij de P & R betreedt. Nee, eerst moet en zal hij het winderige KJ-plein moeten oversteken waar links van hem het eerder vermelde fietsenslagveld zichtbaar is met daarachter Nieuw Babylon. Gehaast als hij is zal hij in één rechte lijn naar zijn bekende perron lopen onderweg vele botsingen vermijdend met gehaaste reizigers in de tegenovergestelde richting.

Wat een verademing zou het zijn als je met peoplemovers op het juiste perron wordt afgezet. Het zou het KJ-plein ook meteen een kosmopolitisch aanzicht geven. Modern gericht op de toekomst …

Maar nee, dan de gedachten van onze geachte gemeenteraad. Zij kan het wel eens zijn met de L in plaats van het U-vormige gebouw, maar dan wel een L van 90 meter hoog!
Wat een visie. Alweer een windmaker in het Wijsmakertijdperk.
Wat niet uit de breedte komt van de U, moet uit de lengte komen van de L van 90 meter hoog …

Hoe zou het toch komen, dat ik dan aan die grap van Karel Kanits moet denken …?

C’est Le ton qui fait la musique

Waarom wil Den Haag op openbare plekken die ertoe doen en waar wij van houden altijd iets bouwen? Nu geniet iedere komende en gaande treinreiziger van de open ruimte van het Koningin Julianaplein.

Goed er staan veel teveel fietsen geparkeerd op zeer in het oog vallende plekken. Daar moet wat aan gedaan worden. Door de gemeente maar vooral door de eigenaars van die fietsen zelf.

Op tijd opstaan
Wat een gemakzucht om zomaar je fiets snel ff ergens neer te plempen. Iedereen heeft altijd haast. En waarom? Omdat men niet kan plannen! Men staat te laat op om een trein te halen (die vaak niet op tijd rijdt). Daarom is iedereen gehaast en onzorgvuldig met wat men achterlaat.

Logisch plannen
Het is bekend dat Nieuw Babylon het niet makkelijk heeft. Het ligt op de verkeerde plek, uit de route naar de stad. Dat blijkt men pas te zien als het te laat is. Pas dan gaat men proberen de bezoeker voor zich te winnen. Het imposante takelproject dat honderden belangstellenden via de media volgden, had beter richting stad kunnen plaats hebben. Dan hadden reizigers uit Den Haag Centraal dóór Nieuw Babylon gemoeten om in de stad te komen.

Elk nadeel heb ze voordeel
Nu Nieuw Babylon juist op de tegenovergestelde route van de stad ligt, ontstaat een grandioos open plek die qua oppervlak bijna gelijk is aan het Spuiplein. Komende uit het stationsgebouw, spreidt de stad Den Haag zich via het groene Koningspark zich voor ons uit. Dat dachten wij!
Projectontwikkelaars en de gemeente blijken een hekel te hebben aan open plekken. Voorbeelden genoeg als het Norfolkterrein met de Norfolk Playground, Spuiplein, Gevers Deynootplein, Kijkduin en nu dus dit KJ-plein. Wordt er daarom niet gestrooid omdat daar blijkbaar toch niemand loopt!??

IMG_5529

projectontwikkelaars en gemeente hebben een hekel aan open plekken

Waarom moeten juist op die dure vierkante meter grond huizen worden gebouwd en mensen wonen? Daar hebben wij toch de woonwijken voor aan de randen van de stad? De duurste vierkante meters brengen het meeste geld op. Het gaat hier puur om geldelijk gewin.

IMG_5541

Norfolk Playground c’est le ton qui fait la musique

De wensen van stedelingen, reizigers en toeristen passen niet in het gedachtegoed van onze bestuurders. Want wat wil de gemeente, ook na het Norder tijdperk opnieuw? Juist, volbouwen met hoogbouw van wel veertig meter hoog en op dure vierkante meters! Een herhaling van het drama van het Gevers Deynootplein dat van de grandeur van het Kurhaus met een kneuterige kleinschaligheid werd volgebouwd.

Wanneer komt de gemeente nu eens bij zinnen?