Saxofoon ongewenst?

Nu het voormalige KLM-gebouw aan de Plesmanweg en later departement van Verkeer en Waterstaat in particuliere handen is gevallen, zullen we ervoor moeten waken dat er geen ongewenste wijzigingen in worden aangebracht. Dit nauwelijks gezegd hebbende blijkt dat de bijna Frans aandoende aanbouw van architect Cees Verhoeven getiteld de Saxofoon zal worden afgebroken. En dat vond ik nu juist zo’n aardig tegenwicht met de voorname uitstraling van het hoofdgebouw. 

Ben ik de enige die dat vindt? Eens even polsen bij een oud-collega, tevens Opûh Koffie klant Gerard Stolk. 

Hoi Gerard,

De Saxofoon mag worden afgebroken, liever eigenlijk zegt wethouder ‘Revisie’. Want het is een hel om in te werken!?!? 

Wat weet deze Revisie wat jij en ik niet weten? Was het een hel om in te werken? Ik wil daar wel een stukkie aan wijden in Hagazine. Die Revis doet zijn naam wel eer aan met ‘ie’ erachter. 

En het kunstwerk van Peter Struycken zorgde er voor de constante lichtverschijnselen. Als de schoonmakers de computer met het lichtprogramma (voor dertig jaar!) maar aan lieten staan! 

Mvg

Niek

Hij schrijft:

Hallo Niek

Ik heb eigenlijk wel goede herinneringen aan dat gebouw. Het was sierlijk en er werkten aardige mensen.

In de Saxofoon zat ook de fitnessruimte, waar ik mijn goddelijke gestalte trainde. Het lichtornament (van Peter Struycken) was mooi en zijn tijd vooruit. Langs het gebouw lag een fietspad dat door zijn glooiende lijn aan het trace van de NZH locaaldienst Scheveningen Voorburg deed denken.

Het was door zijn kleine kamertjes natuurlijk wel een bijenkorf, dat had het gemeen met het hoofdgebouw waar na de renovatie in de jaren 90 (bijna) alle eigenheid was weggesloopt allemaal systeembouw. Revis is natuurlijk een vreemde eend in de bijt. zo gedraagt hij zich ook hij denkt nog steeds dat zijn omgeving een militair oefenterrein is waar allerlei obstakels opgeruimd moeten worden.

Ik vond de organische vormen van het gebouw heel mooi, een tegenwicht tegen het vierkante beleidsdenken.

Laten ze van de Plesmanweg maar appartementen maken. wanneer je de wanden weghaalt blijven er hele grote ruimtes over die opnieuw ingedeeld kunnen worden. Ik zag vanmiddag de nieuwbouw van het VROM gebouw, daar werd ik niet vrolijk van. Ik begrijp dat de architect heeft geprobeerd te voorkomen dat zijn schepping werd verramponeerd.

Tot zover Gerard Stolk. Dus terug naar het heden, waarom de saxofoon neerhalen, zoals vandaag in DenHaagCentraal met een enkele regel door de Rotterdamse projectontwikkelaar Impact Vastgoed wordt gesuggereerd? Waar blijft dan de speelsigheid van de gebogen vormen? De imponerende verlichting van het Peter Struycken ornament? De innovatieve Noorse klimaatbeheersing ín de muren?

Als je even niet oplet

Vandaag rijd ik met mijn dochter langs het Nilmij-gebouw op de hoek Conradkade en de President Kennedylaan. Wij weten niet beter dan dat deze troosteloze aanblik van een flatgebouw op de nominatie staat te worden afgebroken. 

En toch verbaast het ons dat de situatie zo snel kan wijzigen. Kijk nog maar even goed naar de hoogte van de huidige bebouwing want de nieuwbouw is straks sinds oud-wethouder Norder de lat wat hoger heeft gelegd geen 35 meter meer maar liefst 50 meter! Bezonningsplannen moeten omwonenden overtuigen dat zij geen zonnestraaltje te kort komen. 

TodaysArt #14 van Spuiplein naar havengebied Scheveningen

TodaysArt 2014 verhuisde van centrum Den Haag naar Scheveningen Haven gebied Zuiderstrand(theater),de Vloek en Surfdorp F.A.S.T. Norfolk Playground werd Container Village waar muziekmakers elkaar in Session Views ontmoetten. De gedachte Workshop Reason werd toch maar een live optreden met Marco Raaphorst van Melodiefabriek. Op een groot scherm konden bezoekers zien hoe hij van helemaal niets een flinke beat opbouwt. Hagazine is erbij en beleefde tijden als in de Garage in 2005 terug aan de Zuidwal.

Related links

YouTube

TodaysArt 2014

Melodiefabriek

Garage in Ruist#23

Hagazine februari 2005

Benefietconcert in Elandkerk voor behoud ‘Oranjehotel’ Scheveningen

Het Oranjehotel was in de Tweede Wereldoorlog een Duitse gevangenis waar Nederlanders die zich, op wat voor manier ook, tegen de Duitsers verzetten, werden opgesloten voor verhoor en berechting. Voor de meeste gevangenen was het verblijf niet langdurig, en werd gevolgd door hetzij vrijlating, hetzij verdere gevangenschap, vaak in Duitsland, hetzij executie op de Waalsdorpervlakte. Naar schatting hebben er 25.000 mensen, afkomstig uit het gehele land, gevangen gezeten.

