Stadsgesprek, vooral over stadslandbouw … helaas

Je kunt natuurlijk nooit verwachten dat het bestuur van een stad niet meer meedoet in de hedendaagse maatschappij. Maar als het nog een tijdje zo doorgaat, komt het er vanzelf van. Een beetje hoopte ik namelijk dat onder auspiciën van de Haagse Stadspartij het Stadsgesprek getiteld: “Weg met het bestuur? Leve de stad!” al een beginnetje zou zijn van een nieuw vanuit de basisbehoefte bestuurde gemeente Den Haag.

20131122-104317.jpg

Stadsdokter Rini Biemans is bevlogen van het nieuwe stadsleven

Maar zoals uit Rotterdam te hulp geroepen ‘stadsdokter’ Rini Biemans al zei: “Je hoeft niet zo radicaal het bestuur weg te werken; je kunt er ook heel goed omheen.” Dat hij daar in Rotterdam ervaring mee heeft, gaf hij aan met enkele stroomschema’s. Eco-Sociale wijkontwikkeling noemt hij dat onder meer.

20131122-110319.jpg

het panel inleiders met rechts achter de tafel socioloog Sanne van der Gaag

Eerder al was het thema Armoede in een gezonde stad door Sanne van der Gaag ruim aangesneden. Sanne vertelde aan de hand van cijfers dat Den Haag met maar liefst vier(!) wijken, Houtwijk voorop, de eerste vier plaatsen inneemt op de sociale armoede ranglijst in Nederland! Die cijfers zijn de reden dat de armste inwoners op zoek gaan naar alternatieve manieren van levensonderhoud.

Daar kon Jeroen Boon van Kiemkracht over meepraten. Hij heeft al veel ervaring opgedaan met stadslandbouw. Gezonde Gronden en Ondernemerschallenge Urban Farming komen hierbij ter sprake. Hij toont de Plukflat met groenten en fruit als hangende tuinen vanaf het balkon en leegstaande kantoorgebouwen en geeft antwoord op de vraag wat stadslandbouw is. Procumentisme komt hierbij als nieuw begrip naar voren waarin de consument ook producent blijkt te zijn.

In een instituut worden enkele neppatienten geplaatst en wie kwam er het eerste achter dat het geen echte patiënten waren? Juist! Patiënten, vervolgens de schoonmakers, op het laatst pas de artsen. Je hoeft het bestuur niet weg te sturen maar je kunt er wel omheen.

20131122-104340.jpg

Jeroen Boon van Kiemkracht probeert alle kennis die hij opdoet zoveel mogelijk uit te dragen

Joris heeft het op de politieke agenda gezet. Voedsel is niet alleen alledaags en lekker; het is ook noodzakelijk. Ook hoor ik de vraag of stadslandbouw ook weer door de economie wordt opgenomen. Het is niet alleen hightech maar ook lowtech. Hoe houd je de stadsbiologie in de hand als Stadspartij? Leegstand en stadslandbouw elk dak wordt gebruikt.

Stadsdokter Rini zegt dat wij niet zo politiek naïef moeten doen maar meer radicaal moeten opereren. Juist volkstuinen promoten en niet onteigenen, wat je de laatste tijd steeds vaker hoort of het naleven van regeltjes, hoe hoog en geordend groenten gekweekt mogen worden.
Opmerking uit de zaal: de grote machten bepalen hoe wij hier acteren. Wij moeten ‘out of the box’ denken.

Mobiele tuinen van kunstenaar Annechien Meier is eigenlijk al de start geweest in de vorige eeuw. Dat toont zij met haar film ‘De mobiele volkstuin Den Haag-Wiesbaden’ die zij samen maakte met filmer Gert-Jan Gerlach. Permacultuur cursussen heeft volgens haar iedereen al gevolgd. Als kunstenaar heb je meer vrijheid om dingen zichtbaar te maken.

