Help, een beest in mijn gebouw …

“Opa, opa kom gauw er loopt een beest in mijn gebouw”. Kleinzoon Lucas roept het alsof zijn leven ervan afhangt terwijl hij zijn zoveelste spectaculaire bouwsel van LEGO aan het maken is.

Tegelijk met zijn zusje Noortje buigen wij ons zo snel als wij kunnen over zijn gebouw. Hij heeft duidelijk gevoel voor architectuur. Het beest blijkt een mier te zijn.

img_3151-4

het ‘gebouw’ op een zekere hoogte veilig gesteld tot de volgende oppasdag …

Een mier op dinsdag 26 januari 2016! Dit mag voor de tijd van het jaar best opmerkelijk worden genoemd.

Gezamenlijk brengen wij op advies van de ‘architect’ het beest naar buiten.
Zal deze mier nu toch al de lente aankondigen?

Emma’s Hof ontwaakt

Een dankbaar parkje waar wij met Lucas en Noortje naartoe kunnen op de dinsdag is Emma’s Hof in de Galileistraat. Het parkje is een oase van rust op de tijden dat wij het aandoen. Vandaag ben ik alleen met Lucas en Noortje op weg. En Lucas heeft zo zijn eigen methode om van een rustige benadering een wild avontuur te maken.

20140307-000042.jpg

de schildpad zou niet in deze temperatuur en tijd op deze plek kunnen zitten …

Allereerst de ingang van het park wil hij zelf uitkiezen. Ook al is er maar één! Koste wat het kost wil hij het poortje nemen dat naar het gebied náást de Emma’s Hof ligt waar wat kleine bedrijfjes zitten. Het is behoorlijk veilig aan dezelfde kant van de straat dus ik wens hem veel plezier toe. Dat plezier manifesteert zich in een enorm gekrijs waaruit ik uit de verte kan opmaken dat ook wíj zijn verkeerde poort dienen te nemen. Dat ik dat niet doe, is een vorm van levensles waar ik van houd. Kleine Noor wacht gelaten in haar buggy af wat komen gaat. In onze poort is dat het gekrijs van Lucas dat aanzwelt als hij de hoek om komt. Ik probeer hem nog tussen zijn ademhalen door eraan te herinneren hoe leuk het hier is, wat hij zelf ook wel weet. Maar er is iets veel ‘ergers’ aan de hand … Beer is er nog niet. En of ik Beer niet even bij de andere poort kan ophalen. “Dat moet jij doen, jij,” gebiedt hij zijn opa Niek. Ik pieker daar natuurlijk niet over. En dat galmt allemaal zo lekker in dat poortje … Ik dacht het niet Lucas, dan laten wij Beer maar daar … En als ik aanstalten maak het Emma’s Hof binnen te gaan, rent hij toch onder mijn wakende blik maar even terug naar zijn beste kameraad die met zijn berensnoet uitgeblust op straat ligt.

Dan is alles weer helemaal rustig, zij het dat Lucas zijn eigen weggetjes richting de vijver kiest met af en toe een kwaaie blik naar mij.
De zon schijnt alsof het al lente is en ik ruik het voorjaar gewoon. Heerlijk!
Beer mag naast Schaapje in het buggynetje en Lucas weet al niet meer waar hij zoveel stennis over maakte. Terwijl hij zijn klimprestaties verder opvoert, stromen uiterst traag meer ouderen langs met om zich heen zwermende bezoekertjes. Een andere opa gooit met zijn kleinzoon steentjes in het water. Foei opa want straks zwemmen hier weer vissen in de vijver … en schildpadden. Maar is dat niet al een schildpad op die steen? En is die er zelf opgeklommen? Volgens een bezorgde rugzakdame niet en aan haar bezorgde blik te zien, is dit foute boel. Een lichte paniek is aan het ontstaan. Dat beestje gaat dood als het hier blijft zitten. Daar moet wat aan gedaan worden. Dit kan echt niet! En ik maar steeds er tussendoor duidelijk proberen te maken. hoe komt ie anders daar? En volgens mij kan dat wel hoor!

20140307-000401.jpg

stadstuin Emma’s Hof beschikt over een eigen wagenpark

Ik blijk toch niet de overtuiging uit te stralen dat ik weet waarover ik het heb en zij neemt het niets vermoedende beestje mee naar haar terrarium thuis. Dan kan hij even bijkomen een paar dagen. De dienstdoende tuinman vindt het ook goed en de enige levende oeverbewoner van het Emma’s Hof op dat moment verlaat onder bezorgde begeleiding het toneel.

