Wat wil ik later worden?

img_3242-1

Op zijn blog stelt Marco de vraag: Wat wil je later worden? . Die vraag is een van mijn belangrijkste bezigheden geweest in mijn werkzame bestaan.

Ik weet nog steeds niet wat ik wil worden maar heb mij er maar bij neergelegd. In mijn vele jobs die achter mij liggen realiseerde ik mij steeds dat het werk wat ik deed mij volledig onbekend was dat het bestond. Ik reflecteerde altijd op jobs die nieuw waren, die dus nog volledig moesten worden ingevuld.

Een idee dat hierdoor bij mij ontstond was een bedrijfje te starten dat complete beelden verzorgt van een bepaald beroep. Meedraaien van vroeg tot laat in dat bepaalde werk en daar dan een videopresentatie van maken. Ook en juist vooral de vervelende dingen daarin laten zien.

Filmaborant
Bij een Haags filmlaboratorium mocht ik bijvoorbeeld komen werken. De toenmalige directeur stelde mij toen de vraag hoe ik het zou vinden als zij van mij een allround cineast zouden maken …
Ik weet nog goed dat die uitspraak een soort vuurwerkfestival in mijn hoofd teweeg bracht. Sterren en vuurballen schoten door mij heen: ik een allround cineast! Ik ben toen dansend naar huis gesprongen om het te vertellen.

Was ik ooit geïnformeerd over het bestaan van zo’n functie tijdens mijn opleidingen? Natuurlijk niet. Werd het ook het beloofde festijn voor mij? Ook dat niet. Sterker nog: het allround cineasme kende fases die in tijd niet overeen kwamen met mijn verwachtingspatroon.

In mijn gedachte zag ik mij al achter de knoppen van de geluidsstudio zitten, om het geluid van een film te regisseren. Of met een cameraploeg op pad opnames maken …
Maar in werkelijkheid stond ik naast de ontwikkelmachine met een laboratoriumjas aan de niveaupennen van de ontwikkelbaden in de gaten te houden. Hoe lang zou ik dat nog moeten doen? In het pikkedonker 16mm-films uit cassettes halen, aan de volgende vastnieten zodat deze weer in de machine konden worden aangeboden!
Als een pen omhoog ging, gaf dat aan dat er iets vastliep. Dan moest je supersnel handelen dat het volgende bad ook niet vastliep. Het was immers origineel materiaal van de klant.
Hoe lang deed een collega laborant dit werk al, vroeg ik eens. En wat was hem beloofd? Drie jaar en nog steeds niet in een volgend stadium van de allround cineast beland. Daar ging mijn beloofde land. Mijn reactie werd door die collega aan de directie verteld en het liep op ontslag uit.
Dat dacht diezelfde directie maar het toenmalige gemeentelijk Arbeidsbureau dacht daar anders over. Het leverde mij een pittige column op.

Ik bedoel maar, de filmwereld was het even niet waar ik mijn toekomst zag liggen.
Wat ik later wil worden, speelt nog steeds in mijn gedachten.
Ook nu het ‘later’ is …

Blijft de vraag:

Waarom iets willen worden als je al iets bent?

Zie ook

Blog van Marco Raaphorst

Kogelgaten en gebroken ruiten …

Om de bewoners van de stad van vrede en recht aan hun veiligheidsgevoel tegemoet te komen zou het transport van doorzeefde personenauto’s wellicht wat minder opzichtig kunnen plaatshebben.

IMG_4442.JPG

de kogelgaten in deze doorzeefde auto waren in het voorbijgaan niet te tellen …

Deze donkerblauwe auto werd woensdag 3 september 2014 op een sleepwagen van de politie door de stad gereden. Zou ik de enige zijn die dit opmerkte?

Hoe echt is echt?

Lezen is niet mijn sterkste kant. Plaatjes kijken wel! Daarmee loop ik vóór op de ontwikkeling van communicatie in de nieuwsvoorziening, zo blijkt. Wie Tegenlicht volgt op de VPRO tv heeft in de uitzending Hoe echt is echt? kunnen zien waar het naartoe gaat in de nabije toekomst. Steeds minder mensen volgen het nieuws nog op papier en om alvast een kijkje te nemen waar het naartoe gaat, brengt Koert van Mensvoort (filosoof) een bezoek aan het communicatiebedrijf Nextmedia in Taipei. Daar werken nu al 600 animators om het nieuws in beeld te brengen.

Het lézen van nieuws is steeds minder in trek. Daarom wordt het in bewegend beeld omgezet zodat de mensen het nieuws in animaties krijgen voorgeschoteld. Elke dag produceert het bedrijf zo een half uur journaal opgebouwd uit nieuwe animaties door motion action acteurs.

