Duiven in het stadswapen …

Als ik de jongste bijdrage op Hofstijl zie waar Maurits met een filmpje een pleidooi houdt voor het blijven voeren van de vogels juist nu, gaat mijn hart weer open naar vroegâh. Nog even en de duif zit in ons stadswapen … Ik ken mensen die gruwen van duiven.

Maar in de Van Bylandtstraat had mijn broer Fon een duiventil … Wat daar omheen aan verhalen te vertellen is, wil je niet (of misschien juist wel) weten. Ik heb er zelfs nog lichtbeelden bij. Maar dat wordt wel effe zoeken. Tot die tijd kun je wat latere belevenissen (2006) met mijn dochter bekijken die in het water van de Koninginnegracht zeker wist dat zij een duifje had zien spartelen en dat een half uur later aan mij komt vertellen …

20120210-184545.jpg

Van Baggerman naar Lolapalooza

Toch wel vreemd dat je op een plek zit te lunchen waar je vroeger als kind ‘op de hoek’ speelde. En wat ik allemaal moest doen om van de filmlocatie van Pizza Maffia, de film in de Van Bylandtstraat weer een werkend cafetaria met de welluidende naam Lolapalooza. Het etablissement geeft een geanimeerde indruk en was vroeger (héél vroegâh) de patatzaak van de familie Baggerman met hun beroemde kiploempia. Wij woonden er met ons gezin bestaande uit vader, moeder, vier zonen en een dochter zoals het de familie met de naam ’t Hart betaamt ongeveer in het midden (het hart) van de straat waar nu, als ik dit schrijf, nog steeds mevrouw Bouthoorn woont. Als ik aan het zeegroene tafeltje een quiche verorber (de laatste) met een glas melk en het raam uitkijk, zie ik dat de hoekwinkel van Van Tuijl Sigarenmagazijn nu tot BEERfietsen is getransformeerd. Wat er gedurende de vele tientallen jaren die ertussen liggen is gebeurd, vertelt de geschiedenis niet. Wél, dat het roken een enorme daling heeft doorgemaakt en dat fietsen toch iets gezonder lijkt.

20120126-024323.jpg

Het verbaast eigenaar Bibi eigenlijk ook wel dat zij en haar partner nog geen promotie hebben hoeven maken sinds de opening eind november. Mij verbaast het niet als je de toonbank ziet met alle zelfgemaakte lekkernijen en … op basis van gezonde voeding! Bij het afrekenen twijfel ik zelfs nog even of ik niet weer zal gaan zitten bij het zien van de enorme appeltaart die zij voor een gast gaat aansnijden. De tijd van Baggerman is echt voorbij … gezond, vrolijk en draadloos internet; de tijd van Lolapalooza van acht tot acht is aangebroken.

Haaring de Groenteman …

Vanmiddag bedenk ik mij als ik door de Galileistraat rijd dat hier toch ergens Emma’s Hof moet zitten als ik een poort voorbij rijd met die naam erop.

Binnengekomen val ik met mijn nieuwsneus in de boter als ik zo een filmscène in wandel. Niet de gave tuinarchitectuur bedoel ik hiermee maar een werkelijke filmopname met geluidshengel en een filmcamera en een heuse filmset. Dus of ik even wil wachten tot de opname gereed is.

Maar degene die ik aanspreek, ziet eruit als of ze zo onder een auto vandaan komt met allemaal zwarte vegen op haar gezicht en lichaam maar wel met beleid aangebracht zo te zien. En de persoon waar de camera op gericht is kan zo uit een tomatencommercial stappen. Ik kan niet nalaten toch de opnamen op afstand alvast te maken en word achteraf geroepen door Harinkje Haring, vertelt Inger Koerselman even later met de zwarte vegen nog op haar gezicht.

Als nieuw project van Heden Hier in de Weimarstraat 24a zijn Inger Koerselman en Anne Marie van Rees begin juli 2011 met hun kunstproject gestart dat eind september (dus precies 3 maanden) eindigt met als eindresultaat op zondag 25 september 2011 de filmpremière en de tentoonstelling Haring de Groenteman, sterker nog, onze groenteman in de Weimarstraat toen Piet Warmenhoven in zijn halletje in de Van Bylandtstraat niet meer bestond. Maar wat wij daarover allemaal kunnen vertellen … Eerst maar even de film toegelicht door Inger gebaseerd op de verhalen en feitelijke gebeurtenissen die verzameld zijn. De opening van de tentoonstelling waar de film deel van uitmaakt is zondag 25 september

filmopname Haring de Groenteman