Elektrisch vliegen?

Het zou onmogelijk zijn, mijn idee, om met zo min mogelijk energie en zeker geen fossiele brandstoffen over grote afstanden te reizen.

Mijn idee maakt gebruik van de rotatie van de aarde in combinatie met de techniek van een weerballon. Heel simpel omschreven komt het hier op neer.

De aarde draait in 24 uur om haar as. Stel dat je een zeppelin of luchtballon rechtstreeks omhoog laat drijven niet naar een geostationaire plaats waar satellieten doorgaans hangen en met de aarde meedraaien, maar een stationaire locatie … Dan is het een kwestie van wachten tot het gewenste werelddeel onder je door draait om vervolgens weer te dalen.

stijgen tot een stationaire hoogte en wachten op een continent …

Vooralsnog zie ik geen Boeings binnen afzienbare tijd in fluisterende libellen veranderen gezien de mini drones die al zo’n herrie maken …

Trouwens, gaan wij nog wel voor een fluisterende Boeing langs de landingsbaan staan …?

Zie ook

DiriSolar en Airlander

Moeders en Puchs

Bijna vertederend is deze opname van drie moeders achter drie Puchs in gedachte hun zoons voor de komende drie weken niet te zullen zien. Het speelt zich af in 1969 in de Van Bylandtstraat vlak voor vertrek naar Zweden van buurjongen Hans, broer Paul en vriendje Puck die de foto stuurt.

De trotse maar bezorgde moeders achter de Puchs van hun zoons

Paul weet nog wel dat Puck ‘s avonds laat onder de lantarenpaal zijn brommer aan het afmonteren was, nadat hij een paar dagen ervoor op zolder de hele brommer inclusief motorblok uit elkaar had gehaald als revisie voor de lange reis.

De moeders staan er wel trots en vrolijk bij hè. De jurk van mama kan ik me weer wel heel goed herinneren. We gingen inderdaad naar Zweden met z’n drieën Hans, Puck en ik. Ik denk voor zo’n drie weken. We zijn tot Stockholm gekomen, ca 1500 km van huis, niet mis hè? Het mooiste plekje waar we een paar dagen gestaan hebben was aan het Vāttern meer, daar kwam ik ook dat mooie schone Zweedse meisje tegen …

Aldus Paul