Maar waar halen we dán ons nieuws vandaan?

IMG_2698

Interessante blogpost op ThatsSoCharlie is dit. Vorig jaar,of was het pas dit jaar, heeft het AD een crossmediaal communicatie onderzoek gehouden onder haar lezers waarbij je als deelnemer van minuut tot minuut je nieuwsopnamen bij moest houden.

Het doel was voor de uitgever inzicht te krijgen hoe zij nieuws in de toekomst zou kunnen voorzien. Maar dat was de vraag niet, haha.
De vraag was:

Is het iets goeds, dat we zoveel verschillende informatie verstrekkende kanalen tot onze beschikking hebben, of niet?

Als ik naast mij op de bank kijk, liggen daar vier niet door mij gelezen ADHC’s. Reden is dat ik mijn blog/vlog(s) wil voorzien met informatie uit de (Haagse) media waar ik het niet mee eens ben. En dat is nogal wat. Antwoord op de vraag is dus:

Ja het is iets goeds dat ik zoveel verschillende kanalen tot mijn beschikking heb!

Procentueel is het denk ik 5% dat ik uit de krant haal, de rest van buiten op straat, de tv, radio, de wekelijkse Opûh Koffie ’s woensdags bij Café Van Beek en Telegram en Twitter. Ik denk ook in die volgorde.

Zie ook Hogeschool Rotterdam

AC opleiding of afleiding?

IMG_0371

Als ik de droeve berichten lees over het Aloysius College, waar ik ook nog even op heb mogen zitten, ontgaat mij de drang om voort te bestaan. Zowel vanuit de media als vanuit het bestuur.

Wethouder Ingrid van Engelshoven sprak al vóór de jongste opleving dat het “einde verhaal” was! Toch kwam de school weer even terug! De media-aandacht gaat nu opnieuw uit naar schoolbesturen die in één klap zeshonderd leerlingen kunnen overnemen. Moet het nu wéér dicht? Moet je als bestuurder niet juist alle krachten aanwenden om sluiting van deze Haagse icoon te voorkomen?

Als ik aan het AC denk, krijg ik toch eerst het voorname gebouw aan de Oostduinlaan in beeld. Ik vrees dat daar straks enge dingen mee gaan gebeuren. Dat het leeg komt te staan en dat er in een verborgen agenda al lang een bouwplan voor bestaat. En dat wij dat weer niet weten en te laat komen voor inspraak. Dan is het maar lastig die acties rond het voortbestaan.

Hoe zit het met het huidige schoolbestuur? Een bestuur dat niet kan garanderen het hele schooljaar uit te dienen? Dat klinkt lekker als je in een examenklas zit! En waar zijn de prominente oud-leerlingen gebleven met hun ver reikende contacten en netwerken?

Wilbert Stolte is bestuursvoorzitter van de Aloysiusstichting. Een naam die mij nog is bijgebleven van de opkomst en ondergang van Residentie.net. Stolte ging toch naar Aruba om daar de boel op poten te zetten? Op poten? Op stelten zul je bedoelen. Ondanks een vernietigend rapport over zijn functioneren als Rijksvertegenwoordiger voor Caribisch Nederland concludeerde minister Ronald Plasterk van Binnenlandse Zaken dat er niks aan de hand was. Maar hij legde wel per april 2014 zijn functie neer. Stolte als bestuursvoorzitter van de Aloysiusstichting? Ik ben daar niet gerust op!

Afbeelding

RamBam Ltd. opent trustkantoor op Maagdeneilanden

IMG_5977-0

Bij de belastingdienst is het begrip belastingparadijs officieel niet meer toegestaan. Maar in Nederland rijzen de Brievenbusondernemingen de pan uit. Daar willen de mensen van RamBam wel meer van weten.

