Nieuwe vormgeving AD Haagsche Courant

Van tijd tot tijd moet het uiterlijk van een krant of tijdschrift een verandering ondergaan. Je bent te gewoon, alledaags, saai en valt niet meer op. Dan moet er echt iets gebeuren om niet volledig onopgemerkt of alledaags te zijn.

Dat punt blijkt onlangs het AD bereikt te hebben omdat zij de boel eens lekker hebben opgefrist. De doorsnee lezer zal het niet zo merken, denk je dan. Maar wie schetst mijn verbazing dat vanuit alle hoeken de complimenten binnenrollen hoe lezers de verandering waarderen. Men kan er bijna niet over uit. En dat verrast mij. 

Eerlijk gezegd was mij nog niets opgevallen, totdat ik naar mijn favoriete deel van het dagblad wilde bladeren en het niet kon vinden! De ingezonden brieven onder het kopje ‘Uw mening’ vond ik ternauwernood terug naast ‘Meningen’. 

Zijn krantenlezers dan zo met design bezig? Dat zij een lijntje tussen rubrieken missen dat is weggelaten? 

Of zijn zij tussen de reageerders uitgepikt omdat juist zíj het wenselijke commentaar leveren? 

Mijn commentaar is in ieder geval, jammer van al die nieuwe bekende columnisten, waar ik weinig mee heb, vreemd dat Sjaak Bral opeens de plek van de hoofdredacteur inneemt, terwijl hij toch echt Den Haag vertegenwoordigt. Maar bovenal niemand die iets met internet en de sociale media doet … 

Toch vreemd voor een modern dagblad? 

Wonderlijke combinatie wordt zestig

Je hebt van die figuren in je omgeving waar je te allen tijde een beroep op kunt doen als je ergens digitaal of (trek)harmonisch gezien muzikaal mee zit. Zo’n markant figuur is Eduard Bekker. En als je lay-out als domeinnaam wist vast te leggen dan beteken je wat in deze digitale wereld.

Eduard werd onlangs zestig jaar en vierde dat in de nostalgische omgeving van Het Drieluik, een historisch bewaard gebleven hoeve achter moderne gevels van de Kepplerstraat. Al maanden ervoor kregen genodigden het verzoek toch maar zo snel mogelijk te reageren of op hun aanwezigheid kon worden gerekend zodat de gereserveerde datum 22 maart 2014 kon worden vastgezet. Tja en als Manuela dan ook nog een spannende verrassing van ons voor Eduard in petto heeft en daar graag op haar bankrekening het bewijs van wil zien, zorg je wel bij de feestelijke onthulling aanwezig te zijn. En zo gebeurde het dat feestvarken Eduard in aanwezigheid van familie, bloggers, journalisten, ambtenaren en muzikanten een alternatief springzeil of wel paraglide om de schouders krijgt gebonden met de opdracht daarmee van een stoel te springen. Quirina maakte een gevoelig levenslied voor Eduard en als verrassing komt uit Toscane zijn muzikale vriend en violist over waarmee Eduard ook zelf de trekzak nog hanteert. Nu nog afwachten of hij de werkelijke tandem paraglidesprong ook met zoveel gemak zal nemen …