Ooievaars hebben iets menselijks over zich …

Grappig dat je kunt rekenen op ooievaars in het algemeen en die van Den Haag in het bijzonder. Want het is toch apart dat je met een persbericht een afspraak belegt waarbij je ervan uitgaat dat de vogels er zullen zijn.
Dit bedenk ik als ik zondag nog van huis moet vertrekken naar de weilanden naast Paleis Huis Ten Bosch. Dat de vogels niet gevlogen zijn blijkt als ik er aankom. 

20140113-100715.jpg

daar staat zij of hij dan, zo uit het stadswapen gestapt, de geluksbrenger en symbool voor nieuw leven …

Meteen zie ik al op het veld naast het Automobielmuseum twee ooievaars met hun rode snavel in het gras staan wroeten. Het is toch wel grappig deze statige vogel die wij allemaal uit ons stadswapen kennen hier los te zien lopen en vliegen. Samen met enkele reigers maken zij een vlucht naar een weiland verderop. Tijd voor mij om Monique van den Broek, onder meer bekend van de bekroonde film ‘Ooievaars natuurlijk‘, op te zoeken die in het persbericht meldde zondag aanwezig te zijn. 
Na een kleine cross over de zompige bospaadjes van Reigersbergen beland ik op een plek waar een aantal telescoopkijkers staan opgesteld. Het is er best druk voor dit plekje dat uitzicht biedt op de velden richting Huis Ten Bosch. Een blik door een van de kijkers levert een gedetailleerde kijk op het verste weiland waar nu wel zes ooievaars staan. 

Dit bezoekje aan Reigersbergen voor de jaarlijkse wintertelling van ooievaars, levert een geanimeerd gesprek op met Caroline Walta van de Haagse Vogelbescherming. Ga voor meer informatie naar de STORK site (STichting Ooievaars Research & Knowhow)
Zie ook Haagse Vogelbescherming

Logootje vernieuwen?

En wat te denken van ons fel verdedigde stadslogo dat nog geen zeven jaar geleden onder ijzingwekkende omstandigheden werd verkwanseld voor het zaadcel- of vliegerlogo op de vijver vóór het Gemeentemuseum door toenmalig burgemeester Deetman! Kosten toen: ik meen 200.000 euro! Hoe luidde de onderbouwing toen ook alweer? De vlieger zou alleen in de internationale communicatie worden opgelaten! Maar toen was wethouder Bladibla nog niet in beeld. Baldewsingh bedoel ik, kan namelijk praten tot de omstanders erbij neervallen. Het praat maar door zonder rekening te houden met de gevolgen van wat hij zegt.

20131207-173820.jpg

ooievaar toch weer terug in internationaal beeldmerk van Haags stadswapen

Nu krijgt onze stad van Vrede en Recht dus alwéér een nieuw (..) of eh … oud opgepoetst logo à raison van 250.000 euro voor de internationale beeldvorming. Maar lieve Bladibla, (toch makkelijker) weet u dan niet dat in de visuele communicatie andere wetten gelden dan in de architectuur? Hier kun je niet zomaar zoals collega Maarniks iets groots afbreken dat door de inwoners nog in de harten wordt gesloten zonder daarmee de hele buitenlandse achterban te bruuskeren.

Herhaling is de kracht van de beeldvorming. Dat geldt trouwens ook voor uw beeldvorming.

Haagse ooievaars op Amsterdamse Zeedijk …

Tijdens ons 25ste Haags Bakkie in het gerenoveerde Café Emma, vertelt Frans Schmit enthousiast over zijn Amsterdamse avontuur op de Zeedijk waar hij op zoek was naar Haagse ooievaars. Ik insinueer nog dat hij stevig in zijn schoenen moet staan wil hij dat aan zijn vrouw verkopen. Aan de hand van afbeeldingen in zijn fotoboek legt hij het een en ander uit.