Dus gaan zij in het betreffende tv-programma op zoek naar dit fenomeen. In het Amstelgebouw zitten meer dan 4000 bedrijven. Als trustkantoor mogen de receptionistes geen informatie verschaffen aan de mensen van RamBam. Wél als mogelijke klant kan RamBam informatie krijgen. Het blijken totaal 24.000 bedrijven te zijn die in Amsterdam niet zitten maar wel als trustbedrijf hun hoofdkantoor hebben. Google, Apple, Bank of China, Starbucks, The Rolling Stones, sluizen 6000 miljard Euro naar Nederland via NFIA. Als zij op bezoek gaan bij de NFIA dan kan niet wat er gevraagd wordt. Wel worden zij achteraf door de belastingdienst gemaild dat er een consultant is die hen verder kan helpen.
RamBam besluit in een van de belastingparadijzen een trustcompany te starten zodat de winsten zonder de gangbare belasting naar Nederland kunnen komen. Het worden de Maagdeneilenden.

IMG_5974

Gumption kan niet wachten om voor RamBam Ltd. niets te gaan doen, “Yah man!”

De eerste beste Latino vindt het geweldig als hij uitgenodigd wordt directeur te worden van een internationaal bedrijf zonder er iets voor te hoeven doen. Wat hij ervoor moet doen? Je hoeft niet te werken voor de company, alleen maar te zéggen dat je voor Rambam Ltd. werkt. “Yah man. When can I start?” Roept hij uit nadat hij een bord heeft gemaakt met RamBam Ltd. erop. En als de programmamakers vragen wat hij drinkt, vertelt hij via Skype “Pina Colada man!” cheers! Kijk zelf naar de laatste beelden van de feestelijke start van Rambam Ltd.

IMG_5977
🎦

 

Blogballers 2015 kiezen Blogger Des Vaderlands

Eigenlijk gek om naar Amsterdam af te reizen voor een feestje op Internet. Helemaal als je weet dat de eerste internetverbinding van Nederland niet in Amsterdam maar in Den Haag was! Toch trekt het Blogbal 2015 dat zijn lustrum viert, drie Haagse bloggers, deze keer vooral om de verkiezing van de Blogger des Vaderlands. 

Je wilt toch je stem uitbrengen op zo’n belangrijke benoeming en dat kan alleen maar op een papieren formulier. Je weet wel een door een bepaald procedé verkregen papierpulpsubstantie die gedroogd, beschreven kan worden met vulpen, ballpoint, potlood, viltstift en meer voor dit doel eeuwen terug ontwikkeld schrijfgerei. Ik gebruik het al jaren niet meer.

Het Blogbal is eenvoudigweg op te delen in de volgende elementen: de intake van bloggers all over Holland en de rest van de wereld, de opening van het Blogbal (eerste lustrum), de uitleg van het gebruik van de verkiezingsformulieren, de muzikale omlijsting, de tussenstand, het Afrikaans volksdansen, de telling en de prijsuitreiking en benoeming tot BDV 2015.

Altijd goed als je iemand uitnodigt die vertrouwd is met sociaalmaatschappelijke ontwikkelingen die een duwtje in de rug nodig hebben, zoals de vrouwenemancipatie dat kreeg in de vorige eeuw van feministe, voormalig politica en sociaal geografe Hedy d’Acona. Zij zegt zich zonder moeite te hebben losgerukt uit het veel minder in aanzien staande Boekenbal dat tegelijkertijd elders in Amsterdam plaats heeft. Zonder kennis van internet en er toch helemaal aan verknocht zijn, daar heb je Hedy voor! Haar toespraak is opgenomen in Nurksmagazine.

IMG_2015-03-08 15:37:46

De kwajongens uit Den Haag van Blogbal 2014 werden al verwacht … (foto Edwin IJsman)

Maar dan is onze ‘C6 bob’ Guido de Happy Hotelier al flink door de fraaie Arti zaal aan het cruisen met adequate opnameapparatuur. Want zeg nou zelf, als OudZeikWijf je uitnodigt om plaatjes te schieten naar aanleiding van vorig jaar dan kóm je gewoon en doet je ding! Ook al brandt er op een zeker moment een partijtje armpjedrukken los die door haar gewonnen wordt! Dat te kunnen melden is zo’n gevecht alleen al waard! Mede Haagspreker Edwin vindt dat dit écht niet kán en meldt zulks ook meteen digitaal.