IMG_4559.JPG
Unieke muzikale ontmoeting
Zaterdagavond 27 september 2014 vindt er in de Elandkerk, Elandstraat 194, 2513 GX Den Haag een unieke muzikale ontmoeting plaats! Het Nederlands Concert Mannenkoor (NCM) geeft in samenwerking met het Christelijk Residentie Mannenkoor (CRM) een benefietconcert voor het Monument Oranjehotel te Scheveningen. Medewerking wordt verleend door de sopraan Judith Sportel. Aanvang concert 19.30, kerk open 19.00 uur.

Doodencel 601
Het monument, met name de Doodencel 601, is opgericht in 1946, maar was nooit vrij toegankelijk, omdat het deel uit maakt van het Huis van Bewaring. Cel 601 is bewaard gebleven in de staat, zoals in mei 1945 aangetroffen, en de muren zijn voorzien van talrijke inscripties van ter dood veroordeelde gevangenen.
Sinds 2009 wordt het complex niet meer als gevangenis gebruikt en het Ministerie van Veiligheid en Justitie is nu van plan het complex te slopen. Door een in 2013 kamerbreed aangenomen motie zal Doodencel 601 evenwel bewaard blijven en de kern vormen van een nieuw te bouwen monument. Daarvoor is veel geld nodig. De kosten bedragen ongeveer 6 miljoen Euro, waarvan het Rijk 3 miljoen voor zijn rekening neemt. De Stichting Oranjehotel is druk doende de benodigde gelden bijeen te krijgen. Er zijn gesprekken gaande met enkele grote geldschieters. Ook dan blijven er talloze kleinere wensen (de inrichting van een Informatiecentrum bij het monument bij voorbeeld) over. Daarvoor dient onder andere het benefietconcert op 27 september.

Toegangskaarten van € 15,00 zijn telefonisch of via internet te verkrijgen bij:

• CRM-secretariaat: telefoon 0174-413891, 0174-417507 en 070-3978513
• e-mail: crmmannenkoor@hetnet.nl
• koorleden van beide koren
• voorafgaand aan het concert in de kerk, indien nog voorradig

Internet: http://www.ncmonline.nl en http://www.crmmannenkoor.nl/home.html
YouTube: http://youtu.be/Q3N2mKaIwE4

Alle sokkels verzamelen …

Op weg naar de beeldengalerij van Peter Struycken kruis ik een snel voort zwoegende directeur van Stroom – één kind duwend en het andere achterop – fietsend naar het IJspaleis. De beelden van het sokkelplan staan tot 3 oktober in miniatuur in het gelid in het Atrium.
Elk kunstwerk keurig omschreven met hun maker en zijn of haar gedachte erachter. Vandaag dus veertig in getal!

Ik zie de kunstwerken tot dan toe in een soort strugle for life. Er was zelfs een moment dat een overijverige wethouder het hele project in de loop der jaren wilde afblazen. Maar dan ken je de volhardendheid van Peter Struycken niet.

Juist in een tijd dat de Grote Marktstraat op de schop gaat naar een chique balzaal (!) met kroonluchters en marmeren plaveisels (hoe kom je erop?) doen om de zoveel tijd kunstenaars hun best met hun creaties de aandacht van het winkelend publiek af te leiden van de totale chaos van bouwwerken er omheen.

Sinds bijna een kwart eeuw zie ik de werken van het sokkelproject nu zoals Struycken het bedoeld heeft voor het eerst netjes op een rij staan. Helaas in miniatuur maar dan krijg je ook een goed overzicht van het plan zoals het bedoeld is:

Een strak en ritmisch lint van sculpturen dat een schakel vormt tussen architectuur, stedenbouw en beeldende kunst

Daar is de stichting Atrium (City Hall) ook voor bedoeld met de regelmatige tentoonstellingen in het IJspaleis. De directeur van het Haags Historisch (Museum) Marco van Baalen krijgt er niet genoeg van, zijn visie op kunst in openbare ruimte (“open lucht” zelfs) uit te leggen. Ik krijg er bijna een workshop gevoel bij maar dat is persoonlijk natuurlijk.

IMG_4424
Vriendinnen van Tony van der Vorst is sokkelbeeld nummer 40 dat door Marco van Baalen samen met Peter Struycken en de maker wordt onthuld

 

Geduldig wachten miniatuurtjes nummer 39 en 40 op hun miniatuuronthulling die buiten plaats heeft
Geduldig wachten miniatuurtjes nummer 39 en 40 op hun miniatuuronthulling die buiten plaats heeft

Voor de echte onthulling lopen wij naar buiten waar kunstwerken 39 en 40 in spierwit doek omhuld staan. Binnen wachten de miniatuurtjes geduldig op een miniatuur herhaling.

Atrium City Hall
Stroom
Christien Rijnsdorp