Niet bellen!

Ik heb nog zo gezegd: niet bellen!

Maar ja, als je dat tóch doet, moet je ook maar de gevolgen ondervinden … Af en toe kijk ik wel in mijn gemist schermpje als er boven mijn 📞 een rood cijfertje komt te staan. Een onbekend nummer in Zoetermeer blijkt mij op dinsdag en donderdag te hebben gebeld. Toch maar even de Voicemail afluisteren.

Han, kan je alsjeblieft even langskomen? Mijn wc is verstopt, alsjeblieft … ik weet me geen raad …

Ik weet absoluut niet wie dit is maar deze zielige stem zit dus duidelijk om hulp verlegen van haar zoon. Het tweede bericht van de donderdag daarop is zo mogelijk nog zieliger.

Kan je alsjeblieft een uurtje bij me komen zitten? Ik voel me zo alleen … alsjeblieft …

Ik weet dan nog steeds niet wie dit is maar ik weet wel dat zij ongelooflijk alleen is: in Zoetermeer! En dat ik dit vandaag, zaterdag pas verneem. Reden genoeg om het nummer te bellen en te vragen of de wc inmiddels gerepareerd is …

Je gelooft het of niet maar de zielige stem vertelt mij dat er sinds de telefoontjes niemand is langs geweest en dat zij nog steeds wacht op haar zoon! Ik heb haar gevraagd welk nummer zij denkt te bellen en gezegd dat zij een verkeerd nummer heeft gekozen en dat zij het opnieuw moet proberen maar dan met de juiste eindcijfers!

Langs Lijn 11

LangsLijn11
Nu veilig de hond uitlaten ‘langs Lijn 11’

Als kind was het al een behoorlijke durf om langs Lijn 11 naar de Loosduinseweg te lopen. Nu is er niets gedurfds meer aan met het veilige hekwerk tussen voetpad en tram. Ik kom erop doordat iemand tegen mij zei dat hij naar de overkant werd verwezen omdat er nu gewerkt werd.

Maar dat kun je toch niet maken om mensen naar de overkant te sturen waar het onveilig is langs Lijn 11?

Toen ik hem vertelde dat er niets onveiligs meer aan is nu er een hek is geplaatst tussen voetpad en tramrails, hoorde hij hiervan op.

Soms kunnen we ook overdrijven als het om paaltjes of hekwerk ter beveiliging gaat. Zoals hier aan de Eisenhowerlaan waar Europol is gevestigd …

Bijna werelds ..

Terug van een onverwacht turbulente vakantie valt het op hoe stil het in mijn geboortestad Den Haag is. Niets duidt op enig werelds bestaan. De aan de brug geketende blauwe damesfiets heb ik vóór de vakantie wekelijks in omvang zien afnemen, zelfs met de wegsleepwaarschuwing van de Dienst Stadsbeheer


Nu kan ik het geen fiets meer noemen. Zelfs een weesfiets is het niet meer. Maar het bonnentje met de wegsleepwaarschuwing hangt er nog steeds aan. Weerbestendig waarschijnlijk.

Deze jongeman was het allemaal niet opgevallen toen ik hem erop wees. Zittend tegen het beeld van Dirk Wolbers uit 1938 waant hij zich in een wereldstad die snelverkeer steeds verder terugdringt op éénbaans rijwegen waar auto’s te gast zijn op sterfietspaden en de elektrische laadpalen niet aan te slepen zijn. In 1938 was het verkeer en veiligheid al onderwerp van gesprek als je de fraaie auto in steen aan de moeder met kinderen voorbij ziet razen.

Praatje Pies

Vaak heb ik kritiek op openbare toiletten in de Nederlandse steden en natuurlijk vooral in Den Haag. Omdat ze er gewoon niet zijn! Op vakantie in het buitenland zijn deze overal te vinden. Zelfs in de parken kom je het universele logo van een mannetje, vrouwtje en rolstoel tegen. Maar ben je er daarmee al?

Nee! Op vakantie is het wel erg openbaar, dat plassen. Soms hangen de pisbakken nog geen halve meter uit elkaar zonder schotten ertussen. Als je dan met kleinzoon Lucas aan het plassen bent, weet je weer hoe makkelijk het vroeger ging. Hij is al klaar en staat geïnteresseerd te kijken naar opa zijn leuter waar nog niks uitkomt. “Ga maar alvast”, is dan de oplossing. Maar dat is nog niet alles. 

Als je door de hoeveelheid bezoekers je toiletgang achter een deur kiest, is het maar de vraag of je beter uit bent. Ga je zitten, nadat je de bril met toiletpapier al dan niet met aanwezige ontsmetvloeistof hebt gereinigd dan krijg je onder de zijwanden door, zicht op het schoeisel van de buurman. Is dat prettig dan? Daarom kies ik vaak voor het ruimere invalidetoilet met de handvatten en de wasbak met vloeibare zeepdispenser. Alles is dan verhoudingsgewijs ruimer en op afstand.

Zittend plassen is vaak een must omdat je staand constant de infrarood detectie van het doorspoelen activeert. De kracht waarmee het spoelwater de potten in wordt gejaagd herinnert je eraan in het land van de waterparken te zijn. 

Het is fijn weer thuis te zijn. De stilte en de rust te ervaren van die ‘drukke Laan van Meerdervoort’.