20140313-115359.jpg

motion action acteurs zijn dagelijks in de weer om virtuele look a likes te maken

De beelden zien er nu nog niet (natuurgetrouw) uit, maar binnen twee jaar verwacht men in dezelfde tijd realistische kopieën te kunnen maken.

Echt of onecht?
Op de vraag of met het nabootsen van de realiteit de waarheid geen geweld wordt aangedaan, antwoordt de CEO van het bedrijf met een tegenvraag; wat is echt? Iedereen ervaart zijn eigen realiteit. Hij toont dit aan de hand van geheugenkaartjes zoals wij die kennen van het Memory-spel maar dan met dit verschil dat je kunt aangeven welke van de twee écht is.

20140313-120307.jpg

fake for real memory game

Een blad van een boom of het insect dat een blad nabootst. Het Disney visje Nemo of de echte Anemoonvis.

Motion action acteurs
De Paus en president Obama worden al nagespeeld door vaste motion action acteurs omdat je hoogwaardigheidbekleders moeilijk kunt vragen even voor het nieuws op te treden om hun boodschap duidelijk te maken voor de kijker. Zie het Tomonews over de shutdown van de Amerikaanse overheid op YouTube.
Nu al geniet men in de musea van kunst terwijl het realistische kopieën zijn van het origineel. Een voorbeeld is het beroemde schilderij van Johannes Vermeer, het Meisje met de parel. Dat hangt nu als natuurgetrouwe kopie in Taipei in het museum omdat het te kwetsbaar is om het te vervoeren naar elk klein museum. Als de mensen binnenkort over 4k videostreaming beschikken dan hoeft de kunst helemaal niet meer uit de kluis gehaald te worden. Dan kan met behulp van 3D-printtechniek kunst die op een dag te oud en te broos is om tentoon te stellen in 3D print worden geëxposeerd. Dan is de kopie zo echt dat het verschil met het origineel niet meer te zien is. Dan kan je zelfs het kunstwerk binnenstappen en het beleven door er doorheen te reizen. Digitale technologie kun je zien als een tijdmachine: je stapt vanuit het heden in het verleden.

Hoe ver het met de gedetailleerdheid van gedigitaliseerde kunst is, zie ik aan de bewegende figuren in een eeuwenoude fijne schilderingen. Japanse pentekeningen moesten op de kunstacademie uiterst gedetailleerd worden nageschilderd, herinner ik van mijn yogabroer Hans tijdens zijn opleiding. Nu zie ik zo’n prent digitaal waarin de figuren tot leven zijn gebracht.

Google Nose
Tot slot doet Koert van Mensvoort een Google Nose op. Reuk en tast zijn nog de ontbrekende zintuigen voor een natuurgetrouwe beleving. Google Nose (niet de 1 april versie) is er om ook geuren te laten meespelen in het virtuele spel van de realiteit. Hoe dat in zijn werk gaat, ligt voor de particulier nog in het verschiet.

Tegenlicht Hoe echt is echt?

Verplaatsen per ballon, de toekomst

Waar zij vandaan komt, weet ik niet. Opeens staat zij daar, deze moderne ‘Mary Poppins’ met haar ruimtefiets op de Conradkadebrug. Vervoer door de lucht heeft de toekomst na het water, dat weten wij allemaal. Met al die omleidingen en wegopbrekingen in Den Haag kiest zij voor het luchtruim. De gele kleur is een duidelijke veiligheidskleur zodat iedereen haar ziet aankomen. Voor de zekerheid is de ballon aan een paraplu vastgemaakt zodat deze bij het fietsen over de weg niet hinderlijk aanwezig is.

20131118-135752.jpg

Opeens stond deze moderne ‘Mary Poppins’ daar op de vluchtheuvel, kwam zij uit de lucht?

Lucas en ik zagen deze moderne weggebruikster haar route vervolgen over de Conradkade richting Scheveningen. Of was het de aanloop naar hogere sferen?

‘Daan kleef aan …’

Daan Roosegaarde een heel bijzondere vrijdenker die er niet mee zit zich als een kind met een speelgoedbeer te profileren. Dusdanig intrigerend dat je niet wilt afhaken. Ook al twitteren sommige dombo’s het de saaiste ‘Zomeravonden’ te vinden!?! Een vrije geest heeft niet veel nodig om mee te dromen naar de toekomst die in China al lang is begonnen.
China dat wij ‘kennen’ van de media zoals Holland dat doet als ‘kaas- en molentjesland’.

Het dorp Nederland struikelt over zijn eigen voeten naar de ultieme samenleving.

Helaas slechts het laatste uur gezien maar voldoende om achter Daan aan te lopen …

Kan alsnog op ‘gemist
Bladwijzers Vrij Nederland Hoe Daan Roosegaarde de wereld herschept.