Bellen met gebaren …

Als kinderen zo blij constateren wij tijdens Opûh Koffie van afgelopen woensdag dat het kan; telefoneren met beeld via het internet. Belangrijk voor mensen met een gehoorachterstand en dus geholpen zijn met gebarentaal. Nou dan moet je bij Ruud Janssen zijn die al sinds mensenheugenis met gebarentaal bezig is vanuit zijn Gebarenwinkel aan de Stationsweg 94 in Den Haag. Conclusie aan de stamtafel (spreek je daar wel van in een espressobar?) zoals wij daar zitten Ruud, Marco, Edwin en Niek: wij horen en zien elkaar soms in stereobeeld in gedeelde webpagina’s en bewegen MacBook, Asus laptop met LUbuntu, Samsung Galaxy S4 en iPad naar elkaar dat het een list is, totdat het gaat rondzingen. Zie hiervoor de grappige beelden.

Het is de eerste keer dat zonder telecomproviders beeldgesprekken over het internet plaats hebben. Oké wij hebben dan wel over en weer de nodige getallen en cijfers over tafel uitgewisseld waarvan het maar de vraag is hoe wij die zonder elkaar te zien ook te weten kunnen komen. Maar dat is van latere zorg (..).

Vandaag woon ik in een nieuwe woning …

Vandaag wenst Ziggo mij veel plezier toe in mijn nieuwe woning! ‘Rondom de oplevering van een nieuw huis’, zo schrijft Ziggo mij, ‘komt er van alles op u af. Er moet veel geregeld worden. Waaronder ook de aansluitingen voor televisie, bellen en internetten. Met één telefoontje is het bij Ziggo geregeld.’ Daar weten wij alles van, zou ik tot Ziggo willen zeggen.

Afijn, om een pijnlijk verhaal kort te maken, in tweevoud krijgen wij een schrijven van Ziggo in onze brievenbus dat beslist niet voor ons is bedoeld. Wij wonen hier al 35 jaar en beschikken over genoemde aansluitingen en wensen die ook te behouden. Het gevaar bestaat echter dat ‘als wij niets van ons laten horen, het liefst vandaag nog, de bestaande Ziggo aansluiting na twee weken na ontvangst van deze brief wordt afgesloten!!

Tegen lokaal tarief meld ik mij met de mededeling dat wij hier al geruime tijd wonen en onze bestaande aansluiting van Ziggo wensen te behouden. Het meisje aan de andere kant van de lijn vraagt (tegen lokaal tarief!) even aan haar chef of dat wel kan. Na enkele ondefinieerbare hits uit het James Last repertoire, meldt het meisje zich met de verontschuldigingen van haar chef. Deze brief, “Oh, ontving u er twee?”, mag ik verscheuren. De chef en zij garanderen mij dat onze bestaande aansluiting ook na twee weken gehandhaafd blijft. De brief (brieven, dus) zijn per abuis aan ons huisadres gezonden. Let wel, de adressering was geheel juist.