Intocht Sinterklaas één groot feest!

20131118-112538.jpg

De route van de Sinterklaasintocht 2013 voert evenals vorig jaar langs ons huis. Door het gedoe rond de zwartepieten is het aanbod van deelnemers aan de stoet nog nooit zo groot geweest in Den Haag. 700 Zwartepieten en een route van 12 kilometer.

20131118-123031.jpg

Noortje kijkt met een gezichtje van: “Welke ezeltjes?”

Lucas en Noortje genieten net als de ouders en grootouders langs de route aan de overkant vóór de appartementen van de Huishoudschool.

nog niet eerder zoveel gezellige Zwarte Pieten ontmoet

20131118-112624.jpg

“foto”, roept een Zwarte Piet en spontaan vormt zich een complete Pietenscene voor een foto

Zoveel Zwarte Pieten waren er echt gezellig dat je bijna verlangt dat de stoet nog langer zou duren. Handen vol snoep(..), geen gegooi van pepernoten, dansende Pieten, foto Pieten,

20131118-123911.jpg

de “sta ik erop?” ShowPiet krijgt spontaan veel lachers op zijn hand

Segway Pieten, een zingende Zwarte Piet met microfoon in een one-man show, een privé Piet die altijd even aan komt wippen, veel slagwerkpieten en de vele showwagens volgeladen met … alweer Zwarte Pieten. Het kan allemaal niet op. Ondanks de grote gaten die tussen de stoet door vielen, heb ik de indruk dat het toch allemaal wat vlotter verloopt.

20131118-123521.jpg

vriendelijk als altijd met oog voor de allerkleinsten

En tenslotte geheel onverwachts is daar Sint Nicolaas op zijn witte paard, vriendelijk als altijd met oog voor de allerkleinsten.

20131118-121714.jpg

echte vrolijke Zwarte Piet die een dansje uitvoert, lief hè?

Ook onder de Laan van Meerdervoort door verplaatsten de Zwarte Pieten zich per Willemsvaart

iOS 7 ’t is ff wennen …

20130919-115232.jpg

intuïtief, snel, gebruiksvriendelijk, maar dat was het allemaal toch al?

Het heeft even wat uurtjes in beslag genomen maar het nieuwe besturingssysteem iOS7 heeft bezit genomen van mijn tablet en smartphone. Nu heb ik de mazzel dat Robin en Mariëtte een soort wedstrijdje hielden wie het ’t eerste voor elkaar had. En oPaNiek kon op de achtergrond stiekem proberen eerste te zijn. Maar hoe meer ik mij ermee bezig hield, hoe meer ik mij bedacht: waar zijn wij in hemelsnaam mee bezig? Alles werkte toch uitstekend? Waarom moet ik zo nodig een update installeren? En waarom wil Apple zo graag dat wij dat doen?

20130919-103128.jpg

Mark’s scherm komt als eerste voorbij, Mark die het minst van internet weet

Al filosoferend schiet opeens het schermpje van Mark voorbij. Zonder ook maar een woord van hoe of wat is hij er als eerste in geslaagd zijn iPhone in het nieuwe iOS 7 scherm te presenteren met Lucas op de achtergrond. Klasse Mark!

De WordPress applicatie waarmee ik mijn blog op het het net zet is in iOS7 duidelijk verbeterd. Niet meer het gepriegel in de marge maar op volle breedte van het scherm. Terwijl de upload mogelijkheden van beelden nog hetzelfde zijn, zo niet makkelijker. Het schermaanbod aan het begin vind ik duidelijk een verbetering. Alle app’s die openstaan – en dat zijn er bij mij nogal wat – veeg je nu iets verkleind maar in volle glorie over het scherm terwijl je deze apart ook weer aan kunt klikken.

20130919-131903.jpg

zelfs in het Japans word je uitgenodigd van het noodroepscherm gebruik te maken

De noodoproep op het beginscherm van de iPhone is een aardige oplossing voor als je in nood bent en je niet direct de code weet in te toetsen. Ik heb dit nog niet uitgeprobeerd maar het kan zijn dat in noodgevallen het centrale nummer van het betreffende land is ingevoerd. Want zelfs in het Japans komt de tekst ‘Noodoproep’ voorbij. Ik hoop hem nooit te hoeven gebruiken.