Van Baggerman naar Lolapalooza

Toch wel vreemd dat je op een plek zit te lunchen waar je vroeger als kind ‘op de hoek’ speelde. En wat ik allemaal moest doen om van de filmlocatie van Pizza Maffia, de film in de Van Bylandtstraat weer een werkend cafetaria met de welluidende naam Lolapalooza. Het etablissement geeft een geanimeerde indruk en was vroeger (héél vroegâh) de patatzaak van de familie Baggerman met hun beroemde kiploempia. Wij woonden er met ons gezin bestaande uit vader, moeder, vier zonen en een dochter zoals het de familie met de naam ’t Hart betaamt ongeveer in het midden (het hart) van de straat waar nu, als ik dit schrijf, nog steeds mevrouw Bouthoorn woont. Als ik aan het zeegroene tafeltje een quiche verorber (de laatste) met een glas melk en het raam uitkijk, zie ik dat de hoekwinkel van Van Tuijl Sigarenmagazijn nu tot BEERfietsen is getransformeerd. Wat er gedurende de vele tientallen jaren die ertussen liggen is gebeurd, vertelt de geschiedenis niet. Wél, dat het roken een enorme daling heeft doorgemaakt en dat fietsen toch iets gezonder lijkt.

20120126-024323.jpg

Het verbaast eigenaar Bibi eigenlijk ook wel dat zij en haar partner nog geen promotie hebben hoeven maken sinds de opening eind november. Mij verbaast het niet als je de toonbank ziet met alle zelfgemaakte lekkernijen en … op basis van gezonde voeding! Bij het afrekenen twijfel ik zelfs nog even of ik niet weer zal gaan zitten bij het zien van de enorme appeltaart die zij voor een gast gaat aansnijden. De tijd van Baggerman is echt voorbij … gezond, vrolijk en draadloos internet; de tijd van Lolapalooza van acht tot acht is aangebroken.

‘Met een hand voor ogen … ‘

Sneeuwklokjes proberen krokusjes te verdringen ...

Is hij gepensioneerd of werkt hij nog? De keurige Hagenaar naast mij houdt in ieder geval in en verbaast zich over de metamorfose die het Lange Voorhout heeft ondergaan na een dag lekker weer. De krokusjes en sneeuwklokjes vechten om een plekje op de te lang kale perken op dit stukje onaangetast Den Haag. Met op de achtergrond de fraaie warmgele gevel van Des Indes denk ik dat deze aristocratische senior daar net zijn kopje koffie heeft genuttigd. Hij lijkt haast te hebben maar is ook overweldigd door deze onverwachte voorjaarspracht. Ik hoor zijn gedachten bijna als ik zeg: ‘Ongelooflijk hè? Maandag was er nog niets te zien … ‘Zo geweldig, vult hij mij aan (…) Deze omgeving met die statige panden zo jammer dat dit beeld verloren dreigt te gaan. Mooie plekjes in Den Haag kun je alleen nog maar zien met een hand op een oog …’ Afijn laat het hem zelf maar vertellen …
Ton van Deijk herinnert het zich nog goed