Hoogwerkers op de OK

Beetje een stille wens van mij dat die stoere gasten van de bouw eens langs zouden komen tijdens de Opûh Koffie en vertellen hoe het is op grote hoogte te werken.

img_1604-1

ook aan de BiZa-toren zijn op grote hoogte steigers in aanbouw voor het omvangrijke werk

Want bovenstaande shot van steigerbouwers aan de BiZa-toren maak ik dwars door de ruit van Café Van Beek heen terwijl ik relaxed achter mijn kopje koffie zit. Als twee van die figuren met opvallende jacks aan en helmen op Café Van Beek binnenkomen, denk ik, die moet ik spreken. Terwijl zij een sigaretje roken kan ik het volgende op video vastleggen.

Chris en Roy werken op dit moment op 72 meter hoogte aan het VROM-gebouw aan het begin van ‘de Haagse Loper‘. Chris doet dit werk al dertig jaar terwijl Roy nog maar een jonkie is die drie maanden geleden begonnen is. Je moet geen hoogtevrees hebben dat is duidelijk en zij doen hun werk met plezier. Zonder veiligheidslijn werken ze niet, ja voor even als ze de kabel over moeten zetten naar een volgend ankerpunt. “Je weet gewoon dat het is afgelopen als je zonder kabel werkt”, zegt Chris.

Als we uitgepraat zijn, krijg ik de uitnodiging om bij het hoogste punt aanwezig te zijn. Dat wordt spannend …

Flexibel kantoorgebouw VROM
Verstoppertje spelen in hoogbouw VROM

60 Jaar Nico’s Snackbar, jubileum van een instituut

Je bent niet zomaar een friettent als je tijdens het Nederlands Filmfestival over de rode loper je entree mag maken.

Toch overkwam het de drie broers Gillisse, Martin, Paul en Nico (jr.) vier jaar geleden met de documentaire ‘Nico’s Snackbar’. De film haalde zelfs tijdens het Food Film Festival de universiteit van Oxford .
Dit en andere saillante details vertellen mij de broers tijdens het nuttigen van een prettig portie Nico’s Patatje Oorlog (voor niet ingewijden: met pindasaus, mayonaise en uitjes) voor zestig cent vandaag.

2015/01/img_5454.jpg

een rustig moment tijdens deze feestdag toont de vrolijke versiering van Nico’s Snackbar

Paul was volgens hem pas acht toen hij al mee ‘mocht’ helpen met aardappels hakken voor de friet. Toen was er nog geen sprake van kinderarbeid. Het was gewoon leuk, spelen in de zaak. ‘Vrijwillig verplicht’, noemt broer Nico het lachend.

2015/01/img_5456.jpg

een dag niet gelachen is een dag niet geleefd dat stralen de broers wel uit

De sociale instelling van Pa Nico was dat hij in de buurt zorgde dat er altijd wat te doen was, een soort voorloper van de winkeliersvereniging. Daarmee kweekte hij veel goodwill in de omgeving. Iedereen uit de buurt kwam bij Nico’s Snackbar op bezoek, als een soort clubhuis. Nico weet nog te vertellen dat er strippenkaarten voor buurtbewoners waren voor een goedkope maaltijd. Op een zeker moment had Nico’s Snackbar zelfs twaalf ijskarretjes rijden.

2015/01/img_5458.jpg

het zal de buurt niet ontgaan zijn dat Nico’s Snackbar wat te vieren heeft

Alle broers moesten van pa als ze in de zaak kwamen werken, zorgen dat ze een vak hadden geleerd voor het geval dat de zaken niet goed zouden gaan. Bakkersdiploma, ijsbereider en technische ambachtsschool etc. Handig, want als er wat met de machines was, konden ze dat zelf herstellen. Die ijsmachines op de Haagse Mart bijvoorbeeld liepen constant vast en dan kon dat snel worden verholpen.

Rode Loper
Het kostte zes jaar om de documentaire over 50 jaar Nico’s Snackbar te maken. Dus toen deze in 2011 in première ging: “Waren wij wat trots om over de rode loper het Nederlands Film Festival te bezoeken”, glundert broer Paul. Dat was echt een hoogtepunt van ons bestaan.

Nico’s Snackbar is niet zomaar een snackbar. Dat is wel duidelijk. Hier zit ook Sjaak Bral’s ‘Ome Ed’ wekelijks aan tafel, wijzend op de lege stoel naast mij. Maar ook Rinus Gerritsen van de Earring, komt uit deze buurt. En laatst nog cineast Paul Verhoeven die zijn vader na een première op de Laan van Nieuw Oost-Indië kwam bezoeken. Kwam hier ook nog even laat een patatje halen.

Of ik natuurlijk wel een portie patat wil, vraagt Martin, en welke smaak? Dat wordt een patatje ‘oorlog’ dat in een stenen bakje inclusief bestek en een servetje even later wordt opgediend. De drie broers laten een onvergetelijk vrolijke indruk bij mij achter. Een reden dat ik zeker binnenkort nog eens aanwip en hun bijzondere hamburger kom proeven.

Bezuidenhout nieuws met film De Aardappeleters