iPad op elektriciteit 

Ik zit met Lucas op de bank en probeer hem uit te leggen dat opa een website heeft en hoe hij die op zijn iPad kan zien.

Denker Lucas (7) vraagt:

“Opa, waar komt elektriciteit eigenlijk vandaan?”

“Wil je dat zien? Kom op dan lopen we naar de brug. Want daar kan je de fabriek zien …”


Den Haag waterpas!

Een waterpas gevat in een messing balk gefreesd in de hardstenen beplating van een ontluchtingskoker van de parkeergarage op het Plein. Het centrum van De Stad ligt geheel waterpas heb ik met eigen ogen vastgesteld. 


De luchtbel in Die Wasserwaage van kunstenaar Norbert Radermacher toont een helemaal horizontaal regeringscentrum

Een waterpas die is vastgezet in de ideale, stabiele positie, gesitueerd midden in Den Haag, het hart van regering en residentie. Iedereen die kan kijken, kan sinds 1992 zelf controleren op het Plein of het centrum niet aan het verzakken is en waterpas is. Beeldend kunstenaar Norbert Radermacher (Duitsland) maakte in 1992 in opdracht van Stroom ‘die Wasserwaage’.


‘Die Wasserwaage’ van Norbert Radermacher (Duitsland) nauwelijks zichtbaar op beplating van de ontluchtingskoker van de parkeergarage

Steenbeeldhouwer/beeldend kunstenaar Paul van Laere verrast mij met dit meer dan vijfentwintig jaar geleden samen met de kunstenaar aangebrachte kunstwerk op het Plein. Niets in de directe omgeving herinnert aan de oorsprong, de maker en het nut van dit toch echt praktische kunstwerk. 

Zie ook

Norbert Radermacher

Paul van Laere

Stroom De Campagne

Alle sokkels verzamelen …

Op weg naar de beeldengalerij van Peter Struycken kruis ik een snel voort zwoegende directeur van Stroom – één kind duwend en het andere achterop – fietsend naar het IJspaleis. De beelden van het sokkelplan staan tot 3 oktober in miniatuur in het gelid in het Atrium.
Elk kunstwerk keurig omschreven met hun maker en zijn of haar gedachte erachter. Vandaag dus veertig in getal!

Ik zie de kunstwerken tot dan toe in een soort strugle for life. Er was zelfs een moment dat een overijverige wethouder het hele project in de loop der jaren wilde afblazen. Maar dan ken je de volhardendheid van Peter Struycken niet.

Juist in een tijd dat de Grote Marktstraat op de schop gaat naar een chique balzaal (!) met kroonluchters en marmeren plaveisels (hoe kom je erop?) doen om de zoveel tijd kunstenaars hun best met hun creaties de aandacht van het winkelend publiek af te leiden van de totale chaos van bouwwerken er omheen.

Sinds bijna een kwart eeuw zie ik de werken van het sokkelproject nu zoals Struycken het bedoeld heeft voor het eerst netjes op een rij staan. Helaas in miniatuur maar dan krijg je ook een goed overzicht van het plan zoals het bedoeld is:

Een strak en ritmisch lint van sculpturen dat een schakel vormt tussen architectuur, stedenbouw en beeldende kunst

Daar is de stichting Atrium (City Hall) ook voor bedoeld met de regelmatige tentoonstellingen in het IJspaleis. De directeur van het Haags Historisch (Museum) Marco van Baalen krijgt er niet genoeg van, zijn visie op kunst in openbare ruimte (“open lucht” zelfs) uit te leggen. Ik krijg er bijna een workshop gevoel bij maar dat is persoonlijk natuurlijk.

IMG_4424
Vriendinnen van Tony van der Vorst is sokkelbeeld nummer 40 dat door Marco van Baalen samen met Peter Struycken en de maker wordt onthuld

 

Geduldig wachten miniatuurtjes nummer 39 en 40 op hun miniatuuronthulling die buiten plaats heeft
Geduldig wachten miniatuurtjes nummer 39 en 40 op hun miniatuuronthulling die buiten plaats heeft

Voor de echte onthulling lopen wij naar buiten waar kunstwerken 39 en 40 in spierwit doek omhuld staan. Binnen wachten de miniatuurtjes geduldig op een miniatuur herhaling.