20120206-170228.jpg

Ook interessant

Geen hoop …

20111017-112402.jpg

De man die voor de deur staat, lijkt wel uit een vorig tijdperk te komen. Gewapend met verschillende pasjes om zijn nek en een ervan omhoog houdend meldt hij zich met de vraag: ‘Heeft u een hond?’ waarop hij waarschijnlijk aan mijn blik zelf de vraag beantwoordt met de gedenkwaardige woorden: ‘U heeft géén hond! Goedemorgen’.

Het was een ambtenaar van de gemeentelijke hondenbelasting zag ik snel aan het logo met de nog vliegende ooievaar en ik was te verbouwereerd om hem het antwoord te geven: ‘Ik heb geen hond, maar wel hondenpoep, op de stoep!’ Want nog geen half uur daarvóór kon ik wat dunne uitwerpselen ontwijken die nauwelijks de naam hondendrol mochten dragen. En dan krijgt zo’n illegale afbeelding op de verkeerslichtpaal op de hoek ‘geen hoop’ opeens een andere betekenis …

20111017-111448.jpg

De Haagse reigâh leehf …

Dat de ooievaar als icoon voor Den Haag nog steeds de gemoederen bezighoudt is vandaag tijdens de boekpresentatie van De Haagse ooievaar van Frans Schmit bij Boekhandel Paagman wel duidelijk.

enthousiast ooievaarspubliek

Zeker zoveel mensen staan als zitten bij de geanimeerde happening waar jarige Frans (Haagse ooievaar) Schmit het bijzonder naar zijn zin heeft. Nooit geweten dat het zo’n geweldige prater was voor groot publiek. Hij heeft er totaal geen problemen mee om laatkomers onder zijn toespraak te begroeten. En zijn publiek heeft er totaal geen moeite mee hem toe te zingen. Zelfs zijn tandarts, een blonde jongedame, die achter mij aanschuift, krijgt een persoonlijke begroeting en wordt er verlegen van.

En natuurlijk de Flickr-groep, ‘met CK’ zoals de spreker schielijk toelicht, is ruim vertegenwoordigd. Akbar en Roel hebben daadwerkelijk aan de inmiddels ruim 1.400 ooievaarsopnamen bijgedragen met tips en toelichtingen uit hun dagelijkse foto-omzwervingen in het Haagse. Het Hofstijl-, cq Opuh Koffie- Haags Bakkie-gehalte in het publiek is behoorlijk hoog. Zo zie ik achter de beamer waar tientallen afbeeldingen van Haagse ooievaars voorbij komen, Maurits achter de knoppen zitten.

Het feest kan niet op als er ook nog verrassingen worden aangekondigd in het sprekersbestand. Naast alom tegenwoordige Rene(deHaagse)Bom brengen de gebroeders De Gier (‘ook een soort reigah’) enkele Haiku’s (Haagskoes) ten gehore. Als je de Haagse ooievaar noemt dan kan de gemeentelijke vertegenwoordiging (Maarten Schenk) niet ver zijn. Dat zie je al meteen aan de voorplaat van het boek waarop de ooievaar staat afgebeeld gefotografeerd van de ambtsketting van burgemeester Jozias van Aartse. Dat moet ouwe-jongens-krentenbrood zijn geweest als Frans vertelt dat zijn boek als relatiegeschenk ook in het Engels aan hoog bezoek wordt meegegeven. Prima city-marketing ook voor expats. Maar Frans heeft nog meer in zijn mars want hij koppelt aan al die afbeeldingen bovendien de mogelijkheid deze met een wandeling daadwerkelijk te gaan bezoeken. In het boek staan daar alle mogelijkheden voor opgesomd.
het signeren Afijn je moet het eigenlijk snel gaan kopen, want tijdens de signeersessie heb ik aan de rij van kopers (waarvan er een doodleuk op zijn stoel bleef zitten terwijl alle stoeltjes om hem heen al verdwenen waren) geen einde zien komen. En het bleef nog lang onrustig op de Fred.