Sleutelpositie

Dat fietssleuteltje van mij wilde al eens eerder zijn eigen weg gaan ver verwijderd van zijn sleutelbosgenoten. Na de Pulchri-hearing van 8 juli want van een debat over het Spuihavenplan was geen sprake, deed ie het weer.

Met de regen buiten en daardoor glimmende steentjes van het Lange Voorhout, is het zoeken naar een zwart fietssleuteltje van een paar centimeter niet eenvoudig. Gebogen, met de blik op de grond, loop ik zo tegen de stroom in van de vertrekkende Pulchri-gasten, terug naar de plek waar ik zat, in de Mesdagzaal.

Daar is elke gast van een beetje kaliber bezig mee te helpen de stoelen aan de kant te zetten. Zo ook mijn mede hearing ganger Casper de Weerd. Hij biedt meteen aan mee te zoeken. Terwijl ik hem het sleutelbosje ‘zonder’ vast laat houden en nog maar eens mijn zakken leeg, komen wij erachter dat het hier niet ligt.

Opnieuw onze route door Pulchri naar buiten nu met een dubbel paar ogen gescand op een fietssleuteltje.
“Ja hoor, ik heb hem”, roep ik blij. Ik buig naar de grond vlakbij de fiets en zie in een riggel tussen de natte stenen en een bordes het sleuteltje liggen … Eigenlijk meer ‘ń sleuteltje liggen! Als ik het oppak, lijkt het erop, maar het ís het niet! Dit is weer zoiets raaRs en Regie met een grote R. Ongelooflijk toch?

Maar vlak erna roept Casper: “Daar is tie!” En hij wijst op de derde tree van hetzelfde bordes waar weldegelijk mijn fietssleuteltje ligt!
Hoe komt het dáár nu terecht? Alsof het er is neergelegd!
Nat maar duidelijk zichtbaar op het donkergrijze basalt. Blij man.

IMG_0487
links mijn teruggevonden fietssleuteltje, rechts de lookalike …

Ik heb wel een reservesleuteltje, maar toch …

Het Sweelinckplein bloeit op

Ik vind het altijd weer een wonder hoe de natuur na een lange periode van koude ontwaakt. Beroemd zijn natuurlijk de krokussen aan het Lange Voorhout. Maar voor mij is de mooiste ontwaking de bloesem op het Sweelinckplein.

Zo rijd je er voorbij zonder ook maar één bloemetje te ontdekken om even later de fraaie Japanse (?) Kersenbloesem te mogen aanschouwen.

IMG_5812

dit jaar voller dan ooit …

Bordjes wandelroute: chique, maar onjuist …

Als geboren Hagenaar let ik niet zo op wegwijzers voor wandelaars en fietsers in het centrum. Maar stadfotograaf Roel Wijnants lijkt er zijn hobbie van te maken. Hij ergert zich aan de verkeerde richting die de bekende goud omrande zwarte bordjes soms wijzen. Zoals op de kruising van het Lange Voorhout naar de Denneweg.

20120825-013743.jpg
Daar lijkt het Paleis Noordeinde voor wandelaars niet eens te bestaan en de VVV de andere kant op te liggen met veel meer af te leggen kilometers. IJscovrouw Marian Moes die hier haar standplaats heeft, spreekt van een ware hoos van toeristen die haar dagelijks raadpleegt over de juiste route naar de ontbrekende koninklijke werklocatie. Of weet Marian hier toevallig meer van? Zij lacht dit weg maar weet nog wel te vertellen: Dat (duidend op het schelpenpad)’Sinds dat lekkere spul hier leg, die bank onder de boom is verdwenen. Er zijn nog steeds mensen die hier naar vragen. Waar is de fraaie witte zitbank gebleven? Voor mensen die niet weten waar ik het over heb; net zo’n witte bank als rond de Postzegelboom voor het Paleis Noordeinde.

20120824-154024.jpg
Met het aanleggen van het nieuwe schelpenpad is men vergeten de witte bank rond de boom terug te plaatsen …