(In 2008 was Hagazine erbij hoe Annechien de kinderen van basisschool de Startbaan informeerde met haar creatieve natuurlessen. )

Uit de zaal weet gespreksleider Jaap Postma na de pauze de volgende reacties los te weken. We moeten het geldsysteem loslaten om volkstuinen te starten en niet met regeltjes het enthousiasme bij de volkstuinder de kop indrukken.
De nu vaak jarenlang braakliggende terreinen moeten worden teruggegeven aan de volkstuinenbezitters. Dat is volgens partijleider Joris Wijsmuller een kans. Daar moeten wij ons mee bezighouden.
Wij maken het onszelf veel te moeilijk vindt weer een ander in de zaal. Het gaat niet om het groente kweken of de plek maar om het groente eten. De armsten in de wijken willen gewoon eigen groenten en fruit op hun bord. Zorg dat er geen partijen tussen komen. Laat het vrijmaken van gronden los en geef de mensen gewoon hun volkstuintjes zodat zij voor hun eigen maaltijd kunnen zorgen.
En tot slot: Stadslandbouw moeten we zoveel mogelijk loszien van de voedselkilometers.
Het was het eerste van een serie Stadsgesprekken waar de Haagse Stadspartij vooral de inwoners aan het woord wil laten. Dat op zich is al een verademing in de Haagse politiek.

Bezoek Le Pen veroorzaakt herrie op het Plein

Dranghekken bij de ingang van de Tweede Kamer, opvallend veel agenten in gele hesjes, een wagen van de ME op het Plein en herrie: heel veel herrie van een loeiende sirene, trommelaars en demonstranten met spandoek en borden. Een vluchtig bezoekje aan de Korte Poten en het Plein leverde alle ingrediënten voor een mini oproer aan het adres van de PVV die Marine Le Pen van het Franse Front National op bezoek kreeg. Wilders wil uit de EU en nodigde daartoe gelijkgestemde Le Pen uit voor een bezoek om over het loskoppelen van Nederland en Frankrijk uit de Europese Unie te praten.

waarom zoveel aandacht voor een economisch gezien onzinnig plan?

Waarom tegenstanders van dit gedachtegoed daar zo’n ophef van maken, is mij een raadsel. Een beetje slimme denker weet dat het verlaten van de met moeite opgebouwde Europese Unie een grote catastrofe betekent voor de door ons ingeleverde miljarden euro’s: die krijgen wij echt niet meer terug en wij zijn meteen gedegradeerd tot een mini aparte staat met een voorbij muntstelsel.

20131113-152356.jpg

veel te veel herrie tegen een onhaalbaar plan vraagt alleen maar aandacht

Dus laat ze lekker praten en besteedt er verder geen aandacht aan. Door deze ophef lijkt het wel dat de demonstranten zelfs bang zijn dat het doorgaat. Wel vreemd en ongepast is dat de buitenlandse gaste niet volgens het standaard protocol door de Nederlandse regering wordt ontvangen.
Zie ook de geweldige belangstelling vastgelegd door Roel Wijnants op Haagspraak

Handjeklap Elandstraat krijgt staartje …

Omdat de bewoners rond de Elandstraat duidelijk hebben aangegeven niet van het bouwplan voor een studentencomplex gecharmeerd te zijn en de Welstandscommissie daar niet naar wil luisteren, heeft het Bewonerscollectief Prins Hendrikstraat e.o. nog wat leuke argumenten verzameld. Over het zo genaamd geen behoefte hebben aan parkeerplaatsen door studenten … Maar heeft de Gemeente zélf geen parkeernorm uitgevaardigd? Een kleine opheldering is wellicht op zijn plaats. Uiteraard is de brief aan onze wethouder van Betaald Parkeren (en Bomenkap) gezonden, Peter Smit.

Betreft; onterecht afgegeven parkeervergunningen Zeeheldenkwartier.

