Vlagvertoon, ‘n dingetje …

Voor 4 mei dodenherdenking ben ik met het halfstok krijgen van de Nederlandse driekleur toch altijd wel even bezig. De vlag mag natuurlijk niet aan één kant los hangen aan de mast. Gelukkig hoeft dit pas later op de dag rond ‘n uurtje of vijf. Vlaggen in de buurt bepalen of dat vroeger wordt. Officieel is het vanaf zes uur ‘s middags. En na na acht uur twee minuten stilte moet de vlag voor zonsondergang weer naar binnen.

De volgende dag, vandaag 5 mei 2020 is het 75 jaar geleden dat het feest van de vrijheid voor het eerst plaatsvond: een NATIONALE FEESTDAG! Dus wil ik zeker niet als laatste daarvan blijk geven, door de vlag als eerste uit te steken. Het was zó vroeg dat ik nog even terug mijn bed in ben gegaan, maar ik was de eerste! Om acht uur zo’n beetje gaan scheren en douchen en even later onze ‘uitgehongerde’ ouwe kat uit de vorige eeuw van water en eten voorzien.

Ben ik nét zo ver dat ik kan gaan zitten, hoor ik de glazenwasser aan het raam … Moeizaam zie ik hem rond de uitgestoken vlag manipuleren. Ik denk zelfs dat het niet te doen is met die lange spuitlans, maar daar komt hij zelf wel achter lijkt mij.

Bij het betalen vraag ik die aardige gast, wijzend op mijn vlag, of hij weet dat het vandaag een nationale feestdag is in verband met 75 jaar Bevrijding sinds de Tweede Wereldoorlog? Verbaasd kijkt hij mij aan en zegt: “Nee, dat wist ik niet … volgende keer hou ik er rekening mee …”

Halfstok

Wij zouden de jaarlijkse Dodenherdenking niet meer moeten houden omdat wereldwijd nog elke dag mensen sterven in onschuld voor hun geloof, politiek of anderszijn. Het is de zoveelste tegenwerping op een nationale gedenkdag.

Actievoerenden hebben blijkbaar genoeg energie om te protesteren tegen het wereldwijde leed dat nog elke dag plaats heeft. Ik vind het vreemd dat deze energie nu wordt gebruikt voor een neerbuigend effect op bestaande herdenkingen.

Iedereen weet dat wereldwijd de mens nog steeds in angst leeft en dat daar een eind aan moet komen. De Nationale Dodenherdenking koppelt juist de datum, 4 mei, aan het verschrikkelijke leed dat Nederland en zijn bewoners gedurende de Tweede Wereldoorlog hebben meegemaakt.
Het is mooi dat er nog steeds overlevenden rondlopen die erover kunnen en willen vertellen.

Ik vertel het met onze vlag halfstok op 4 mei vanaf zes uur ’s avonds tot zonsondergang.

Bunkermuseum moet blijven

Als je zelf in het Scheveningse Bunkermuseum hebt rondgelopen ben je direct overtuigd dat het uniek is en dat het moet blijven. De afgeschermde slaapkooien geven een goede indruk hoe de manschappen moesten leven tijdens de Duitse overheersing.

Het museum dat volledig draait op vrijwilligers maakt deel uit van de Stichting Bunkermuseum Den Haag en blijkt een autoriteit op haar gebied. Andere (Haagse) musea maken graag gebruik van de kennis en materialen als er bovengronds iets moet worden toegelicht over leven en werken tijdens de Duitse bezetting.

Wanneer je bijvoorbeeld in de tentoonstellingsruimte van het Museon de periode van de Atlantikwall probeert te ervaren zie je veel voorwerpen die door het Bunkermuseum zijn uitgeleend. Wat dan meteen opvalt is het gemis van het ‘bunkergevoel’, afdalen naar de nauwe kille ruimtes die bunkers nu eenmaal eigen zijn. Het is niet mogelijk om de sfeer van de authentieke bunker in een expositie op te roepen. Voor die spannende ervaring moet je écht in de bunker zelf zijn. Reden voldoende om het oorspronkelijke Bunkermuseum te laten voortbestaan.

Zie ook
Bunkermuseum Scheveningen

Atlantikwall Herinneringsroute

Atlantikwall Duinoord Den Haag

Atlantikwall route Goudsbloemlaan – Madurodam