Largo film extreem gepromoot

Om zes uur zondagavond zou Karel van Laere uit zijn zelf gekozen benarde situatie bevrijd worden. Zelf kon hij het niet doen omdat hij zich aan een tableau had laten vastnagelen.

IMG_0006
Karel van Laere tijdens zijn laatste minuten van zijn vastgeklonken 24 uur …

Hoe zou het zijn als je volledig verlamd raakt door bijvoorbeeld een auto-ongeval? Hij kiest voor deze extreme zelf expositie om aandacht te krijgen voor zijn korte film Largo. 24 uur lang je niet kunnen bewegen waarvan de laatste twee uren in aanwezigheid van publiek.
Zoals je van mij gewend bent, ga ik op het allerlaatst even kijken …

In DCR ‘Zaal 3’ denk ik te laat te zijn omdat Karel van Laere al overeind zit op zijn tableau Largo.
Helse pijnen in de onderrug dwongen hem ‘reeds’ na twaalf uur op doktersadvies toch maar een zittende houding aan te nemen. Van daaruit beantwoordt hij rustig de vragen vanuit de zaal. Zijn onderlichaam ligt nog steeds muurvast.

IMG_0007
productiemedewerkster Charlotte Sickler en cameraman Mink Pinster bleven 24 uur paraat …
Een klok met grote wijzerplaat ligt naast hem op de grond en tikt de laatste minuten weg. Cameraman en tevens begeleider Mink Pinster is paraat om ook de laatste beelden van deze 24 uur vast te leggen. Ook ik pak mijn moment met wat vragen die misschien al eerder door anderen werden gesteld.

Wat ging er door hen heen als Karel schreeuwde van de pijn? Waren daar afspraken over gemaakt? Zouden zij het project niet kunnen verstoren door vroegtijdig in te grijpen? Allemaal vragen die door mijn hoofd spelen en er soms ook uitkomen.

IMG_0003
het moment van losknippen uit de benarde positie van performer en cineast Karel van Laere jaagt de spanning op …

IMG_0004
Pa en ma zijn bijzonder blij dat hun zoon straks weer vrij kan bewegen …

Donderdag 26 november 2015 krijgen wij het antwoord te zien van alle momenten van de 24 uur. Een compilatie dus maar tevens een promotie van wat performer en cineast Karel van Laere al met zich heeft laten doen vooral liggend in de verste uithoeken van de aarde. Het moet een korte film worden met de titel Largo. De verklaring boeit mij bijzonder!

Website Karel van Laere

Hoe echt is echt?

Lezen is niet mijn sterkste kant. Plaatjes kijken wel! Daarmee loop ik vóór op de ontwikkeling van communicatie in de nieuwsvoorziening, zo blijkt. Wie Tegenlicht volgt op de VPRO tv heeft in de uitzending Hoe echt is echt? kunnen zien waar het naartoe gaat in de nabije toekomst. Steeds minder mensen volgen het nieuws nog op papier en om alvast een kijkje te nemen waar het naartoe gaat, brengt Koert van Mensvoort (filosoof) een bezoek aan het communicatiebedrijf Nextmedia in Taipei. Daar werken nu al 600 animators om het nieuws in beeld te brengen.

Het lézen van nieuws is steeds minder in trek. Daarom wordt het in bewegend beeld omgezet zodat de mensen het nieuws in animaties krijgen voorgeschoteld. Elke dag produceert het bedrijf zo een half uur journaal opgebouwd uit nieuwe animaties door motion action acteurs.

20140313-115359.jpg

motion action acteurs zijn dagelijks in de weer om virtuele look a likes te maken

De beelden zien er nu nog niet (natuurgetrouw) uit, maar binnen twee jaar verwacht men in dezelfde tijd realistische kopieën te kunnen maken.

Echt of onecht?
Op de vraag of met het nabootsen van de realiteit de waarheid geen geweld wordt aangedaan, antwoordt de CEO van het bedrijf met een tegenvraag; wat is echt? Iedereen ervaart zijn eigen realiteit. Hij toont dit aan de hand van geheugenkaartjes zoals wij die kennen van het Memory-spel maar dan met dit verschil dat je kunt aangeven welke van de twee écht is.

20140313-120307.jpg

fake for real memory game

Een blad van een boom of het insect dat een blad nabootst. Het Disney visje Nemo of de echte Anemoonvis.

Motion action acteurs
De Paus en president Obama worden al nagespeeld door vaste motion action acteurs omdat je hoogwaardigheidbekleders moeilijk kunt vragen even voor het nieuws op te treden om hun boodschap duidelijk te maken voor de kijker. Zie het Tomonews over de shutdown van de Amerikaanse overheid op YouTube.
Nu al geniet men in de musea van kunst terwijl het realistische kopieën zijn van het origineel. Een voorbeeld is het beroemde schilderij van Johannes Vermeer, het Meisje met de parel. Dat hangt nu als natuurgetrouwe kopie in Taipei in het museum omdat het te kwetsbaar is om het te vervoeren naar elk klein museum. Als de mensen binnenkort over 4k videostreaming beschikken dan hoeft de kunst helemaal niet meer uit de kluis gehaald te worden. Dan kan met behulp van 3D-printtechniek kunst die op een dag te oud en te broos is om tentoon te stellen in 3D print worden geëxposeerd. Dan is de kopie zo echt dat het verschil met het origineel niet meer te zien is. Dan kan je zelfs het kunstwerk binnenstappen en het beleven door er doorheen te reizen. Digitale technologie kun je zien als een tijdmachine: je stapt vanuit het heden in het verleden.

Hoe ver het met de gedetailleerdheid van gedigitaliseerde kunst is, zie ik aan de bewegende figuren in een eeuwenoude fijne schilderingen. Japanse pentekeningen moesten op de kunstacademie uiterst gedetailleerd worden nageschilderd, herinner ik van mijn yogabroer Hans tijdens zijn opleiding. Nu zie ik zo’n prent digitaal waarin de figuren tot leven zijn gebracht.

Google Nose
Tot slot doet Koert van Mensvoort een Google Nose op. Reuk en tast zijn nog de ontbrekende zintuigen voor een natuurgetrouwe beleving. Google Nose (niet de 1 april versie) is er om ook geuren te laten meespelen in het virtuele spel van de realiteit. Hoe dat in zijn werk gaat, ligt voor de particulier nog in het verschiet.

Tegenlicht Hoe echt is echt?