Met WiFi ’n harinkie happûh

Echt leuk om een cameraploeg aan het werk te zien en daar weer opnamen van te kunnen maken. Dat maken wij weer mee als ik met Mariëtte en haar kinderen een visje gaan halen bij mijn favoriete viskraam van de gebroeders Rog aan het Valkenbosplein.

Nou moet ik zeggen (van wie? Dit is weer zo’n dooddoener) dat de opnameleider wel erg meewerkend is. Net alsof hij weet dat hij zich moet gedragen om op Hagazine te komen. Joachim van Houweninge, daar heb ik het hier over. De allervriendelijkste filmregisseur is bezig met de opnamen voor een internet lespakket met een serie do’s and dont’s over sociale media voor laag geletterden. Deze shot is dus bedoeld voor het gebruik van draadloos internet (WiFi).

img_1525
de geluidsman controleert of het stemgeluid van Aad Rog sterk genoeg overkomt …

Rog heeft WiFi en dat is mooi te gebruiken als voorbeeld voor de internetles. Je eet een visje en ondertussen kun je gratis van de WiFi (draadloos internet) gebruik maken.
Het wordt een gezellig gebeuren met twee acteurs en een geluidsman die nog even een kabeltje is gaan halen. Wel makkelijk als je bureau Idee Aan Zee op de Thomsonlaan zit net om de hoek waar de filmopnamen plaats hebben op het Valkenbosplein in Den Haag.

Beleef het mee op HagazineTV of wel, moet je beslist ff zien.
Bureau Idee Aan Zee

Maar waar halen we dán ons nieuws vandaan?

Interessante blogpost op ThatsSoCharlie is dit. Vorig jaar,of was het pas dit jaar, heeft het AD een crossmediaal communicatie onderzoek gehouden onder haar lezers waarbij je als deelnemer van minuut tot minuut je nieuwsopnamen bij moest houden.

Het doel was voor de uitgever inzicht te krijgen hoe zij nieuws in de toekomst zou kunnen voorzien. Maar dat was de vraag niet, haha.
De vraag was:

Is het iets goeds, dat we zoveel verschillende informatie verstrekkende kanalen tot onze beschikking hebben, of niet?

Als ik naast mij op de bank kijk, liggen daar vier niet door mij gelezen ADHC’s. Reden is dat ik mijn blog/vlog(s) wil voorzien met informatie uit de (Haagse) media waar ik het niet mee eens ben. En dat is nogal wat. Antwoord op de vraag is dus:

Ja het is iets goeds dat ik zoveel verschillende kanalen tot mijn beschikking heb!

Procentueel is het denk ik 5% dat ik uit de krant haal, de rest van buiten op straat, de tv, radio, de wekelijkse Opûh Koffie ’s woensdags bij Café Van Beek en Telegram en Twitter. Ik denk ook in die volgorde.

Zie ook Hogeschool Rotterdam

Oranjegekte draait proef voor WK

Nog even die oranje leeuw in de Den Helderstraat vastleggen, denk ik vandaag na de Opûh Koffie. Komende vanuit de laatste sluitende C1000 die ik ken (wordt Jumbo), zag ik vorige week in de Den Helderstraat een fraaie oranjeleeuw aan de gevel. Want is dat nu al een oranjeleeuw voor het WK dat pas start op donderdag 12 juni 2014?!?

20140508-020241.jpg

oranjegekte nu al van start?

Die ene oranjeleeuw is er inmiddels een van twintig stuks en de hele Den Helderstraat klappert al van de oranjeleeuwvlaggetjes. “Ik ben aan het proefdraaien”, zegt Jeroen, want dit is nog maar het begin. Zeven kilometer vlaggetjes heeft hij besteld en hij kijkt of ze nu oranje blijven en niet verkleuren zoals vorige keer, “want dan gaan ze mooi terug!” Jeroen is volenthousiast als straatcoördinator maar ook als maker van de fraaie Oranjeleeuwen en DHS-schilden.

20140508-020330.jpg

Ook de straatlantaarnpalen hebben het DHS-virus opgelopen

Ook de straatlantaarnpalen krijgen een fraai rood-wit-blauw-oranje jasje aan merkt hij in het gesprek op. De driekleur met oranje zit slim als huls om de lantaarnpalen.

20140509-002735.jpg

dit is nog maar proef om te zien of de vlaggetjes niet verkleuren …

Het kleurde al oranje voor mijn ogen maar Mister DHS toont op zijn iPhone plaatjes van de vorige keer waarin de DHS (Den Helderstraat) als mooist aangeklede straat won. 

Feesten zit de DHS-boys gewoon in het bloed zo blijkt want dit enthousiasme houdt niet op bij voetbalparties; ook de vreugdevuren rond de jaarwisseling op het nabijgelegen grasveld toont Jeroen vol trots in zijn Fotostream. “Rij nou maar door jullie”, zegt hij tegen het politiebusje dat achter ons door rijdt … Daaruit blijkt dat het ook voor ome Agent een bekend buurtje is.

Hondenpoep en sociale media

Labradors vind ik een van de liefste hondenrassen die ik ken. De blonde labrador die ik vandaag in de Van Bylandtstraat zie, kijkt ook zo lief uit zijn ogen. Maar zit hij nu voor de deur van het huis waar ik geboren ben of … Jawel hoor, deze lieve hond draait mij daar toch een drol vlak voor de deur van nummer 136. En meteen verplaats ik mij in de bewoner die straks zijn deur uitkomt en met zijn eerste stap naar een prachtige dag, vol in de stront zal staan.
Ik fiets verder en zie een bebaarde wandelaar verdiept in zijn mobieltje en spreek hem aan.
“Is die hond van u?” “Ja, dat klopt”, antwoordt hij. “Hij heeft net een enorme drol gedraaid vóór nummer 136, vlak voor de deur!” “Oh, dan ruim ik het even op”, en hij keert op zijn schreden terug. Als ik het niet gezegd had was de ergernis nummer één nogmaals verstevigd op de ranglijst.

Ook met deze hondeneigenaar heb ik trouwens te doen, want zo’n gigantisch lang gerekte drol ruim je niet ‘even’ op maar moet je echt met twee handen aanpakken in een groot formaat poepzak, een ‘doggy bag‘ zal ik maar zeggen …

Zal dat niet veel vaker het geval zijn dat hondeneigenaren met hun mobieltje in de sociale media verdiept zijn en niet eens door hebben dat hun lieve viervoeter achter hen fraaie kunstwerken draait voor niets vermoedende voetgangers die daar hun ergernis nummer één van maken?