Ton van Eck van Dagtaak wordt door Bas Taart hoe ‘vernederend’ met drie stokslagen tot Blogger des Vaderlands geslagen: goed voor duizend Pietermannen in de pocket. Die ziet meteen als eerste (dag)taak de Dictator des Vaderlands te slaan. En wie kan dat beter zijn dan Oud Zeik Wijf. Zonder haar zou dit hele festijn niet in Arti et Amicitiae tot stand zijn gekomen.

Het podiumpje stroomt zo aardig vol met de complete Blogger-Des-Vaderlands nominatie inclusief Blogbalorganisatie. En de bloggers er omheen? Die keuvelen heel wat weg over vroegâh en nu, maar kijken vooral uit naar de toekomst.

Haagspraak

Guido’s Blogbal op Flickr

De aankondiging

60 Jaar Nico’s Snackbar, jubileum van een instituut

Je bent niet zomaar een friettent als je tijdens het Nederlands Filmfestival over de rode loper je entree mag maken.

Toch overkwam het de drie broers Gillisse, Martin, Paul en Nico (jr.) vier jaar geleden met de documentaire ‘Nico’s Snackbar’. De film haalde zelfs tijdens het Food Film Festival de universiteit van Oxford .
Dit en andere saillante details vertellen mij de broers tijdens het nuttigen van een prettig portie Nico’s Patatje Oorlog (voor niet ingewijden: met pindasaus, mayonaise en uitjes) voor zestig cent vandaag.

2015/01/img_5454.jpg

een rustig moment tijdens deze feestdag toont de vrolijke versiering van Nico’s Snackbar

Paul was volgens hem pas acht toen hij al mee ‘mocht’ helpen met aardappels hakken voor de friet. Toen was er nog geen sprake van kinderarbeid. Het was gewoon leuk, spelen in de zaak. ‘Vrijwillig verplicht’, noemt broer Nico het lachend.

2015/01/img_5456.jpg

een dag niet gelachen is een dag niet geleefd dat stralen de broers wel uit

De sociale instelling van Pa Nico was dat hij in de buurt zorgde dat er altijd wat te doen was, een soort voorloper van de winkeliersvereniging. Daarmee kweekte hij veel goodwill in de omgeving. Iedereen uit de buurt kwam bij Nico’s Snackbar op bezoek, als een soort clubhuis. Nico weet nog te vertellen dat er strippenkaarten voor buurtbewoners waren voor een goedkope maaltijd. Op een zeker moment had Nico’s Snackbar zelfs twaalf ijskarretjes rijden.

2015/01/img_5458.jpg

het zal de buurt niet ontgaan zijn dat Nico’s Snackbar wat te vieren heeft

Alle broers moesten van pa als ze in de zaak kwamen werken, zorgen dat ze een vak hadden geleerd voor het geval dat de zaken niet goed zouden gaan. Bakkersdiploma, ijsbereider en technische ambachtsschool etc. Handig, want als er wat met de machines was, konden ze dat zelf herstellen. Die ijsmachines op de Haagse Mart bijvoorbeeld liepen constant vast en dan kon dat snel worden verholpen.

Rode Loper
Het kostte zes jaar om de documentaire over 50 jaar Nico’s Snackbar te maken. Dus toen deze in 2011 in première ging: “Waren wij wat trots om over de rode loper het Nederlands Film Festival te bezoeken”, glundert broer Paul. Dat was echt een hoogtepunt van ons bestaan.

Nico’s Snackbar is niet zomaar een snackbar. Dat is wel duidelijk. Hier zit ook Sjaak Bral’s ‘Ome Ed’ wekelijks aan tafel, wijzend op de lege stoel naast mij. Maar ook Rinus Gerritsen van de Earring, komt uit deze buurt. En laatst nog cineast Paul Verhoeven die zijn vader na een première op de Laan van Nieuw Oost-Indië kwam bezoeken. Kwam hier ook nog even laat een patatje halen.

Of ik natuurlijk wel een portie patat wil, vraagt Martin, en welke smaak? Dat wordt een patatje ‘oorlog’ dat in een stenen bakje inclusief bestek en een servetje even later wordt opgediend. De drie broers laten een onvergetelijk vrolijke indruk bij mij achter. Een reden dat ik zeker binnenkort nog eens aanwip en hun bijzondere hamburger kom proeven.

Bezuidenhout nieuws met film De Aardappeleters