Geachte Hr. Smit,
Het parkeerprobleem in het Zeeheldenkwartier is nog steeds nijpend, en we willen dan ook dat, de als studentenwoningen gerealiseerde woonruimte in de wijk, niet (meer) in aanmerking komt voor een parkeervergunning.
De woonruimte is toentertijd grotendeels gerealiseerd met een ontheffing van de gemeentelijke parkeernorm, vanwege het argument dat studenten geen auto zouden hebben.
Het gaat dan ondermeer om panden aan de Laan van Meerdervoort, De Hugo de Grootstraat, Jacob van der Doesstraat/Piet Heinstraat, Van Speijkstraat en het Prins Hendrikplein
Het is dus alleszins redelijk om de parkeerdruk te verminderen in de wijk door die onterecht verleende vergunningen in te trekken en de betreffende huisnummers uit te sluiten in de administratie van parkeerbeheer.
En dat vanwege het feit dat er vanuit gegaan mag worden, dat er geen parkeerbehoefte aanwezig is. Daar ging de gemeente uiteindelijk ook vanuit bij het verstrekken van die (ver)bouwvergunningen
Daarnaast beschikken studenten over het algemeen over een OV jaarkaart en zal het niet meer hoeven te bekostigen van een auto het, over het algemeen, marginale besteedbare inkomen alleen maar ten goede komen.
In afwachting van uw berichten tekenen wij;

Bewonerscollectief Prins Hendrikstraat e.o.

‘De Gele Rijders’ en het Haagse wegennet …

Vijf motoragenten met zwaailichten zoeven op regelmatige afstanden langs en dan weet je dat er iets voornaams tussen hen in op de weg te begeleiden valt. Geen verkeerslicht of ander oponthoud blijkt de belangrijke persoon te mogen weerhouden. Waarschijnlijk weet de bestuurder van de bronskleurige Mercedes type 300 S … niet eens wat een verkeerslicht is.
De voorop rijdende agent is van het doortastende type, duldt geen tegenspraak en weet van aanpakken. Zijn schril gefluit doet zo agressief aan dat je je wel bedenkt, te vragen waarom hij zich zo opwindt. In zijn eentje weet hij de aandacht te trekken van het doorgaans traag verlopende kruispuntverkeer. De sportwagen Mercedes (ooit de ultieme wens van mijn ouders) komt op deze wijze sneller door het verkeer dan de fiets.

Zonder deze ‘gele rijders’ is de fiets echt het snelste vervoermiddel in het Den Haag van vandaag. Want zelfs wegen die toch redelijk kort geleden open lagen en waarvan je verwachten mag voorlopig als goed berijdbaar in je denkbeeldige routeplan hebt opgeslagen liggen sinds kort gewoon weer open. Daar kan geen TomTom, Google Streetview of Omroepwest Verkeersjournaal (..) tegenop. Sterker nog, ik denk dat ik in mijn hoofd dringend geheugenuitbreiding nodig heb om de waanzinnige aanslag op het Haagse wegennet met de fiets aan te kunnen.

Maar wie oh wie zat er nu in de bronskleurige sportwagen Mercedes begeleid door de Gele Rijders?

Verkiezingsborden saai

Hoe denken onze bestuurders dat verkiezingsborden worden bekeken? Dat men onderweg stopt en men stuk voor stuk alle twintig poster(tje)s zal gaan lezen? Het enige spannende aan verkiezingen voor zover er nog

image
verkiezingenbord

spanning bestaat, is de strijd tussen de partijen waarmee al meteen duidelijk wordt hoe het karakter van de partij is. En dat begint al bij het plakken van de verkiezingsposters. Wie plakt het eerste op demaagdelijk witte borden? Hoe is de uiting naar de kiezer? Is de aanp(l)ak origineel? Hoe verhouden de afmetingen zich ten opzichte van de andere posters? Op al deze vragen komt geen antwoord meer nu de gemeente ervoor gekozen heeft voor de twintig partijen één grote poster te maken die dus alle twintig partijen tegelijk toont. Hoe kom je op het idee? Dan oogt het wat netter, is de verklaring. Maar zijn juist de verkiezingsaanplakborden niet bedacht voor het creatief (blijkbaar rommelig?) aanplakken van de partijposters? En te voorkomen dat elders op ongewenste locaties posters worden geplakt?

Meer informatie