Microsoft telefoonterreur

Hoe vaak wij al niet gebeld zijn door een suf sprekende tele-marketeer die zegt dat hij van Microsoft is met een beetje India’s accent, is niet te tellen. Vanochtend was het weer zover. Je hoort meteen dat het weer raak is door de schakelpauze gevolgd door het kraakje en die verschrikkelijk saaie stem die mij doet denken aan een lang vervlogen tv-serie met Indiase invloeden.

Nog voordat de man de eerste zin van zijn verhaal kan afmaken zit ik al op de standaard beantwoording:

Yeah, yeah, you are from Microsoft and, as we told many times before:

WE ARE NOT INTERESTED!’ DON’T CALL US ANYMORE!’

En nog zonder af te wachten beëindigt hij het gesprek direct – ze kennen mij al – in de hoop dat deze onfortuinlijke telemarketing actie niet meetelt in het dagresultaat.

8:30u is het dan. Halfnegen in de ochtend! Wat een ergernis brengt zo’n tele-marketeer teweeg.

Ziggo, de provider waar onze vaste telefonie onder valt, heeft hier geen antwoord op! En Microsoft weet uiteraard van niets.

 

 

Vandaag woon ik in een nieuwe woning …

Vandaag wenst Ziggo mij veel plezier toe in mijn nieuwe woning! ‘Rondom de oplevering van een nieuw huis’, zo schrijft Ziggo mij, ‘komt er van alles op u af. Er moet veel geregeld worden. Waaronder ook de aansluitingen voor televisie, bellen en internetten. Met één telefoontje is het bij Ziggo geregeld.’ Daar weten wij alles van, zou ik tot Ziggo willen zeggen.

Afijn, om een pijnlijk verhaal kort te maken, in tweevoud krijgen wij een schrijven van Ziggo in onze brievenbus dat beslist niet voor ons is bedoeld. Wij wonen hier al 35 jaar en beschikken over genoemde aansluitingen en wensen die ook te behouden. Het gevaar bestaat echter dat ‘als wij niets van ons laten horen, het liefst vandaag nog, de bestaande Ziggo aansluiting na twee weken na ontvangst van deze brief wordt afgesloten!!

Tegen lokaal tarief meld ik mij met de mededeling dat wij hier al geruime tijd wonen en onze bestaande aansluiting van Ziggo wensen te behouden. Het meisje aan de andere kant van de lijn vraagt (tegen lokaal tarief!) even aan haar chef of dat wel kan. Na enkele ondefinieerbare hits uit het James Last repertoire, meldt het meisje zich met de verontschuldigingen van haar chef. Deze brief, “Oh, ontving u er twee?”, mag ik verscheuren. De chef en zij garanderen mij dat onze bestaande aansluiting ook na twee weken gehandhaafd blijft. De brief (brieven, dus) zijn per abuis aan ons huisadres gezonden. Let wel, de adressering was geheel juist.