Atrium City Hall
Stroom
Christien Rijnsdorp

Van Permadriehoek tot educatieve stadstuinbouw

Het braakliggende terrein op de hoek van de Constant Rebecquestraat en de Joseph Ledelstraat dat ik schertsend de naam Permadriehoek gaf, is door de omwonenden als ’t gras van de buren in hun hart gesloten.

20140404-141307.jpg

’t gras van de buren is in dit educatieve project bij iedereen even groen …

Na een herhaalde oproep in de buurt hebben de bewoners in een tuingroep hun wensen in een programma opgesteld. Sindsdien is het een enthousiast door de buurt ondersteund stadstuinbouwproject geworden. Een fotovideo toont hoe hard en constructief er aan het project wordt gewerkt. Je ziet het als het ware voor je ogen groeien.

20140404-233319.jpg

Een beeld uit de fotovideo geeft weer hoeveel mensen jong en oud er op de klus(zater)dagen aan het werk zijn

Er komt een mogelijkheid om te moestuinieren en er wordt een cultuurpodium gerealiseerd. Op de website van MIXD zie je het ontwerp op een fraaie manier voorbij schuiven. Het streven is om uit elke vierkante meter moestuin de opbrengst aan groente per jaar voor een klein gezin te halen. De 39 te vergeven vierkante meters tuin hebben bijna allemaal al een voorlopige eigenaar. De aanleg is begonnen en onlangs is een vijftal fruitbomen geplant en is er een heuse waterpomp geplaatst. Op de webpagina tgrasvdburen is nadere informatie te vinden over dit educatieve stadstuinbouwproject.

Ons Volkspaleis

Gisteren kwam ik in het Volkspaleis – voorheen de turbinehal van het GEB – aan de De Constant Rebecquestraat Kees Koomen tegen, gedachte eigenaar (red.) van het fraaie Trendbeheer. Hij zei mij: “Ik zie niet veel meer van je de laatste tijd …”. Zo’n uitspraak vraagt natuurlijk een weerwoord: “Dat klopt. Er is ook weinig nieuws waar ik aandacht aan wil geven en dat ik de moeite waard vind”, in de betekenis van nieuwe niet eerder vertoonde manifestaties en kunstuitingen. Hij vindt van niet en noemt Zuid 57 het adres van Theater Dakota, als voorbeeld.

Naschrift
Daarmee noemt hij meteen de reden waarom ik ‘de laatste tijd’ vaak twijfel of ik wel zal gaan naar het zoveelste stadsfeestje waar ik als Interniek en Hagaz!ne voor word uitgenodigd. Waarvoor doe ik het eigenlijk? Ik vind schrijven leuk en wil ook graag wat ik beleef aan anderen tonen. Maar of ik daar nu voor uitgenodigd wil worden? Ik word er flink onrustig van.

Aandacht aan een onderwerp geven ter meerdere eer en glorie van de gastheer of -vrouw?
Laten zien dat ik er nog ben? Ik blog, dus besta!
Krijg ik graag reacties? Ja! Van mijn zusje Hennie bijvoorbeeld! Maar waarom reageren mijn broers eigenlijk nooit? Zij bekijken het hele internet nauwelijks en kijken gewoon heel anders.
Kan ik uitnodigingen als van Marcello en Els van Galerie HAAGS wel negeren? Ja hoor. Moeten ze Marjolein ‘Spuiforum Eurojust etcetera‘ de Jong MOODS by Hans Willink maar niet laten openen.

En de E-ON Electriciteitsfabriek (opende zij ook in het donker) is gewoon eindelijk wat wij twaalf jaar geleden al wensten, als ons Volkspaleis.

Komt dat zien! 30 dagen/30 events van 7 september tot 7 oktober 2013.