Toute La Haye

fraai perspectief, alsof ik mijn fiets hierin kwijt kan …

Zo rustig als dit plaatje oogt van de fraaie perspectivische graffiti kunst van Hé & Jille (van der Veen) zo dynamisch is de officiële onthulling een dag later aan de noordkant van het Sweelinckplein. Kunstminnend Duinoord laat zich dit feestje niet ontglippen.

vrolijk gebabbel in de schaduw van de platanen
de truc met de vlaggetjes lijkt eindeloos te duren …

Toute La Haye is aanwezig op het Sweelinckplein bij het presenteren van het fraaie perspectief van Jille van der Veen op het energiehuisje ter hoogte van de Banstraat. Champagnekurken knallen en de vrije kunstwereld uit zich in vrolijk gebabbel in de schaduw van het omliggend groen. Beeldhouwers, kunstschilders, galeriehouders, buurtbewoners, graffiteurs, noem maar op en toch die beslotenheid van het op zichzelf staande kunstproject dat lijkt te behoren tot de meer in de publiciteit staande zusjes. Hier is sprake van Kunst met een grote K!

I❤️The Hague

In navolging van I❤️Amsterdam (is ie nou weg of is ie weer terug?) komt Den Haag met deze fotolijst waar bijna permanent mensen in plaats nemen om vereeuwigd te worden met het regeringscentrum.

Dit gastje en zijn moeder hebben er duidelijk lol in om de pose (‘Walk like an Egyptian’) in het wereldberoemde decor van Hofvijver, Binnenhof en Het Torentje vast te leggen.

Rembrandt (& The Dutch Golden Age 2019) ziet er ongetwijfeld de humor van in.

Contrast

De zwarte stalen balken aan de onderzijde van het in aanbouw zijnde Onderwijs en Cultuur Centrum (OCC) op het Spuiplein mogen natuurlijk niet contrasteren met het naastliggende spierwitte IJspaleis.

Twee medewerkers aan de bouw van het OCC rollen de laatste meters wit voor het zicht vanaf het Spui.

De drukke OCC-bouwlocatie met kranen, hekwerken en containers is voorlopig toch écht contrasterender met het slaapverwekkende IJspaleis.

Op eventuele rust mogen we de komende tijd helemaal niet rekenen als straks het Japanese restaurant en het Mercure Hotel plaats moeten gaan maken voor nieuwe hoogbouw …

Geen geduld meer ..

De deurbel gaat: “Doe jij open of ik?” Ondertussen loop ik naar de voordeur terwijl vrouwlief meldt dat er een man met een karretje voor de deur staat. Reden te meer om naar de voordeur te lopen. Ik doe deze open en zie niemand staan. Ik kijk naar rechts en zie drie huizen verder de man met het karretje aanbellen. Ik roep: “Hallo, HALLO!” En bij de tweede hallo kijkt hij mijn kant op.

Ondertussen passeert een donkere man lopend met fiets mijn kant op. Hij kijkt mij lachend aan in de veronderstelling dat ik tegen hem zo vriendelijk ‘hallo, hallo’ roep. Ik leg hem uit dat de mensen geen geduld meer hebben, kijkend naar de grijze man met het karretje die nu naar mij terugloopt.

“Wat nou, geen geduld ..? Je brievenbus is te klein!”

Daar heeft hij volkomen gelijk in, maar ik weiger mijn fraaie hardstenen brievenbus net zoals mijn buurman met een diamantschijf uit te frezen tot het nieuwe standaard formaat. Want daardoor kan iedereen vanaf de straat de brievenbus ook weer legen.

Op tijd voor de bloesem

Menigmaal was ik de afgelopen jaren te laat om de bloesem op het Sweelinckplein in haar volle glorie te zien. Om de een of andere reden ben ik er vandaag op tijd bij.

Moeders met kinderen maken dankbaar gebruik van de gazons om hun kroost met de natuur kennis te laten maken. De lente is begonnen de zomer komt eraan …

De fraaie wit-rose bloemetjes lijken het dit jaar duidelijk van de omliggende begroeiing te hebben gewonnen. De herfstige kleuren van de struiken er omheen laten nog eens extra de effecten van de zachte winter zien.