Vreugdevuren

Ook ík vond de vreugdevuren jarenlang het ondersteunen waard. Ik voelde mij één met die gastjes van Duindorp als ik mijn joggingrondje liep. Maar allengs werd ik minder enthousiast, toen er pallets in vrachtwagens werden aangevoerd. Dit kon niet de bedoeling zijn van een vreugdevuur. Dus toen zelfs níeuwe pallets de overhand namen en de kerstbomenjacht op de achtergrond raakte, nam mijn enthousiasme voor het vreugdevuur af.

Iedereen raakt niet uitgesproken over een schoon milieu en de opwarming van de aarde. Daarom kan ik mij niet voorstellen dat er pallets worden gemaakt om te verbranden: aantallen van honderdduizend en meer druisen tegen alle milieunormen in. Als het nou nog enkele brakkige, gebruikte exemplaren waren.

toen gebruikte pallets nog te tellen waren …

En dan te bedenken dat de ellende begint bij de aanschaf van een kerstboom en men er na gebruik geen raad meer mee weet. Maar daar heeft de vuilophaaldienst de kerstbomenroute voor bedacht. Niet zo spectaculair maar zeker zo efficiënt!

Nog niet toe aan een kunstkerstboom?

Terugblikken?

Een vrolijk gepingel naast mij doet vermoeden dat iemand mij een bericht stuurt of tenminste mijn aandacht vraagt. Het komt uit mijn iPhone en als ik deze open, staat er:

Als ik op de foto klik verandert het portret beeld in landscape en blijk ik een video te activeren van stills met een mij onbekend muziekje op de achtergrond. Die datum vijf-en-een-half-jaar geleden zegt mij niets. En de opnamen zijn van mij en dateren wel uit die tijd.

Ook blijkt dat ik kan kiezen voor andere koppen in andere lettertypen maar ook qua tekst. Dus Aan de Kust Den Haag wordt dan Aan het strand Den Haag of Stranddag Den Haag en allemaal met die onbeduidende datum van 9 april 2014!??

Maar wie of wat de aanleiding is om dit als filmpje samen te stellen en dit op 2 september 2019 door middel van een videoboodschap aan mij te zenden is een compleet raadsel.

Glas Lokaal

De netwerkleveranciers buitelen over elkaar heen met het aanbieden van glasvezel voor de consument. Het is zelfs zo dat telecom providers begonnen zijn met de aanleg van een eigen nieuw glasvezelnet. Dan hoeven ze met bestaande netwerken geen rekening te houden …

Neelie Kroes zei het al: mobiele telecom moet anders

Maar ho, effe; een kleine tien jaar geleden werden ook al overal en nergens straten opengebroken en kabels de grond in gewerkt met het doel voor wie het maar wilde het supersnelle dark fiber aan te bieden maar blijkbaar voorlopig niet te gaan gebruiken!?

Tóén al kwam men tijdens het graven onbekende (lees, niet geregistreerde en vergeten!) kabels tegen. Het weerhield de toenmalige gravers niet de hen opgedragen nieuwe kabel er doodleuk bij te leggen.

Nu staan wij aan de vooravond van het ‘nieuwe’ glasvezeltijdperk waarin opnieuw straten open moeten en ook weer dicht op de bekende slordige manier. Want kabelleggers zijn tenslotte geen stratenmakers!

Maar misschien dat de druk op het werkelijk tot de laatste druppel uitgewrongen kopernetwerk van KPN eindelijk door het niet te beïnvloeden supersnelle dark fiber kan worden weggenomen.

Zie ook Den Haag Telecom 2011

Rotterdam The Hague Airport

Zo wordt het natuurlijk nooit wat. Komen wij terug van vakantie in Spanje vertelt de purser doodleuk dat we veilig geland zijn op Rotterdam Airport!?! Ik dacht nog: waar blijft de toevoeging The Hague Airport? Ook bij de aankondiging na de landing in het Engels rept zij met geen woord over The Hague!

Een aantal jaren terug vond ik het vermelden van The Hague als tweede naam voor één en hetzelfde vliegveld al een vondst op zich. Den Haag leek na de teloorgang van Ypenburg, weer een eigen vliegveld te hebben, zonder ook maar iets aan de infrastructuur te hebben veranderd. Maar dan moet het personeel van de luchtvaartmaatschappijen wel in de plaatsaanduiding Rotterdam -The Hague –Airport geloven! Anders wordt het natuurlijk nooit wat!

Saxofoon ongewenst?

Nu het voormalige KLM-gebouw aan de Plesmanweg en later departement van Verkeer en Waterstaat in particuliere handen is gevallen, zullen we ervoor moeten waken dat er geen ongewenste wijzigingen in worden aangebracht. Dit nauwelijks gezegd hebbende blijkt dat de bijna Frans aandoende aanbouw van architect Cees Verhoeven getiteld de Saxofoon zal worden afgebroken. En dat vond ik nu juist zo’n aardig tegenwicht met de voorname uitstraling van het hoofdgebouw. 

Ben ik de enige die dat vindt? Eens even polsen bij een oud-collega, tevens Opûh Koffie klant Gerard Stolk. 

Hoi Gerard,

De Saxofoon mag worden afgebroken, liever eigenlijk zegt wethouder ‘Revisie’. Want het is een hel om in te werken!?!? 

Wat weet deze Revisie wat jij en ik niet weten? Was het een hel om in te werken? Ik wil daar wel een stukkie aan wijden in Hagazine. Die Revis doet zijn naam wel eer aan met ‘ie’ erachter. 

En het kunstwerk van Peter Struycken zorgde er voor de constante lichtverschijnselen. Als de schoonmakers de computer met het lichtprogramma (voor dertig jaar!) maar aan lieten staan! 

Mvg

Niek

Hij schrijft:

Hallo Niek

Ik heb eigenlijk wel goede herinneringen aan dat gebouw. Het was sierlijk en er werkten aardige mensen.

In de Saxofoon zat ook de fitnessruimte, waar ik mijn goddelijke gestalte trainde. Het lichtornament (van Peter Struycken) was mooi en zijn tijd vooruit. Langs het gebouw lag een fietspad dat door zijn glooiende lijn aan het trace van de NZH locaaldienst Scheveningen Voorburg deed denken.

Het was door zijn kleine kamertjes natuurlijk wel een bijenkorf, dat had het gemeen met het hoofdgebouw waar na de renovatie in de jaren 90 (bijna) alle eigenheid was weggesloopt allemaal systeembouw. Revis is natuurlijk een vreemde eend in de bijt. zo gedraagt hij zich ook hij denkt nog steeds dat zijn omgeving een militair oefenterrein is waar allerlei obstakels opgeruimd moeten worden.

Ik vond de organische vormen van het gebouw heel mooi, een tegenwicht tegen het vierkante beleidsdenken.

Laten ze van de Plesmanweg maar appartementen maken. wanneer je de wanden weghaalt blijven er hele grote ruimtes over die opnieuw ingedeeld kunnen worden. Ik zag vanmiddag de nieuwbouw van het VROM gebouw, daar werd ik niet vrolijk van. Ik begrijp dat de architect heeft geprobeerd te voorkomen dat zijn schepping werd verramponeerd.

Tot zover Gerard Stolk. Dus terug naar het heden, waarom de saxofoon neerhalen, zoals vandaag in DenHaagCentraal met een enkele regel door de Rotterdamse projectontwikkelaar Impact Vastgoed wordt gesuggereerd? Waar blijft dan de speelsigheid van de gebogen vormen? De imponerende verlichting van het Peter Struycken ornament? De innovatieve Noorse klimaatbeheersing ín de muren?